Կրկին քնեցինք, շատ ուշ արթնացանք եւ ստիպված եղանք արագ գնալ։ Հուսով եմ՝ նման բան այլեւս չի կրկնվի։ Առավոտյան ոտքերս ընդհանրապես չէին ուզում պեդալները պտտել։ Բայց աշխատանքը բարդ չէր։ Սենյակների մեծ մասն արդեն զբաղված էր, եւ մենք գրեթե 3 ժամ զբաղվեցինք housekeeping-ով։ Մաքրում էինք համարները։ Դա դժվար չէ, եւ ոչ ոք գլխներիս կանգնած չէր։ Իսկ երեւի պարզապես սովորել ենք դա լավ անել։ Այսօր պարզեցինք, որ թեյավճարները մենք ենք ստանալու, այլ ոչ թե մեր տանտիրուհին՝ մեր փոխարեն։ Սա շատ հաճելի մանրուք է։
Աշխատանքից հետո մեր հարեւան Անյային պետք էր գնալ Ռիո Գրանդ՝ Social Security Number-ի համար դիմում ներկայացնելու։ Մեր տանտիրուհին այնտեղ է տանում բոլոր նրանց, ովքեր իր մոտ են բնակվում։ Այս անգամ մենք նրանց հետ գնացինք, որպեսզի վերջապես հասնենք Walmart։ Social Security Administration-ը դռները փակում է ժամը 3:00-ին, եւ դրանից հետո սպասարկում է միայն նրանց, ովքեր հասցրել են ներս մտնել։ Երբ Սոնյայի հետ գնացել էինք այնտեղ, հերթ գրեթե չկար, իսկ այսօր մեր առջեւ 10-15 հոգի կար։ Ժամանակը զուր չվատնելու համար Թրիշը մեզ՝ Սոնյայի հետ, տարավ խանութ, մինչ Անյան հերթում էր նստած։ Մենք վերջապես գնեցինք մեծ-մեծ կաթսա։ Ընդամենը 7 դոլարով։ Դա ինչ-որ չափով էժան է, նույնիսկ USA-ի համար։
Եթե դու գցել ես գործատուիդ եւ եկել ես այլ վայր...
Անյան ըստ օֆերի պետք է գնար Մոնտանա, բայց թռիչքից քիչ առաջ գործատուն դադարեց պատասխանել նրան։ Որպեսզի չռիսկի դիմի եւ առանց աշխատանքի չմնա սատանա գիտի որտեղ, նա թռավ Վայլդվուդ։ Որտեղ, ինչպես հայտնի է, զբաղվածության անսպառ ռեսուրսներ կան։ Սակայն DS-2019 ձեւաթղթում նրա մոտ գրված է Մոնտանա, ինչպես նաեւ մնացած բոլոր փաստաթղթերում։ Անյան անհանգստանում էր, թե արդյոք այստեղ իրեն SSN կտան, եւ մենք էլ էինք նրա համար անհանգստանում։ Ամեն ինչ շատ հաջող ստացվեց։ Նրա խոսքով՝ նա պարզապես ժպտալով բացատրեց իրավիճակը աշխատողին։ Նա ամեն ինչ հասկացավ եւ ընդունեց նրա հարցաթերթիկը։ Ի դեպ, Dear Social Security officer նամակը իմ ծանոթներից ոչ մեկին դեռ պետք չի եկել։ Ինչպես եւ I-94-ի տպագիր տարբերակը։ Սակայն, եթե պետք է վերցնել՝ վերցրեք։
Թրիշը մեզ ցույց տվեց մի քանի խանութ Ռիո Գրանդում, որտեղ անպայման պետք է մտնել։ Դրանցից մեկը ինչ-որ բան է սեգոնդ-հենդի նման, միայն թե վաճառքից ստացված ամբողջ գումարը գնում է կարիքավոր հիվանդներին օգնելուն։ Եվ երբեք չգիտես, թե ինչ կգտնես այդ խանութում։ Այնտեղ կարող է լինել ամեն ինչ՝ կահույք, հագուստ, սպասք, խաղալիքներ։ Դրանից հետո մենք միասին վերադարձանք տուն։
Սա իմ ազատ երեկոն էր, աղջիկների հետ դուրս եկանք զբոսնելու։ Wildwoods-ի մի շարք լուսանկարներ արեցինք։ Երեկոյան այնտեղ զբոսաշրջիկներ չկան, կարելի է լուսանկարվել եւ ոչ ոք չի խանգարում։ Ճիշտ է, մինչեւ բորդվոք հասանք, այն արդեն լրիվ դատարկվել էր։ Բոլոր կրպակները փակ էին, իսկ անցորդներից՝ միայն դպրոցականներն ու գոպոտան (ինչպես ասում ենք Ռուսաստանում) էին նստած նստարաններին։
Այսօր երեկոյան առաջին անգամ տան կարոտ զգացի։ Թվում էր, թե եկել ենք սատանայի ետեւը, անապատ։ Ընկերություն չկա, երեկոյան ոչ մի տեղ չենք կարող գնալ (տարիքի պատճառով)։ Տեսնենք, թե ինչպես կփոխվի իրավիճակը հետո։
