Ցավոք, չեմ հասցնում ամեն օր հաշվետվություններ գրել։ Ստիպված եմ հիշողությամբ գրել, ի դեպ, այստեղ անցկացրած օրերը հիշելը վատ չէ, միեւնույն ժամանակ վերլուծում եմ, թե ինչպես է անցնում ամառը, ինչի եմ հասնում, որքան գումար եմ վաստակում։
Կիրակի օրը ոչ մի ուշագրավ բան չկար, բացի այն, որ դա առաջին լվացքի օրն էր։ Laundry նշանակում է լվացքատուն։ Քաղաքով մեկ սփռված են Laundromat-ներ (կարծես թե այդպես են կոչվում)՝ ինքնասպասարկման։ Վերջին երեք օրը Սոնյայի հետ պատրաստվում էինք լվացք անել։ Հագուստը շատ էր կուտակվել նաեւ այն պատճառով, որ մեր սենյակում շատ խոնավ էր, պարզվում է՝ ամբողջ շաբաթը, որ մենք այստեղ ենք ապրել, խողովակը հոսել է։ Իրերը լավ չէին չորանում եւ նույնիսկ տհաճ հոտ էին գալիս։
Բայց կամ Սոնյան է զբաղված, կամ ես, կամ էլ լվացքի փոշի չկա։ Արդյունքում, այս շաբաթվա իմ վերջին հանգստյան օրվա վերջում մենք ուժ հավաքեցինք։ Վերցրինք բոլոր իրերը եւ գնացինք, միայն թե սկզբում խանութ՝ փոշու համար։ Այն ընտրելը ստիպված էի անել միայնակ, քանի որ Սոնյան մնաց հագուստի «պարկերի» հետ։ Չէի մտածում, որ դա այդքան դժվար կլինի։ Ինձ սովորական լվացքի փոշին չոր է, տուփով, այստեղ կա միայն շատ մեծ փաթեթներով։ Մնացած բոլոր լվացքի միջոցները վաճառվում են պարկուճներով, 20 հատ փաթեթում։ Մեկ պարկուճ (pod)՝ մեկ լվացք ժամանակակից ավտոմատ մեքենաներում։ Շատ հարմար է։ Ես վերցրի ներկայացվածներից ինձ հայտնի միակ ապրանքանիշը՝ Tide-ը, եւ, կարծում եմ, ամենաէժանը՝ 5$։
Ի դեպ, փոշին կարելի է ձեռք բերել հենց լվացքատանը, միայն թե մեկ պարկուճի համար 75 ցենտ!!! Կան հատուկ ավտոմատներ։
Լվացքատանը մենք երկար-երկար մոլորված էինք։ Այդ պատճառով հիմա մանրամասն գրում եմ, թե ինչ եւ ինչպես պետք է սեղմել։ Սկզբում առանձնացնում էինք, թե ինչը ինչի հետ լվանալ։ Հետո տարբեր տեսակի լվացքի մեքենաներից ընտրում էինք հարմարը։ Հետո ես արդեն հասկացա, թե ինչն ինչ է։ Կան մեքենաների տարբեր տեսակներ՝ կախված փոշու տեսակից՝ հեղուկ, չոր, հատիկավոր։ Ամենանոր մեքենաները հատիկավորների համար են, դրանք ճնշող մեծամասնություն են կազմում։
Այն բանից հետո, երբ իրերը բեռնվեցին մեքենայի մեջ, մենք հասկացանք, որ մանր դրամ չունենք։ Բոլոր լվացքի մեքենաները ընդունում են միայն 25 ցենտանոց մետաղադրամներ։ Մեկ լվացք՝ 2,5$։ Սոնյան գնաց տուն մանր դրամի համար, իսկ ես ուսումնասիրում էի ամեն ինչ շուրջս։ Մեքենայի վրա կա 6 կոճակ՝ white, bright, colors, delicate, woolen եւ ինչ-որ բան «շատ կեղտոտ սպիտակեղեն»-ի նման։ Հրահանգում գրված է, որ մենք ինքներս ենք ընտրում ջրի ջերմաստիճանը։ Դեռ չեմ հասկացել՝ ինչպես։ Սպասելով Սոնյային՝ որոշեցի օգնություն խնդրել մի աղջկանից, որը սպասում էր իր իրերին, գուցե նա կարողանա ինձ համար մեկ դոլար մանրել։ Ամեն ինչ շատ ավելի պարզ ստացվեց, աղջիկը ցույց տվեց մանրելու ավտոմատը, որը թաքնված էր անկյունում!!! Ուշադիր եղեք, մի կրկնեք իմ սխալները!!!!
Ուրախությունից ես անմիջապես գումարը լցրեցի։ Գույնն ընտրելիս սեղմեցի white կոճակը, թեեւ բոլոր իրերը գունավոր էին եւ կարող էին գունաթափվել։ Իրականում ես ակնկալում էի, որ կոճակը սեղմելուց հետո էկրանին կհայտնվի ջերմաստիճանի կամ այլ օպցիաների մասին ինչ-որ բան։ Մտածում էի պարզապես նայել, թե ինչ կառաջարկվի։ Նման բան տեղի չունեցավ, մեքենան անմիջապես սկսեց լվանալ։ Իսկ էկրանին հայտնվեց՝ hot water, 33 min։
Ինձ զգացի ինչպես կայարանի սպասասրահում։ Առաջին անգամ էի դիտում ամերիկյան հեռուստատեսություն։ Նորություններ էին հեռարձակում, որքան հասկացա՝ Կալիֆորնիայում հիմա հրդեհներ են։ Հետո եղանակը, այնտեղ ես ընդհանրապես ոչինչ չհասկացա։ ԱՄՆ-ում ջերմաստիճանը չափվում է Ֆարենհեյթով, վերահաշվարկի բանաձեւը ոչ գծային է, ուստի այդքան հեշտ չես կռահի։
Արդեն երբ իրերը լվացվել էին, մեքենաներից մեկի վրա տեսա գույնի եւ ջերմաստիճանի համապատասխանության աղյուսակը։ White – hot, bright&delicate – warm, colors&woolen – cold։ Ահա թե ինչում էր կայանում ջերմաստիճանի ինքնուրույն ընտրությունը։
Ավտոմատ չորացուցիչները նույնպես մի քանի տեսակի են։ Կարծես թե նոր եւ հին նմուշի մեքենաներ են։ Ինչպես ինձ խորհուրդ տվեց աֆրոամերիկացի կինը (նա հետո մոտեցավ), պետք է օգտագործել նորերը, քանի որ դրանք ավելի արագ են աշխատում։ Այդ հաճույքը արժե 25 ցենտ։ Բայց չորացուցիչը ստիպված եղա օգտագործել 3 անգամ անընդմեջ, որ իրերը լիովին չորանան։
Ինչո՞ւ է լվացքի օրը համայնքային օր։
Ընդհանուր առմամբ լվացքատանը անցկացրեցի մոտ 1,5 ժամ (ես արեցի 3 լվացք)։ Սպասելիս հանդիպեցի հարեւանիս՝ պուերտոռիկացու։ Հետո մեկ այլ պուերտոռիկացի հարեւան եկավ ճամպրուկով իրեր լվանալու։ Ուշ երեկոյան մեր խոհանոց մտավ Դիման (վերեւի հարեւանը), հարցրեց՝ արդյոք ինչ-որ մեկը ցանկանում է գնալ լվացք անելու։ Արդյունքում նա տարավ իրերը եւ նստած թեյ էր խմում մեզ մոտ, մինչ դրանք լվացվում էին։
