ԱՄՆ Անկախության օրը։ Նրանց համար սա really big deal է։

«Happy 4th of Julyyyyyyyyy!!!!!!!!!!!!!!»

• Բնակարանի տանտիրուհին՝ Թրիշը, եկել էր փոստը ստուգելու եւ մեզ շնորհավորելու։

Մենք բոլորս գիտենք, որ ամերիկացիները շատ հայրենասեր են։ Թրիշը հագել էր մինչեւ գետին հասնող կապույտ կիսաշրջազգեստ, սպիտակ օձիքով կարմիր շապիկ, սպիտակ մազակալ եւ դրոշի գույներով հովանոց-գլխարկ։ Ահա թե ինչ է նշանակում ՀԱՅՐԵՆԱՍԵՐ։ Թեեւ մենք ռեզիդենտ չենք, բայց շատ հաճելի էր։ Այս մարդիկ սիրում են իրենց երկիրը (իսկ մենք նրանց դրոշն օգտագործում ենք որպես խոհանոցի վարագույր)։

Հյուրանոցում ես առաջինն էի, ով շնորհավորեց ինչ-որ մեկին տոնի կապակցությամբ, Թրիշն ինձ այդքան էներգիա տվեց։ Ցավոք, հետո այն մի փոքր մարեց, աշխատանքը կլանեց ինձ ամբողջությամբ։ Գրեթե բոլոր սենյակները զբաղված են (ԱՄՆ-ում հուլիսի 4-ը նաեւ սեզոնի պաշտոնական սկիզբն է)։

Այսօր երեկոյան հրավառություն էր, այս ամառվա առաջինը։ Հուլիսի 4-ից մինչեւ սեպտեմբերի 2-ը (Labor day - սեպտեմբերի առաջին երկուշաբթին, երբ ուսանողները սկսում են սովորել) բորդվոքում ամեն շաբաթավերջին fireworks է լինում։ Զբոսաշրջիկները շատ-շատ են, աշխատում են բոլոր կարուսելները, սրճարանները, խանութները՝ ահա թե որտեղ են ռուս ուսանողները գումար վաստակում։ Սեզոնին բորդվոքում աշխատելը տարբերվում է այլ վայրերում աշխատելուց (օրինակ՝ ինչպես ես ռեստորանում, կամ խոշոր կորպորացիաներում)։ Սոնյան այսօր շատ ուշ եկավ, վերջապես նրան շատ աշխատանքային ժամեր տվեցին։ Նա կանգնած է առափնյա փողոցում՝ հուշանվերների խանութի մոտ, եւ ատրճանակից օճառի պղպջակներ է փչում։ Ում ասես, որ չի հանդիպում։ Հիմնական կոնտինգենտը ամերիկացի երեխաներն են, շատերը՝ փչացած եւ շատ գեր։ Կարծում եմ՝ Սոնյան պետք է բլոգ գրի այս մասին։ Ով ինչպես կատակեց, ով ինչով աչքի ընկավ։ Եվ ընդհանրապես, սա մի ամբողջ դիպլոմային աշխատանք է՝ տեղի երեխաների եւ դեռահասների վարքագիծը «ուզում եմ-գնիր» իրավիճակում (դե, գոնե կուրսային աշխատանք)։

Ես ինքս աշխատանքից ուշ չեմ եկել։ Մեզ մոտ հակառակը՝ այցելուներ չկային, բոլոր հյուրերը զբոսնում էին օվկիանոսի երկայնքով եւ զվարճանում։ Գիտե՞ք, լուրջ ընթրիքների ժամանակը չէր։ Բայց տուն հասնելը շատ դժվար էր։ Ժամը 10:30-ին բոլորը վերադառնում էին բորդվոքից։ Ճանապարհներին խցանումներ են։ Մեքենաները երկու շարքով զբաղեցրել էին ամբողջ երթեւեկելի մասը։ Մայթով չես կարող գնալ՝ հարբած զբոսաշրջիկներ, ընդ որում՝ ամբոխներով։ Լավ է, որ Վիտյայի հետ էինք գնում, այնքան էլ սարսափելի չէր։ Զգուշորեն շրջանցում էինք մեքենաները, հետեւում հետիոտների տեղաշարժին։ Սկզբում այլ ճանապարհ էինք ընտրել, չգնացինք New Jersey-ով՝ կենտրոնականով, այլ Atlantic-ով՝ լողափին մեկ թաղամաս մոտ։ Ավելի հեշտ էր միայն այն, որ Atlantic-ը կանգնած էր խցանման մեջ, իսկ New Jersey-ով մեքենաները սլանում էին կողքով։

Ի դեպ, ամբողջ Rio-Grande-ն՝ իմ փողոցը, նույնպես կանգնած էր։ Ընդ որում՝ մինչեւ ուշ գիշեր։ Մեր դուռը միշտ բաց է, երբ տանն ենք եւ չենք քնում, դրանից 7 մետր հեռավորության վրա արդեն երթեւեկելի մասն է։ ԱՄՆ-ում շատ մեծ ու հզոր մեքենաներ կան։ Մենք վաղուց ենք տեսել պիկապներ, այլեւս չենք զարմանում, շուտով բաց կաբրիոլետներին էլ ուշադրություն չենք դարձնի։

Անձամբ ես տոնը չզգացի, եթե չհաշվենք Թրիշի առավոտյան այցը։ Ինձ մոտ սովորական աշխատանքային օր էր։ Եվ միայն որոշ հազվադեպ մանրամասներ էին հիշեցնում իրադարձության կարեւորության մասին։

P.S. Հիմա արդեն գիտեմ, որ այն կինը, ում առավոտյան շնորհավորեցի, լեհուհի է։ Իսկ ես մտածում էի՝ ինչո՞ւ նա պատասխանելիս մտածկոտ դարձավ։