Ես մտածեցի, որ կգրեմ ներկայի մասին՝ խառնելով այն անցյալի հետ։ Ուրիշ բլոգներ դեռ չեմ կարդացել, ժամանակը շատ քիչ է։ Կարճ ասած՝ սա կնմանվի ֆիլմերի եւ սերիալների զուգահեռ մոնտաժին, որտեղ գլխավոր հերոսը տրվում է հուշերին կամ նույնիսկ ընկնում դրանց գիրկը։

Այսօր ես «դաբլ» (double) ունեի, ներկաներին պետք չէ բացատրել, թե «դա ինչ է եւ ինչի հետ են ուտում»։ Կես օր խոհանոցում, երեկոյան աշխատում էի որպես բասեր (ենթադրում եմ, որ ընթերցողները նույնպես գիտեն, թե դա ով է՝ մատուցողի օգնական)։ Պետք է հաշվի առնել, որ ականջս սարսափելի ցավում է, աջը։ Այնքան է բորբոքվել, որ ստիպեց ինձ երեկ փորձարկել IEC.Exchange-ի կողմից առաջարկվող մեր ապահովագրությունը, այո, այն այստեղ աշխատում է։

Երբ մտանք հիվանդանոց, միանգամից ՇՈԿ ապրեցի՝ մաքուր է, լուսավորությունը ինչ-որ ռոմանտիկ, հերթեր չկան, արտաքինից հիշեցնում էր գյուղական ամրոց, երկու րոպե ձեւաթուղթը լրացնելու համար եւ անմիջապես մասնագետի մոտ, լիքը մոնիտորներ, երեք բժիշկ հերթով զննեցին ինձ։ Հետաքրքրվեցի՝ «Հաուսը շուտ կգա՞», ինչից հետո մենք միասին ծիծաղեցինք, եւ ինձ դեղատոմսով ուղարկեցին դեղատուն, ահա այստեղ է թաղված շան գլուխը։ Մեր ապահովագրությունը ծածկում է տեղի հիվանդանոցում զննումը, բայց դեղերը՝ ոչ, ինչը մենք շատ երկար պարզում էինք դեղագործի հետ, վճարեցի 70 դոլար իմ քրտինքով վաստակած գումարից եւ գնացի բուժվելու։

Այս ամենը խնդիր չէր լինի, եթե այսօր չհայտարարվեր «խոսիր բասերի հետ եւ ստացիր զեղչ» չգրված մրցույթը։ Իհարկե, իրականում նման բան չկար, բայց տպավորությունը այդպիսին էր։ Այսօր առաջին անգամ հաճախորդը նկատեց իմ շեշտադրումը, մինչ այդ հաջողվում էր լավ խոսել եւ չմատնվել։ Ինչպես հասկանում եք, ես լավագույն զրուցակիցը չեմ՝ ականջի հետ խնդիրներ ունեցող ռուս, ականջի ցավով եւ ամեն տեսակի pus or matter-ով՝ սա ձեր ախորժակը չփչացնելու համար։

Այո, իմ տղաները օգոստոսի 16-ին հեռանում են երազների երկրից, եւ հետեւաբար մեր մեքենան վաճառվում է։ Չորեքշաբթի օրը ես ինձ համար գնեցի նոութբուք՝ multi-touch էկրանով, իսկ ընկերներս՝ iMac եւ մի շարք Apple-ի արտադրանք, բայց դա արդեն բոլորովին այլ պատմություն է...

Նկարագրվում էր աշխատանքային շաբաթ օրը եւ ընդհանրապես այս շաբաթը։

P.S. Բամբակյա ձողիկները ՉԱՐԻՔ են, ամենաիսկական, կամ գուցե ես երկուշաբթի օրը չափն անցա՝ հասցնելով սուր օտիտի, զգույշ եղեք եւ մի օգտագործեք բամբակյա ձողիկներ, ես լուրջ եմ ասում։