Յուլյան ու Մաշան անամոթ ստախոսներ են, իհարկե։

Անցյալ գարուն այնքան եռանդով որոշեցին, որ անպայման լիարժեք բլոգ են վարելու ուղեւորության մասին... ու վերջ, ոչ մի բառ։

Գնացին, իհարկե։ Ու այնպես գնացին, որ մինչեւ հիմա կարոտում ենք։ Այնպես գնացին, որ վերադարձան իրականության շրջված զգացողությամբ։ Այնպես գնացին, որ հիմա միայն գործակալություններով ենք վազվզում՝ մեկնելու ցանկացած հնարավորություն փնտրելով եւ ափսոսում ենք, որ Work and Travel-ը մեկ-երկու տարի շուտ չէինք բացահայտել։

Հիշում եմ, թե ինչպես էի անցյալ տարի հուսահատորեն փորփրում բլոգները՝ պատմություններ, խորհուրդներ, հուշումներ փնտրելով։ Երեւի, այնուամենայնիվ, մենք այս բլոգին եւս մեկ գրառում ենք պարտք՝ մեկնողների համար խորհուրդներով։ Բացարձակ սուբյեկտիվ, իհարկե, բայց ես այն ժամանակ կառչում էի նման ամեն ինչից, եւ հաճախ ինձ պակասում էր դրականն ու լավատեսությունը նման գրառումներում։

Դե, կարճ ասած՝ մեզ մոտ ամեն ինչ ստացվեց առանց մեկ բացասական կետի, ամեն ինչ այնքան քաղցր ու կոնֆետային էր, որ այդպես չի լինում։ Իսկ միակ բացասականը՝ 4,5 ամիսը թռավ մեկ շնչով։

Իսկ առայժմ՝ հետաքրքրվողների համար՝ հրաշալի երաժշտական տեսանյութ (այնպես որ դիտեք ձայնով) մեր արկածների մասին։ Կադրում՝ մի փոքր Մոսկվա, Նյու Յորք, Օուշեն Սիթի ՄԴ, Ֆիլադելֆիա, Ատլանտիկ Սիթի, Նիագարա, Վաշինգտոն, Օռլանդո եւ նորից Նյու Յորք։

Բոլորին հաջողություն վիզաների հարցում։ Work and Travel-ը կախարդական արկած կլինի, հավատացեք։