Այսպիսով, խոզուկ-գանձանակի մասին))).. որպեսզի այնտեղ գումար դնեմ, պետք է այն վաստակեմ, իսկ այստեղ անհամապատասխանություն կա... ես ինստիտուտում երկրորդ հերթում եմ սովորում... աշխատելն անհնար է... բայց ցանկությունն ավելի ուժեղ է... (եթե հիշում եք այն գործակալությունը, որտեղ ես աշխատում էի, ապա ես այնտեղից դուրս եկա դեռ օգոստոսին... շատ ցավալի էր հեռանալը... տղաները դարձել էին երկրորդ ընտանիք... այդ բոլոր հավաքույթները եւ թեյախմությունները=)).. սակայն աշխատանքի պատճառով հայրիկիս հետ հարաբերություններս փչացան... ուստի ստիպված էի ընտրություն կատարել... իսկ ուսումն էլ քթիս տակ է... ես ֆիզիկապես չէի հասցնի աշխատել, քանի որ ռիելթորի մասնագիտությունը շատ ազատ ժամանակ է պահանջում... ամռանը աշխատում էի արեւածագից մինչեւ մայրամուտ... ամռանը մայրամուտները ուշ են լինում...=)... չխոսենք այդ մասին..

Ես ուզում էի աշխատել, բայց հասկանում էի, որ դա իրատեսական չէ... բայց ուզում էի!.. եւ դա է գլխավորը... Իմ ծանոթներից մեկն այդ ժամանակ աշխատանքի անցավ Մակդոնալդսում, իսկ այնտեղ, ինչպես ընդունված է, սկզբում պետք է աշխատել որպես հավաքարար... դա ինձ չբավարարեց... բա ինչպե՞ս... ես հատակ կլվանամ, ու հանկարծ ընկերներս կգան բուրգեր ուտելու!!!))))... ո՛չ... ես դա ոչ մի կերպ չէի կարող պատկերացնել!!!...

Մեկ շաբաթ անց ես աշխատանքի անցա որպես հավաքարար...))...

Վարագույր...)))))

Իմ հանրակացարանում։

Ի դեպ, այո, ես հանրակացարանում եմ ապրում! Այն թանկ է, անիծյալ, բայց մի փոքր ավելի էժան է ստացվում, քան սենյակ վարձելը).. Իսկ կոպեկը, ինչպես հայտնի է, ռուբլին է պահում!)))

Ես աշխատանքի անցա որպես հավաքարար 2-րդ հարկում։ (մեր հանրակացարանը 4-րդ հարկում է).. 6 աշխատասենյակ, կես միջանցք եւ տղամարդկանց զուգարան...

Եթե ինձ նախկինում ասեին, որ ես հավաքարար եմ աշխատելու - երեսիս կծիծաղեի!)))))

Երբ ընկերներիս ասում էի, թե որտեղ եւ ինչ եմ աշխատում - ծիծաղում էին, ասում էին «հերիք է կատակես, հավաքարար! դա էլ պետք է հորինել!»))).. հետո սկսեցին հավատալ)))

Այդպես կես դրույքով՝ 200 հազար աշխատավարձով (դա մոտ 70$ է, նրանց համար, ովքեր չեն կողմնորոշվում բելառուսական փողերով)։ Ես սկսեցի աշխատել երեկոյան կամ առավոտյան, ինչպես ստացվում էր։ Համաձայն եմ, 70-ը շատ քիչ է... այստեղ նույնիսկ «շատ» բառը կարծես թե լիովին չի բնորոշում...

Այդպես առաջին աշխատավարձից ուղիղ կեսը գնաց գանձանակ... այո, այո.. «Ամերիկայի համար» գանձանակը "))))

Ամեն առավոտ, ժամը 5-ին վեր կենալով, ասում էի «վերջ! այսօր վերջին անգամ եմ մաքրում!!!...» ես մինչեւ հիմա էլ եմ այդպես ասում))).. ես պարզապես մխիթարում եմ ինձ նրանով, որ ես Մոխրոտիկի պես եմ))).. Մի օր կլինի «պարահանդես» (վիզա), «արքայազն» (ինքնաթիռ) եւ «փերի» (Ամերիկա-մայրիկ) ))))...

Այս տեմպերով երկար ժամանակ կպահանջվի հավաքելու համար... սակայն ես փորձում եմ...