Հիշո՞ւմ եք, թե ինչպես սկսվեց ամեն ինչ...(c)
Անկեղծ ասած, չեմ հիշում, թե ինչպես իմացա, որ 2008 թվականից Work and Travel ծրագրին թույլատրել են մասնակցել նաեւ երեկոյան բաժնի ուսանողներին։ Միշտ էլ ցանկացել եմ մեկնել USA, որովհետեւ ուսումնառության տարիներին նայում էի ցերեկային բաժնի երջանիկ ուսանողներին, որոնք Ամերիկայից վերադառնում էին դրական հույզերի հսկայական պաշարով, նրանց հիացմունքը սահմաններ չուներ։ Եվ ահա այն! Այո՛! Ամերիկյան կառավարությունը բարեհաճեց դեպի խեղճ հեռակա-երեկոյան ուսանողները)))))
Ընտրությունը կանգ առավ CMO-ի վրա։ Ինչո՞ւ։ Որովհետեւ գրեթե բոլոր ծանոթներս գնացել էին այդ գործակալությունից եւ գոհ էին մնացել։ Որոշվեց չռիսկել, առավել եւս, որ մեր քաղաքում ընտրությունը մեծ չէ, սա մայրաքաղաք չէ, որտեղ գործակալությունները անթիվ-անհամար են։
Ի դեպ, «ամառը ԱՄՆ-ում» գաղափարը գլխիս փայլատակեց հունվարի սկզբին։ Ծանոթներս համոզում էին, որ մենք մի քիչ ուշացել ենք եւ այլն, եւ այլն։ Ամբողջ կիրակին տանջվում էի անորոշությունից, Կենտրոնում հանգստյան օր էր։ Ես հուզական մարդ եմ, որը վարակվում է գաղափարներով ակնթարթորեն եւ անշրջելիորեն, հանգստյան օրը դժվարությամբ հաղթահարեցի)))))
Բայց!!! Այո՛, մենք հասցրինք։ Այո՛, թքած, որ անձնագիրը ավարտվում է 09.12.2009թ., թքած երեկոյան բաժնի եւ ընդհանրապես ամեն ինչի վրա։ «Դուք համապատասխանում եք ծրագրին»!!!! Փափագելի բառերը։
Կենտրոնում հարցազրույցը անցավ պարզ եւ ոչ պաշտոնական։ Լենա, շնորհակալություն քեզ))))
Անկեղծ ասած, այդ պահին՝ հունվար ամսին, ես վստահ էի, որ վիզա մեզ չեն տա։ Լսել էի տարբեր խոսակցություններ Դեսպանատան սարսափելի հյուպատոսների մասին։ Իսկ ինձ մոտ սխալը սխալի հետեւից է։ Ազգանունս փոխել եմ, հայրանունս փոխել եմ, թե հարազատ հայրս որտեղ է բնակվում՝ չգիտեմ, ուսմանս ժամերը ՇԱՏ, դե ՇԱՏ քիչ են (որտե՞ղ են 20-ը)։ Իսկ դրան գումարած՝ մենք ամուսնացած ենք եւ գնում ենք միասին։ Բայց այն ժամանակ մտածեցինք, եթե ճակատագիր է, ապա մեզ կբախտավորի։ Որոշեցինք ձեւակերպվել։
Այս ծանր ճգնաժամային ժամանակներում ընտրեցինք «Full service» տարբերակը։ Երկրով մեկ ուսապարկը մեջքին թափառելու տարիները սովորեցրել են, որ ժլատը վճարում է երկու անգամ, իսկ լինում է՝ նաեւ չորս անգամ։ Ուստի որոշվեց աշխատանքի որոնումը վստահել CMO-ին, եւ ընդհանրապես այնտեղ NY-ում 2 օրվա հոսթելը վճարված է, օդանավակայանում խոստացան դիմավորել (իրականում, իմ լավատեսությունը ԱՅԴՔԱՆ հեռու չի տարածվում, բայց ով գիտի)։ Սկզբունքորեն, ամեն ինչ գեղեցիկ եւ կոկիկ է նկարագրված։ Ռիսկի կդիմենք))))
Փաստաթղթերը հավաքեցինք ռեկորդային ժամկետներում։ Ճիշտ է, ժամերի քանակի մասին տեղեկանքի հետ չարչարվեցի։ Իմացա, որ անհրաժեշտ 20 ժամը չունեմ արդեն այն ժամանակ, երբ վճարել էի առաջին մուծումը։ Բայց! (Ահա բախտը՝ բախտ է) կենտրոնում ասացին, որ կարելի է շարունակել մասնակցել ծրագրին, պարզապես հյուպատոսի մոտ կարող են ավելի շատ հարցեր առաջանալ ինձ հետ կապված։ Միտք ունեի, հաջողությամբ հրահրված երրորդ անձանց կողմից, կեղծել անհրաժեշտ 20 ժամի տեղեկանքը։ Բայց ես սուտ խոսել չեմ սիրում եւ օրենքներ խախտել նույնպես, ուստի որոշեցի հույսս դնել պատահականության վրա։
Դեսպանատունը սպասում էր մեզ 24.03-ին։ Բարեւ, Մայրաքաղաք!!!!!!
