Ողջույն։
Ես երբեք տնից այսքան հեռու չէի եղել։ Այդ պատճառով ինձ միաժամանակ համակել էին եւ՛ ուրախությունը, եւ՛ թեթեւ վախը։ Ես գիտեի, որ ինչ-որ պահի անպայման կհասնեմ Նահանգներ, բայց չէի մտածում, որ դա այդքան շուտ կլինի։ Թվում էր՝ քիչ առաջ մենք ընկերներով հավաքում էինք փաստաթղթերի հսկայական կույտ, անցնում հարցազրույց Կրակովի դեսպանատանը եւ գնում ինքնաթիռի տոմսեր։ Իսկ հիմա ես արդեն զբոսնում եմ Ատլանտիկ Սիթիի լողափով՝ փորձելով շեղվել աշխատանքի ոչ այնքան հաջող որոնումներից։ Բայց հիմա ամեն ինչի մասին հերթով։
Work and Travel USA ծրագրի մասին ես վաղուց էի լսել, բայց լրջորեն մտածեցի այդ մասին միայն անցյալ տարվա աշնանը, երբ ընկերներս առաջարկեցին դիմել մասնակցության համար նրանց հետ միասին։ Եթե դուք, ինչպես մենք, ցանկանաք մեկնել ԱՄՆ Work and Travel-ով, խորհուրդ եմ տալիս զինվել ոչ փոքր դրամական միջոցներով, որոնք, ինչպես ցույց է տալիս պրակտիկան, մեծամասամբ վերադարձվում են, եւ ամենակարեւորը՝ պողպատյա նյարդերով։ Գիտեմ, կողքից դա պարզ է թվում՝ փաստաթղթեր, վճարներ, հարցազրույց, փափագած J-1 Visa – եւ դուք ինքնաթիռում եք՝ Նյու Յորքի ճանապարհին։ Իրականում, job offer-ի որոնումները, հարցազրույցին պատրաստվելը, հովանավորից պատասխանի տանջալից սպասումները՝ այս ամենը բոլորովին էլ հեշտ չէ։ Ամեն դեպքում, մենք դա արեցինք եւ հիմա օվկիանոսի մյուս կողմում ենք։ Գնացինք։
Նյու Յորք
Օր #1
Մեր ինքնաթիռը վայրէջք կատարեց Ջոն Քենեդու անվան օդանավակայանում երեկոյան ժամը 9-ին։ Թռիչքից հոգնած՝ մենք գնացինք փնտրելու քաղաքի կենտրոն հասնելու միջոց։ Ուղիղ JFK-ից մենք նստեցինք Air Train, որի տոմսն արժե 5$։ Բայց մինչ ուղեւորներին մոտակա մետրոյի կայարան հասցնելը, Air Train-ը մեզ պտտեցրեց օդանավակայանի բոլոր տերմինալներով։ Ստորգետնյա տրանսպորտի ուղեվարձը մեզ արժեցավ 2,50, եւ այդպիսով մենք հասանք Queens Plaza կայարան։ Ի դեպ, մետրոյում մենք ձեռք բերեցինք հատուկ բազմակի օգտագործման ticket բոլոր տեսակի տրանսպորտի համար, որի վրա գումար է լիցքավորվում ուղեվարձի համար։ Եթե պատրաստվում եք Նյու Յորքում մնալ մի քանի օր, խորհուրդ եմ տալիս լիցքավորել 5$-ից ավելի, որպեսզի հետո հերթերում ժամանակ չկորցնեք։
Ամենահիմար սխալը Նյու Յորք գնալն էր՝ նախապես գիշերակաց չամրագրելով եւ հույս ունենալով ժամանելուն պես ինչ-որ բան գտնել։ Սա բոլորովին ինձ նման չէ, քանի որ նման դեպքերում ես սովոր եմ ամեն ինչ նախապես մտածել մինչեւ վերջին մանրուքը։ Բայց այս անգամ ես հույս ունեի, որ ամեն ինչ ինքնաբերաբար կստացվի։ Արդյունքում մենք հյուրանոց փնտրեցինք մոտ 2-3 ժամ, քանի որ երեկոյան ժամը 11-ին հյուրանոցներում համարներ չէին մնացել։ Եվ երբ մենք վերջապես գտանք ազատ համար, բախվեցինք նոր խնդրի՝ ընդունարանում մեզանից պահանջեցին id (անձնագիր կամ այլ փաստաթուղթ, որը հաստատում է, որ մեզանից մեկը 21 տարեկան է)։ Ինչպես արդեն կարող էիք կռահել, մեզանից ոչ ոք դեռ քսանմեկ տարեկան չէ։ Դրսում սառը անձրեւ էր տեղում, մենք նույնիսկ հագուստ փոխելու հնարավորություն չունեինք, իսկ հսկայական ճամպրուկները դժվարացնում էին հյուրանոցի որոնումները։ Մի խոսքով, ինչ-որ կերպ ընդունարանի սիրալիր աղջիկը խղճաց մեզ եւ թույլ տվեց գիշերել։
Եվ այո, չեք հավատա, բայց օրվա ամենամեծ մարտահրավերը ցնցուղ ընդունելու փորձն էր։ Համարը բնավ էժան չէր, իսկ ցնցուղը ամենատարօրինակն էր, որ երբեւէ տեսել եմ, քանի որ մենք այդպես էլ չկարողացանք հասկանալ, թե ինչպես է այն աշխատում։ Կամ մենք ինչ-որ բան չհասկացանք, նույնիսկ չգիտեմ։
Օր #2
Հյուրանոցի նախաճաշը շատ համեղ էր։ Այնտեղ կար այն ամենը, ինչ ես սիրում եմ՝ յոգուրտներ, մրգեր, ձվածեղ, կաթով փաթիլներ եւ տարբեր ըմպելիքներ։ Բայց երկրորդ գիշերվա համար մեզ պետք էր գտնել ավելի էժան գիշերակաց, որտեղ մեզանից չէին պահանջի id։ Եվ այս անգամ մենք, ծանոթ տղայի հուշումով, գնացինք փնտրելու մոթել՝ Բրայթոն Բիչի մոտակայքում։ Ի գիտություն՝ երբեմն ավելի լավ է օգտվել տաքսուց, քան 30 աստիճան շոգին հսկայական ճամպրուկներ քարշ տալ։ Թեեւ, գուցե ինչ-որ մեկը, մեզ պես, հեշտ ճանապարհներ չի փնտրում։
Փառք երկնքին, մեզ հաջողվեց առանց խնդիրների գտնել այդ մոթելը, որը, ի դեպ, նույնպես էժան չէր, եւ տեղավորվել այնտեղ, ուստի մենք անմիջապես նետեցինք իրերը եւ գնացինք Թայմս Սքվեր։
Չեմ կարող ասել, որ քաղաքից շատ տպավորություններ եմ ստացել, քանի որ մենք այնտեղ շատ քիչ ժամանակ ենք անցկացրել։ Մենք զբոսնեցինք Թայմս Սքվերում, Բրուքլինի փողոցներում, տեսանք հայտնի Էմփայր Սթեյթ Բիլդինգը, խմեցինք շատ Iced Coffee ոչ պակաս հայտնի Starbucks-ում։ Եվ այո, Նյու Յորքում իսկապես քեզ շատ փոքր ես զգում, որովհետեւ շուրջդ շատ հսկայական շենքեր են, շատ մարդիկ, տաքսիներ եւ աղմուկ։ Սրա մեջ կա ինչ-որ յուրահատուկ, անկրկնելի բան։ Բայց Նյու Յորքի մասին՝ մի փոքր ավելի ուշ։
Instagram՝ 1. Տեսարան ինքնաթիռի պատուհանից, Սկանդինավիայի վերեւում։ 2. Թայմս Սքվեր։ 3. Բրուքլինի հարմարավետ փողոցները։ 4. m&m's խանութ-թանգարան։
Ի գիտություն՝
- Բնակարանը, հյուրանոցի համարը, մոթելը կամ հոսթելը ավելի լավ է ամրագրել նախապես (Booking.com, airbnb.com)։
- Հսկայական ճամպրուկ քարշ տալը լիովին նորմալ է, եթե պատրաստվում եք անհրաժեշտ վայր հասնել տաքսիով։ Մետրոյում կամ այլ հասարակական տրանսպորտում ճամպրուկներով տեղաշարժվելը չափազանց դժվար է։
- Արժե ԱՄՆ չտանել սիրելի վարսահարդարիչներ, ֆեներ եւ այլն, տեխնիկան այստեղ աշխատում է 110V լարման տակ։ Ֆեն կարելի է գնել տեղում, իսկ նոութբուքերի, հեռախոսների եւ ֆոտոխցիկների լիցքավորման համար ստիպված կլինեք գնել ադապտեր։
- Մի՛ հապաղեք Նյու Յորքում չափազանց երկար, եթե հնարավորություն կունենաք քաղաքը տեսնել ավելի ուշ։ Այնտեղ գտնվելու մեկուկես օրվա ընթացքում մենք ծախսեցինք նույնքան գումար, որքան ծախսել էինք Ատլանտիկ Սիթիում մեկուկես շաբաթ մնալու համար։ Եթե մենք սա ավելի վաղ հասկանայինք, անմիջապես կմեկնեինք նպատակակետ։
To be continued...
(Հետեւեք թարմացումներին Instagram-ում՝ vicstepanchuk)