Ողջույն: Այս գրառումը կդառնա իմ "USA Diary!" շարքի պատմության տրամաբանական ավարտը: Ես տուն եմ վերադարձել ողջ-առողջ եւ ուզում եմ կիսվել ԱՄՆ-ում անցկացրած վերջին երկու շաբաթվա տպավորություններով եւ պարզապես պատմել, թե ինչ տվեց ինձ այս փորձը:

Աշխատավայրից հեռանալն իսկապես տխուր էր: Անվանեք ինձ զգացմունքային, բայց ես իսկապես կապվել էի իմ թիմի հետ, եւ ինձ համար շատ դժվար էր հրաժեշտ տալ տղաներին: Երբեք չէի մտածի, որ այս ուղեւորությունը կօգնի ինձ այդքան նոր ընկերներ ձեռք բերել: Ես կարող էի հայտնվել ձանձրալի մի վայրում եւ անել մի աշխատանք, որը կհյուծեր ինձ եւ կստիպեր ատել այն: Բայց ինձ այնքան բախտ վիճակվեց, որ, չնայած կուտակված հոգնածությանը, ես հասցնում էի հիանալի ժամանակ անցկացնել աշխատավայրում:

Instagram: 1. Իմ դրամարկղային ապարատը: Այդ օրը ես ծանոթացա Tony Luke's թիմի հրաշալի անդամ Միրիամի հետ, ով ինձ ժպիտով այսպիսի քաղցր գրառում թողեց: 2. Վերջին աշխատանքային օրերը լողափում: Մենք չէինք կարող չքշել այս հրաշք-մեքենան: 3. Walmart-ի սկուտերները: Չգիտեմ, թե ինչու են ձեռքիս հավի թեւիկներ: 4. Քաղաքի լավագույն տեսարանը, որը բացվում է "The Pier Shops" առեւտրի կենտրոնի վերին հարկերից:

Վերջին երկու շաբաթը մենք տղաների հետ անցկացրեցինք ամերիկյան ոճով: Մեզ հաջողվեց շատ ճանապարհորդել, շրջել բոլոր խանութներով, լողալ, արեւայրուք ընդունել եւ պարզապես վայելել ազատ ժամանակը:

Այն պահից, երբ մենք սկսեցինք պլանավորել մեր փոքրիկ ճանապարհորդությունը, մեզ հետապնդում էր մի մոլուցք՝ վարձակալել մեքենա: Ես արդեն ոչ մեկ անգամ գրել եմ, որ եթե 21 տարեկան չես, ապա քեզ համար շատ դժվար կլինի ԱՄՆ-ում: Չէ՞ որ մեզանից ոչ ոք, ունենալով վարորդական իրավունքներ, որոնք Ամերիկայում գործում են 90 օր, իրավունք չուներ մեքենա վարձակալել իր անունով: Բայց մեզ, ինչպես միշտ, փրկեցին մեր ընկերները: Մենք կարողացանք մեքենա վարձակալել մեր ընկերոջ ծանոթից եւ ճանապարհ ընկանք: