Նյու Յորքի մետրոն այնքան էլ սարսափելի չէ, որքան անընդհատ խոսում են դրա մասին։ Հատկապես, եթե ձեզ հետ է նման խելացի հարեւանուհի Սաշան (նայեք հեգնանքին)։ Եվ ես հիմա իմ մասին չեմ խոսում, ինձ հետ ապրում եւ շփվում է Վլադիվոստոկից մի աղջիկ, որն ունի նույն անունը, ինչ ես, տարբերությունն այն է, որ նա Aleksandra է, իսկ ես՝ Alexandra։

Մետրոպոլիտենի բոլոր նրբությունները բացատրելը դժվար է, բայց ընդունեք, որ գծերը բաժանված են ըստ գույների, տառերի եւ երկու տեսակի կետերի՝ սեւ եւ սպիտակ։ Բարդ է թվում, բայց արժե մի քիչ երթեւեկել, եւ դուք կհասկանաք, թե որքան պարզ է ամեն ինչ։

Այսպիսով, մենք հասանք William փողոց եւ շարժվեցինք 140-156 ցուցանակից հեռու, քանի որ փնտրում էինք 123-ը։ Մենք մոտ 20 րոպե պտտվեցինք անտանելի շոգի մեջ՝ միայն կանգնեցնելով անցորդներին. «Excuse me. Can you help us? Where is the Social Security Administration?» - «Someone asked me today. Actually I don't know, but I think that William street is in crossing of Fulton and Ann streets»։ Գիտե՞ք ինչ կասեմ։ Նախ՝ փողոցը չի կարող լինել երկու այլ փողոցների խաչմերուկում։ Երկրորդ՝ այդ SS գրասենյակը հենց մետրոյի ելքի դիմաց էր։

Հիմա ես ձեզ կխնդրեմ հիշել, թե ինչպես եք ստացել անձնագիր կամ վկայական։ Փաստաթղթերի կույտ, մի քանի պատճեն, քաղվածքներ եւ կնիքներ, որոնցից մեկի բացակայության դեպքում ձեզ մերժում են սպասարկել։ Ինձ պակասում էր 2 թուղթ՝ DS-2019-ի պատճենը եւ կանաչ թուղթը, իրականում չգիտեմ, թե ինչ է դա։ Ինձ մոտ առանց հարցերի ընդունեցին ամեն ինչ եւ ժպիտով շնորհակալություն հայտնեցին։ Ամերիկա՛։

Ընդհանուր առմամբ, քանի որ իմ ընթերցողների կազմը հիմնականում բաղկացած է համակուրսեցիներից, ձեզ հետաքրքիր չի լինի կարդալ մանրամասները։ Պարզապես պատրաստվեք հետագա հետաքրքրություններին, այսօր դրանք շատ կլինեն։

Ես բլոգ էի վարում Վկոնտակտե-ում (https://vk.com/wielec_usa)։ Այնտեղ ավելի շատ տեղեկատվություն կա։