Բարեւ բոլորին կրկին! :) Այսօր ես ձեզ կպատմեմ ԱՄՆ-ում իմ առաջին քայլերի մասին :)

Մայիսի 30-ին ես ժամանեցի Նյու Յորք: Թռիչքի ժամանակ ես էկրանին անընդհատ հետեւում էի, թե որտեղ եմ գտնվում) Ինքնաթիռում ինձ հետ շատ տղաներ ու աղջիկներ կային, որոնք թռչում էին Work and Travel ծրագրով: Ճանապարհին զրուցեցինք, բոլորի մոտ հեշտությամբ կարելի էր նկատել հուզմունքը: Բոլորը CMO-ի հետ էին: Եվ դա զարմանալի չէ, քանի որ CMO-ն շատ հուսալի է եւ արդեն շատ տարիներ ուրախացնում է ուսանողներին J Ես իմ ընկերներին հենց նրանց եմ խորհուրդ տալիս J

Թռիչքը երկար էր, Մոսկվայում փոխանցում կատարեցի: Եվ ահա վերջապես լսեցի այն փափագելի խոսքերը, որ մենք վայրէջք ենք կատարել: Նստած ինքնաթիռում՝ չէի կարողանում հավատալ, որ ԱՄՆ-ում եմ, հայրենիքից այսքան հեռու:

Երբ դուրս եկանք ինքնաթիռից, գնացինք հսկողության: Պատուհանի մոտ մի հաճելի տղամարդ ինձ հարցրեց միայն այն մասին, թե որտեղ եմ ապրելու եւ աշխատելու, երբ եմ վերադառնալու եւ մաղթեց լավ ամառ: Այնուհետեւ գնացի եւ վերցրեցի ուղեբեռս: Ելքի մոտ ինձ սպասում էին հորաքույրս եւ հորեղբայրս: Այդ առումով ինձ բախտը բերեց, որ ծանոթներ ունեմ: Բայց! Տղաներ, մի վախեցեք միայնակ թռչել: Նյու Յորքում տրանսպորտի հետ ամեն ինչ կարգին է, դուք կհասնեք ուր ասես: Ինքնաթիռում հաստատ ինչ-որ մեկի հետ կծանոթանաք եւ միասին կհասնեք: Գլխավորը՝ չվախենալն է! :)

Նյու Յորքում էի մոտավորապես ցերեկվա ժամը 3-ին: Հորաքույրս եւ հորեղբայրս ապրում էին Նյու Յորքից 40 րոպե հեռավորության վրա: Առաջին օրը ես պարզապես հանգստացա, շփվեցի հարազատների հետ եւ պառկեցի քնելու J

Առավոտյան արթնացա լավ տրամադրությամբ եւ վաղ առավոտյան J

Իմ առաջին օրը ես գնացի մի հիանալի վայր՝ “American Museum of Natural History”: Սա իսկապես արժանի վայր է: Եթե լինեք NY-ում, գնացեք! :) Տոմսը արժե 22$-ից սկսած: Գինը կախված է նրանից, թե որ սրահներն եք ուզում այցելել J

Բայց վայրը իսկապես հիանալի է, հատկապես հիշվեց ֆիլմի դիտումը: Անսովորն այն էր, որ ֆիլմը ցուցադրվում էր առաստաղին եւ այն տիեզերքի մասին էր J Ստեղծվում է այնպիսի տպավորություն, կարծես տիեզերքում ես: Դա անհավանական էր: (այդ սրահում լուսանկարել չէր կարելի :(

Նաեւ այցելեցի այն սրահը, որտեղ շատ-շատ թիթեռներ կային J

Հետո քաղաքով զբոսանք էր: )

Մտա MM’s world: Իրականացավ մանկությանս երազանքը: Մի կույտ, մի կույտ կոնֆետներ!!! Ես պարզապես երեխայի պես քայլում էի մեծ աչքերով եւ վերցնում էի տարբեր համերից: Եվ արդյունքում ստացվեց... 3 կգ L Հետո ընկերուհուս հետ դա շատ երկար կերանք J

Նաեւ ձեռք բերեցի ականջակալներ եւ զով բաժակ: Այս խանութում ոչ միայն քաղցրավենիք կա: Դուք կարող եք ձեռք բերել ծածկոց, բաժակ, ականջակալներ եւ շատ բաներ MM’s-ի խորհրդանիշներով: Նաեւ կարող եք լուսանկարվել ֆոտոխցիկում :)

Դրանից հետո մոտակայքում կար Disney World խանութը: Այնտեղ ես նորից փոքրիկի պես վազվզում էի եւ նայում: Աչքերիս մեջ այնքան ուրախություն կար, որ անգամ հնարավոր չէ փոխանցել J

Խաղալիքների ծով, իմ բոլոր սիրելի մուլտֆիլմերից: Դա մի բան էր: Անպայման մտեք այնտեղ եւ վերադարձեք մանկություն J

Հետո մենք զբոսնում էինք Թայմս Սքվերով, Բրոդվեյով: Այնտեղ շատ տարօրինակ մարդիկ կային կոստյումներով, որոնց հետ կարող եք լուսանկարվել (իհարկե ոչ անվճար): Այնտեղ կարելի է հանդիպել ինչպես սիրելի հերոսների (օրինակ՝ մինյոնների), այնպես էլ պարզապես անբարոյական աղջիկների: Ընդհանուր առմամբ, գունագեղությունը հսկայական է J Բայց դա գրավում է իր անսովորությամբ: Դուք կարող եք նույնիսկ փողոցում շախմատ խաղալ կոստյումով ինչ-որ մարդու հետ J

Նաեւ խանութում տեսա շատ տարօրինակ քաղցրավենիք: Չուպա-չուպս, որի մեջ բզեզ կա եւ այլ հաճելի բաներ: Դժվար է նկարագրել, այդ պատճառով լուսանկարն եմ տեղադրում: Դա պետք է տեսնել ))

Զբոսնելով մինչեւ երեկո՝ Լիզիի հետ գնացի տուն: Օրը հագեցած էր եւ մենք հոգնել էինք: Պիցերիայում ուտելով ամերիկացիների շրջանում հայտնի պեպերոնի պիցցան՝ մենք ուղեւորվեցինք դեպի ավտոբուսը, որը գնում էր Ֆերլոն (կարծես այդպես էր կոչվում այդ քաղաքը, որտեղ ես ապրում էի այդ 3 օրը հորաքրոջս մոտ):

Իսկ հաջորդ օրը ես որոշեցի գնալ 9/11 հուշահամալիր, որը նվիրված է 2001 թվականի ողբերգությանը: Գնացի ոչ թե մենակ, այլ Նատաշայի հետ: Նա նույնպես գնում էր աշխատելու նույն տեղում, որտեղ ես: Նա Մոսկվայից է: Մենք ինտերնետով տոմսեր պատվիրեցինք եւ հանդիպեցինք մետրոյի կայարաններից մեկում: NY-ի մետրոն անչափ կեղտոտ է, բայց այն շատ կենդանի է: Շատ երգիչներ, պարողներ, երաժիշտներ: Հանդիպեցի մուրացկանների, որոնց ձեռքի հեռախոսը ավելի լավն էր, քան իմը J)) դա շատ զվարճալի էր )))

P.S. Նատաշայի հետ ծանոթացել եմ ՎԿ սոցիալական ցանցի միջոցով: Այն աղջիկը, որը մեզ վաճառեց օֆերը այդ այգի, նաեւ տվեց այն մարդկանց կոնտակտները, որոնք նույնպես գնալու են այնտեղ Ռուսաստանից: Մենք ստեղծեցինք ընդհանուր երկխոսություն եւ աջակցում էինք միմյանց J

Դա շատ զով էր:

9/11 ողբերգության հիշատակին նվիրված վայրը չի կարող չհուզել: Դուք քայլում եք եւ հասկանում, որ կարծես վերապրում եք այդ ողբերգությունը: Այնտեղ ամեն ինչ ժամանակագրական կարգով է, այսինքն՝ դուք կարող եք տեսնել, թե ինչից սկսվեց ամեն ինչ եւ ինչի հանգեցրեց: Կա սրահ, որտեղ պատմվում է այնտեղ զոհված մարդկանց մասին: Վերջին սրահում, որտեղ արդեն ամեն ինչ ավերված է, շատ դժվար էր գտնվել: Սարսափելի ողբերգություն: Այս վայրը պարտադիր է այցելության համար: Աննկարագրելի է:

Նատաշայի հետ պլանավորել էինք գնալ միայն թանգարան, բայց այստեղ մենք ցանկացանք նաեւ Չայնաթաուն, Լիթլ Իտալի, Սենթրալ Փարք: Մենք վազում էինք վայրից վայր: Շատ հոգնեցինք, բայց կարճ ժամանակահատվածում շատ բան հասցրեցինք J Սենթրալ Փարքը շատ հսկայական է, բայց այն այնքան կախարդական է: Նրանով կարելի է զբոսնել ժամերով: Մենք քայլեցինք այգու կենտրոնով J Չայնաթաունում ոչ մի առանձնահատուկ բան չկար: Շատ չինացիներ J

Մենք այնտեղ խմեցինք Bubble Tea եւ սահուն անցանք Լիթլ Իտալի, որտեղ շատ իտալական դրոշներ եւ պիցերիաներ կային) Ամենադժվարը՝ մետրոյում կողմնորոշվելն է: Խորհուրդ՝ եթե ինչ-որ տեղ եք պատրաստվում, նախապես նայեք մետրոյի կայարանը, որտեղ պետք է գնաք: Գնացքները այնտեղ բավականին հաճախ չեն գնում: Եվ նաեւ կարեւոր է՝ պատահաբար չգնալ հակառակ ուղղությամբ: Մի վախեցեք հարցնել անցորդներից, եթե չգիտեք կամ կասկածում եք, թե ուր պետք է գնալ:

Երկար զբոսանքից հետո մենք գնացինք տուն: Երեկոյան Լիզին ինձ վերցրեց մեքենայով իր ընկերների հետ: Նրանք գնացին ինձ ցույց տալու իրենց դպրոցը: Հաջողվեց տեսնել միայն դրսից: Այնտեղ հսկայական դաշտ կա, պարզապես հսկայական, ինչպես ֆիլմերում: Ամերիկայում մարզիկները պատվի են արժանի: Եթե դու զով մարզիկ ես, ապա կարող ես անվճար սովորել բուհում: Դրա համար մարզիկը պետք է պաշտպանի համալսարանի պատիվը: Համալսարանները պայքարում են նման ուսանողների համար: Ինձ համար շատ անսովոր էր այն, թե ինչպես են տղաները միմյանց հետ շփվում: Նրանց շփումը այնքան բարձր է, էմոցիոնալ, հենց այնպես, ինչպես մեզ ֆիլմերում ցույց են տալիս դեռահասներին եւ երիտասարդներին J

Սա նման խմբում շփման առաջին փորձն էր:

Այսքան երկար օրվանից հետո ես պառկեցի քնելու եւ արագ քնեցի:

Իմ հաջորդ օրը, երբ ես պետք է արդեն մեկնեի իմ աշխատանքի վայր, ես հավաքեցի այն ամենը, ինչ հարկավոր է եւ գնացի Լիզիի եւ ընկերների հետ դեպի լիճ: Դա հրաշալի վայր էր: Անտառ, լիճ, երաժշտություն: Հիանալի արեւոտ օր: Աղմկոտ Նյու Յորքից հետո նման հանգիստ վայր: Այս պահը ինձ ցույց տվեց՝ որքան տարբեր է Ամերիկան:

Դրանից հետո ես վերադարձա, հավաքեցի պայուսակներս եւ հորեղբայրս ինձ տարավ իմ ավտոբուսի մեկնման վայր: Այնտեղ ես հանդիպեցի Նատաշային: Մենք նրա հետ սողոսկեցինք ավտոբուս եւ պատրաստ էինք մեկնման:

Ուշադրություն՝ ավտոբուսներում տաք հագնվեք: Օդորակիչը այնտեղ աշխատում է լիարժեք: Ներսում այնքան ցուրտ է, որ նույնիսկ դժվար է պատկերացնել, որ դրսում շոգ է.:( Խնայեք ձեզ եւ մի մրսեք, ինչպես ես.)) Բայց դա արդեն առանձին պատմություն է:)

Նաեւ ավտոբուսում մարդիկ չեն խոսում, պահպանում են լռություն (հենց հեռավոր երթուղիների ավտոբուսներում): Այնտեղ սովորաբար կա wifi եւ զուգարան J

Ամեն ինչ նրա համար, որ ճանապարհը լինի առավելագույնս հարմարավետ. :)

Ահա ուժերով լի՝ ես Նատաշայի հետ ուղեւորվեցի West Yarmouth, Cape Cod: