Հունիսին ընկերներիցս մեկի ծննդյան օրն էր։ Մենք նվեր գնեցինք, պատրաստվեցինք գնալ, բայց որոշեցինք ասել նրանց, որ չենք գալու, այսինքն՝ անակնկալ կերպով հայտնվենք։

Մենք հավաքվեցինք, նստեցինք ավտոբուս եւ հասանք Harwich։ Այդ քաղաքում մենք պետք է փոխադրվեինք։ Բայց այստեղ իմացանք, որ այդ ուղղությամբ վերջին ավտոբուսը գնացել է։ Նատաշան նավիգատորով որոշեց, թե որտեղ ենք մենք եւ որքան պետք է քայլենք մինչեւ տեղ հասնելը։ Քանի որ նախկինում արդեն եղել էինք այնտեղ, ես ենթադրեցի, որ հեռու չէ, եւ մենք ճանապարհ ընկանք։

Մենք երեք ժամ քայլեցինք։ Մթնում էր։ Մենք սկսեցինք սառչել։ Մտանք սուրճ գնեցինք։ Անցանք գերեզմանոցի կողքով (Ամերիկայում զարմանալի չէ ճանապարհին գերեզմանոցներ հանդիպելը (գոնե Cape-ում դա հաստատ այդպես է))։ Երբ արդեն լրիվ մթնեց, մենք հասկացանք, որ ժամանակն է զանգահարել։ Ընկերները միանգամից չեկան, քանի որ նրանք դեռ պետք է հասնեին մեզ։ Մինչ նրանց սպասում էինք, շատ վախեցանք։ Մենք կանգնած էինք իրար գրկած ճանապարհի մոտ։ Մեքենաներ էին անցնում։ Մենք փորձում էինք քաջալերել մեզ։ Բայց մենք սարսափելի վախեցանք)) Եվ ի դեպ, մեզ դեռ ավելի շատ էր մնացել քայլելու, քան արդեն անցել էինք։ Ահա այսպես մենք սխալ գնահատեցինք հեռավորությունը)))

Հետո մեզ վերցրին եւ տարան ծննդյան օրվան։ Այնտեղ մենք տաքացանք, հանգստացանք, շնորհավորեցինք հոբելյարին)) Քշվեցինք մեքենայով, որի հետեւի նստատեղերը կողքի են դրված) Ծննդյան օրվա համար ընկերս ակումբ էր վարձել։ Այնտեղ միայն մենք էինք։ Այն փոքր էր, բայց մենք լավ պարեցինք))

Ի դեպ, այո, ալկոհոլի մասին։ Եթե 21 տարեկան չեք, ապա նույնիսկ փորձել գնելը արժե չանել։ Ձեզ չեն վաճառի։ Այնտեղ դրա հետ կապված ամեն ինչ շատ խիստ է։ Եվ ակումբ մուտքը նույնպես 80$ է 21 տարեկանից։ Մենք անցանք, քանի որ այդ ակումբը վարձակալված էր։

Այս օրը մինչ օրս հիշողությանս մեջ է, չէ՞ որ այդ օրը ես Նատաշենկայի հետ զգացի էմոցիաների միքս՝ լիակատար վախից մինչեւ երջանկություն))

P.S. ընկերները մեզ ասացին, որ իզուր էինք վախենում, մեզ հետ ոչինչ չէր պատահի, քանի որ այս նահանգը շատ անվտանգ է։

Բայց ընկերներ, մի արեք նման անակնկալներ եւ պահպանեք ձեզ!:)

Իհարկե, ձեզանից յուրաքանչյուրի հետ տեղի կունենան շատ տարբեր իրադարձություններ, որոնք դուք դեռ երկար կհիշեք)

Իմ ամառվա ընթացքում շատ վառ եւ հիշարժան բաներ են եղել, հուսով եմ, որ դուք էլ նույն կերպ կանցկացնեք ձեր 2015 թվականի ամառը։

Իմ բլոգի հաջորդ էջերը ես կցանկանայի նվիրել այն վայրերին, որտեղ եղել եմ։

Սկզբում ես կպատմեմ իմ մինի տուրի մասին իմ աղջիկների հետ (Վաշինգտոն-Ֆիլադելֆիա-Բոստոն)։ Այս էջից դուք կիմանաք, թե ինչպես մեզ հաջողվեց այս ուղեւորությունը դարձնել առավելագույնս մատչելի։

Նաեւ ես կպատմեմ, թե ինչպես եմ անցկացրել 2 շաբաթ Մայամիում՝ 3 ամիս աշխատանքային օրերից հետո։ Եվ կպատմեմ ձեզ շատ հիանալի վայրի մասին՝ Key West)

Սրանով ամեն ինչ չի ավարտվի)) Ես դեռ ասելիք ունեմ ձեզ:)