Սա, թերեւս, ամենահիշարժան ուղեւորությունն է^-^
Ընկերուհուս հետ տանը մենակ մնացինք, քանի որ մյուս տղաներն արդեն ցրվել էին։ Մենք վաղուց էինք պլանավորում նայել Ֆիլադելֆիան, մանավանդ որ այն գտնվում է Վայլդվուդից 3 ժամվա ճանապարհի վրա։ Իսկ քանի որ աշխատանքն արդեն ավարտված էր, կարելի էր համարձակ ճանապարհ ընկնել։
Այսպիսով, մենք եկանք WildwoodBusTerminal ժամը 8-ին, բայց մեզ ասացին, որ ավտոբուսը կժամանի ժամը 9-ին։ Մեկ ժամ սպասելուց հետո մենք վերջապես ուղեւորվեցինք դեպի Ֆիլի։ Ինչպես ասացի, 3 ժամ գնացինք՝ ճանապարհին դիտելով ամերիկյան այն փոքրիկ քաղաքները, որոնք ցույց են տալիս ֆիլմերում։ Ես միշտ ճանապարհորդում եմ ականջակալներով։ Ինձ համար անիրական հաճույք է սիրելի երգերի ներքո հիանալ նոր վայրերով։
Եվ այստեղ սկսվում է ամենահետաքրքիրը։ Մենք կանգ առանք ինչ-որ Bus Terminal-ում, ուղեւորների մեծ մասը դուրս եկավ, եւ մենք էլ, իհարկե, առանց հարցնելու դուրս եկանք։ Կայարանի շուրջը պտտվելով՝ գնացինք քաղաքի կենտրոնը փնտրելու։ Ճանապարհին հանդիպեցինք մի ուսանողուհու եւ հարցրինք, թե որտեղ է այդ հայտնի PhiladelphiaMuseumofArt-ը, ինչին նա ցույց տվեց մեզ ուղղությունը։ Գնում ենք առաջ, թանգարան հիշեցնող միայն գրադարանի շենքն ենք տեսնում։ Անկեղծ ասած, տղաների պատմություններից Ֆիլադելֆիան բոլորովին այլ էի պատկերացնում՝ բարձրահարկ շենքեր, մարդկանց բազմություն։ Այստեղ ամեն ինչ հակառակն էր։ Ոչ մի շարժման նշույլ։ Եվ այստեղ մենք սկսեցինք կասկածել, թե արդյոք ճիշտ տեղ ենք եկել։
Լավ, գնում ենք առաջ... տեսնում ենք կամուրջ եւ ԳԵՏ???!!!! (ավելի ուշ պարզվեց, որ դա DelawareRiver-ն էր)
Իսկ մյուս ափին՝ հենց այդ հսկայական շենքերը))) Ի՞նչ։ Որտե՞ղ ենք մենք։
Չէինք կարող լողալով անցնել, վերադառնում ենք հետ։ Ճանապարհին հանդիպում ենք մի կնոջ, որը սիրալիր համաձայնեց բացատրել մեզ, թե ինչ է կատարվում։
Մենք՝ «Բարի օր!! Ասացեք, խնդրեմ, որտե՞ղ է քաղաքի կենտրոնը»։
Կինը՝ «Սա հենց քաղաքի կենտրոնն է»։
Մենք՝ «Իսկ ի՞նչ կա այնտեղ՝ կամրջի հետեւում»։
Կինը՝ «Այնտե՞ղ։ Ֆիլադելֆիան»։
Պատկերացնո՞ւմ եք դեմքիս արտահայտությունը) ախախ))։
Մենք՝ «Իսկ որտե՞ղ ենք մենք հիմա»։
Կինը՝ «Սա Քեմդենն է»։
Օ՜, այո... մենք չհասանք Ֆիլի եւ հայտնվեցինք Քեմդենում) Տիկինը բացատրեց, թե ինչպես հասնել Ֆիլադելֆիա, եւ մենք նորից գնացինք ավտոբուսի կայարան։ Ճանապարհին խելահեղ ծիծաղում էինք այն բանի վրա, որ հերթական անգամ առանց արկածների չկարողացանք))։
Կանգառում, որպեսզի նստենք ճիշտ ավտոբուսը, մենք խոսեցինք եւս մեկ հաճելի կնոջ հետ, որը նույնպես պատրաստվում էր Ֆիլի։ Ավտոբուսն արժե 1,5$, եւ ահա մենք հատում ենք հենց այդ BenjaminFranklinBridge-ը)։ Կինը իջավ ինչ-որ կանգառում, իսկ մենք մտածեցինք, որ մի քիչ ուշ կիջնենք։ Ավտոբուսում նստած՝ դեռ ծիծաղում էինք, որ սա մեր ավտոբուսային էքսկուրսիան է Ֆիլիով։ Եվ ի՞նչ եք կարծում??? Ավտոբուսը շրջան կատարեց եւ նորից գնում է դեպի Քեմդեն)) Աստված իմ, մենք նորից վերադառնում ենք նույն ավտոբուսի կայարան։ Հենց տեսնում ենք BusTerminal-ը, ցատկում ենք այդ ավտոբուսից, վազում ճանապարհի միջով եւ նորից նստում Ֆիլի գնացող ավտոբուսը։ Կարծում եմ, որ այն մարդկանց, ովքեր դիտում էին սա, մենք հաստատ տրամադրություն բարձրացրինք)))։
Այս անգամ մենք իջանք Ֆիլադելֆիայի ինչ-որ տեղ։ Ֆուֆ... ուրա՜) Քաղաքն ինձ շատ դուր եկավ, եւ ցավալի է, որ այս ամբողջ վազվզոցի եւ ուղեւորությունների պատճառով մենք չհասցրինք այն լավ ուսումնասիրել(
Մեր բախտը բերեց, որ հասցրինք այցելել Independence Visitor Center, Liberty Bell Pavilion։ Հենց Ֆիլադելֆիայում է ստորագրվել Անկախության հռչակագիրը եւ ընդունվել Սահմանադրությունը։ Իսկ ճաքած Ազատության զանգը ԱՄՆ-ի ամենահայտնի խորհրդանիշներից մեկն է։ Մենք նույնիսկ լուսանկարվեցինք Բենջամին Ֆրանկլինի հետ (դե... ավելի ճիշտ՝ այն մարդու հետ, որը գրիմավորված էր որպես նախկին նախագահ)։
Մենք շատ էինք սովածացել եւ փորձում էինք գտնել մի տեղ, որտեղ կարելի է ուտել։ Ճանապարհին ծանոթացանք մի տղամարդու հետ, որի անունը Ռոբերտ է։ Նա նույնպես հագել էր հայտնի պատմական կերպարի կոստյում։ Ռոբերտն ասաց, որ եթե մենք Ֆիլադելֆիայում ենք, ապա պարտադիր պետք է փորձենք Cheesesteak եւ նույնիսկ հուշեց, թե որտեղ կարող ենք դա անել։
Եվ նա ճիշտ էր, չիզսթեյքը պարզապես «մատները կլիզես» էր)))։
Մենք չէինք կարող հեռանալ Ֆիլադելֆիայից առանց հուշանվերների։ Հայտնվելով Chinatown-ում՝ գտանք մի փոքրիկ կրպակ, որտեղ գնեցինք մագնիսներ, բացիկներ, արձանիկներ եւ նույնիսկ Անկախության հռչակագրի փոքրիկ պատճենը։
Վերջում հասցրինք վազել մինչեւ LovePark։ Շատրվան, ծառեր, զբոսաշրջիկներ եւ, իհարկե, սիրահար զույգեր։ Բարեբախտաբար, հասցրի մի քանի լուսանկար անել, մինչեւ ֆոտոխցիկը լրիվ անջատվեց։ Մենք որոշեցինք նստել եւ երաժշտություն լսել շատրվանի մոտ, նախքան BusTerminal գնալը։
Let me love youuuu......until you learn to love yourself.....(Ne-Yo)
Մինչ օրս այս երգը լսելիս հիշում եմ մեր զվարճալի ուղեւորությունը)))։
Այնուհետեւ մեզ սպասում էր 3-ժամյա վերադարձը դեպի Վայլդվուդ...
Ֆիլադելֆիան Փենսիլվանիա նահանգի ամենամեծ եւ դինամիկ քաղաքն է, իսկ Քեմդենը պատկանում է Նյու Ջերսի նահանգին։ Կապող օղակը Բենջամին Ֆրանկլինի կամուրջն է։ Հենց այդ պատճառով էլ ես բլոգի այս էջն այդպես անվանեցի։ Ի դեպ, մի քիչ ուշ իմացանք, որ Քեմդենը Միացյալ Նահանգների ամենահանցավոր քաղաքներից մեկն է, իսկ 2012 թվականին բռնի հանցագործությունների թվով զբաղեցրել է 1-ին տեղը։ Բրր.....
p.s. այդ նույն PhiladelphiaMuseum of Art-ը մենք այդպես էլ չայցելեցինք)
