2014 թվականի ամառը ես անցկացրել եմ ԱՄՆ-ում։ Սա իմ երկրորդ ուղեւորությունն էր, որը հույզերի խորությամբ եւ նոր բացահայտումների պայծառությամբ չէր զիջում առաջինին։ Մոսկովյան ձմռանը հատկապես հաճելի է հիշել անցած ամառը, վերանայել լուսանկարները եւ լայն ժպտալ ամառային արկածներիս մասին ամենափոքր հիշատակման դեպքում։ Հենց այդ պատճառով էլ ուզում եմ կիսվել ձեզ հետ, ընկերներ)
Առաջ անցնելով՝ ուզում եմ ասել, որ այս ամառ ես դարձա ավելի համբերատար, կազմակերպված եւ ինքնավստահ։ Բայց ամեն ինչի մասին հերթով։
Քանի որ ես պահպանել էի կապը 2013 թվականի իմ ամերիկացի գործատուի հետ, ես նախընտրեցի խնայել ժամանակը եւ որոշեցի գնալ աշխատելու նախկին վայրում։ Ես աշխատում էի որպես housekeeper Նյու Ջերսի նահանգի Spring Lake քաղաքի մի փոքրիկ Inn-ում՝ Ատլանտյան օվկիանոսի ափից երկու թաղամաս հեռավորության վրա։ Աշխատանքն ինձ համար ուղեկցվում էր բոնուսներով, ինչպիսիք են անվճար սնունդը եւ աներեւակայելի հաճելի այցելուները (կարդացեք՝ good tips and nice chatting), բայց առանց թերությունների էլ չեղավ։ Իմ դեպքում դա իմ պետն էր։ Ես այնքան հուսահատորեն էի փորձում կապ հաստատել միայնակ հիսնամյա կնոջ հետ, որի համար կյանքի նպատակը իր աշխատանքն է, որ չնկատեցի, թե ինչպես այդ հավակնոտ տիկինը նստեց պարանոցիս։ Աննկատ ինձ համար՝ ես հայտնվեցի արտաժամյա աշխատանքի եւ շփման նեղ շրջանակի մեջ, որը սահմանափակվում էր հյուրերով, հերթափոխվող աշխատակիցներով եւ իմ պետով։ Բայց բողոքելն էլ ճիշտ չի լինի, բարեբախտաբար, աշխատանքից ազատ ժամանակ լողափ մուտք ունեի, ինչպես նաեւ վարձատրություն եւ բոնուսներ, որոնք ինձ լիովին բավարարում էին։ Ժամանցի հարցը ինձ համար սուր չէր, քանի որ Spring Lake-ը փոքրիկ քաղաք է, որտեղ զվարճանքներից են լողափը եւ անչափ թանկ ռեստորանները։ Ինչը, ըստ էության, ինձ փրկեց ավելորդ ծախսերից, ինչի համար շատ ուրախ եմ ռուբլու անկման հետ կապված) Ադեկվատ մարդկանց հետ շփման պակաս ես ոչ մի դեպքում չունեի։ Հակառակը, ես ձեռք բերեցի բազմաթիվ հաճելի ծանոթություններ։ Նրանցից ոմանց հետ շփումը պահպանում եմ մինչ օրս եւ շատ եմ գնահատում դա։
To make long story short, ասեմ, որ օգոստոսի վերջին ես ավարտեցի աշխատանքը եւ ճամպրուկներս հավաքեցի Կալիֆոռնիա։ Մեկ տարի առաջ ես ծանոթացել էի մի հրաշալի աղջկա՝ Նատաշայի հետ, որն աշխատում էր Կոլորադոյում, որի հետ մենք հիանալի ժամանակ անցկացրինք Վաշինգտոնում, տեսանք Նիագարայի ջրվեժը, հասցրինք ճամփորդության վերջում կորցնել իմ ֆոտոխցիկը բոլոր լուսանկարներով եւ պատահականության բերումով գտանք այն M&M's-ի աշխարհում։ Իսկ այս ամառ travel-buddy գտնել չհաջողվեց, ուստի ես գնացի ինքնուրույն։ Ինձ թվում է՝ դա այն հիմնական գործոններից մեկն էր, որն այս ճամփորդությունը դարձրեց այդքան պայծառ։ Որովհետեւ իմ ամբողջ միայնակ ճամփորդության տոնը սահմանում էին այն հրաշալի մարդիկ, որոնց հանդիպելու բախտ եմ ունեցել։
Երեք ամսվա ընթացքում ես ընկերներ ձեռք բերեցի Խորվաթիայից, Թաիլանդից, Ֆրանսիայից, Հնդկաստանից, Վիրջինյան կղզիներից, Իտալիայից, Հարավային Աֆրիկայից, Գերմանիայից, Լեհաստանից, Հունգարիայից, Իսպանիայից եւ հաստատ ինչ-որ մեկին մոռացել եմ։ Այո, անշուշտ, ես հիացած եմ Կալիֆոռնիայով, Լաս Վեգասով, Մեծ Կանյոնով։ Բայց ես անչափ երախտապարտ եմ այն մարդկանցից յուրաքանչյուրին, ովքեր հանդիպեցին ինձ այս ամառ, եւ որոնց շնորհիվ ես մինչ օրս չեմ կարողանում դադարել ժպտալ՝ հիշելով իմ 2014 թվականի ամառը։ #ճամփորդություն #ԱՄՆ #ամառ2014
