Հաջորդ օրը պետք է այլ կերպ դասավորվեր, եթե ոչ անձրեւը: Թեեւ անձրեւն էլ մեզ՝ Իլոնայի եւ ինձ համար խոչընդոտ չէր: Մենք որոշեցինք հանդիպել Հինգերորդ պողոտայում գտնվող հայտնի Apple խանութի մոտ: Ես, վստահ լինելով, որ առավելագույնը կես ժամում կհասնեմ տեղ, հատուկ չէի շտապում: Քայլեցի դեպի մետրո եւ... վոյլա, մետրոն փակ է: Ես սարսափի մեջ էի, չէի հասկանում, թե ինչ անել... անկեղծ ասած, ինչ-որ հիմարություն էր: Անմիջապես շտապեցի ամեն ինչ պարզել: Մի կին ինձ ասաց, որ հանգստյան օրերին Բրուքլին տանող գծերը գործում են միայն մինչեւ որոշակի կայարան: Իսկ այդ կայարան հասնելու համար պետք է օգտվել անվճար ավտոբուսից, որը երթեւեկում է միայն գլխավոր փողոցներով: Իմ դեպքում դա Ocean Avenue-ն էր: Մետրոյի մոտ գտնվող տղամարդիկ ինձ հուշեցին, թե ինչպես հասնել: Բարեբախտաբար, դա ինձանից ընդամենը երեք թաղամաս հեռու էր: Ստիպված եղա խախտել ճանապարհային երթեւեկության բոլոր կանոնները, քանի որ տեսա ավտոբուսը, բայց վստահ չէի, որ հենց դա է: Կանգառում մի կին էր կանգնած, ես մոտեցա նրան եւ սկսեցի խոսել. «Do you know...», ինչին նա ընդհատեց ինձ եւ ռուսերեն ասաց, թեեւ արդեն շեշտադրությամբ. «Այո, կարելի է ռուսերենով»: Կարծես իմ շեշտադրումն ավելի նկատելի է, բայց ես նույնիսկ ուրախացա: Նա ինձ հուշեց, թե ինչպես հասնել անհրաժեշտ մետրոյի կայարան եւ տվեց տաքսու համարը, որպեսզի հաջորդ օրը հեշտությամբ հասնեմ օդանավակայան:
Դե, այսպես ես հասա Apple խանութ: Իլոնան, պարզվում է, նույնպես չգիտեր մետրոյի մասին: Երկուսս էլ ուշացանք, բայց շատ քիչ: Ես ապշած էի՝ տեսնելով նոր iPhone 6 եւ 6 Plus-ի համար արդեն գոյացած հերթը: Նախկինում հեռուստացույցով դա ինձ ծիծաղելի էր թվում, բայց... ես այդ ամենը տեսա սեփական աչքերով: Ամենազվարճալին, իհարկե, Կենտրոնական այգում մեր զբոսանքն էր: $15-ով մենք հեծանիվներ վարձեցինք եւ, ինչպես իսկական զբոսաշրջիկներ, գնացինք իդեալական ուղիով: Այգու նեղ արահետներով զբոսնող մարդկանց բազմություն, հեծանվային ուղու վրա բավականին շատ նույնպիսի հեծանվորդներ կամ պարզապես վազող քաղաքացիներ: Այգու տարածքը հսկայական է, մենք կանգ առանք նյույորքցիների եւ զբոսաշրջիկների ամենասիրելի վայրերում, դրանցից մեկը Ժակլին Քենեդիի լիճն էր: Հիասքանչ վայր, այգու ամենամեծ լիճը: Այնտեղ կարելի է հավերժ զբոսնել, ճիշտն ասած, բայց դրա համար շատ ժամանակ կպահանջվի, իսկ մենք ուզում էինք տեսնել եւս մի քանի վայր: Ես վայելում էի մեր հեծանվային զբոսանքը մինչեւ այն պահը, երբ սկսվեցին փոքրիկ բլուրները, իսկ ես սարսափելի չեմ սիրում լեռներ բարձրանալ, դա վերաբերում է բացառապես հեծանիվին: Մենք անտեսեցինք Hard Way գրությամբ ցուցանակը՝ որոշելով, որ ճանապարհին ոչ մի բարդ բան չի հանդիպի, օ՜, որքան մենք սխալվում էինք: Հիանալի մարզանք՝ Ամերիկայում անցկացրած ամիսներից հետո: Իմացողները կտրում-անցնում են հեշտ ճանապարհով: Եվ այնուամենայնիվ, մենք գոհ մնացինք զբոսանքից: Ցավոք, անձրեւը մեզ բռնեց: Կենտրոնական այգուց հետո մենք գրեթե ոչինչ չկարողացանք տեսնել: Մենք վազում էինք մի սրճարանից մյուսը: Եղանք եւ՛ Starbucks-ում, եւ՛ Dunkin' Donuts-ում, մտնում էինք խանութներ, որտեղ մի քանի իրեր գնեցինք, դե եւ հուշանվերներ: Նյու Յորքում հուշանվերների ընտրանին շատ մեծ է: Հինգերորդ պողոտայում դուք կարող եք գտնել ոչ միայն բրենդային բուտիկներ, այլեւ հուշանվերների խանութներ, թեեւ ստիպված կլինեք բավականին հեռու գնալ: Այդ օրը մենք այցելեցինք նաեւ Նյու Յորքի հանրային գրադարան՝ աշխարհի ամենամեծերից մեկը: Ներսում դուք կգտնեք հուշանվերների եւ գրքերի խանութ, կկարողանաք ձեզ թույլ տալ ամեն ինչ, ինչ կցանկանաք: Նաեւ մենք եղանք Նյու Յորքի Կենտրոնական կայարանում: Տպավորիչ տեսարան՝ շքեղ սպասասրահ, սյուներ, պատուհաններ, կամարներ: Հսկայական քանակությամբ մարդիկ, որոնք լուսանկարվում են այս գեղեցկության ֆոնին, եւ մենք բացառություն չէինք: Բայց մեր օրը մոտենում էր ավարտին, մենք հրաժեշտ տվեցինք եւ ցրվեցինք ով ուր:
