Չեք հավատա, բայց ես նույնիսկ դրա համար մի էջ կհատկացնեմ։ Այո, նույնիսկ այստեղ անկազմակերպության համար տեղ կա։

Բանն այն է, որ գործատուի եւ հյուպատոսի հետ իմ ուշ հարցազրույցների պատճառով ես ստիպված էի տոմսը շտապ կարգով գնել։ Ավելի ճիշտ՝ ես պլանավորում էի թռչել դեսպանատուն այցելելուց ուղիղ մեկ շաբաթ անց՝ մայիսի 29-ին։ Հարցազրույցից մի քանի օր առաջ տոմսը ամրագրված էր, եւ մենք ամեն օր երկարացնում էինք ամրագրումը։ J-1 Visa-ն ստանալուց հետո մենք ուզում էինք գնել այն, բայց իրականում վիզան պետք է ստանայի դեսպանատուն այցելելու հաջորդ օրը։ Ստիպված էինք նորից երկարացնել։ Իսկ հաջորդ օրը, երբ եկանք անձնագրով եւ դրա մեջ եղած վիզայով, իմացանք, որ վերեւից ինչ-որ մեծ հրաման է եկել՝ չեղարկել այդ չվերթների կամ բոլոր չվերթների ամրագրումները։ Ես այդպես էլ չհասկացա։ Կարճ ասած՝ «Թռչեք հունիսի 1-ին»։ Իսկ ես հունիսի 1-2-ին արդեն պետք է լինեի Մոնտանայում, բայց դեռ Նյու Յորքն էլ պետք է տեսնեի։ Տարբերակ չէ։ Մենք պահանջում ենք գտնել մեր ամրագրումը։ Ինչպե՞ս թե։ Ամրագրումը կար, իսկ հիմա չկա՞։

Զգո՞ւմ եք սա։ Հասկանո՞ւմ եք, թե ինչպես է հոտում անկազմակերպ ուղեւորությունից դեռ մինչեւ Նահանգներ թռչելը։ Եվ սկզբունքորեն, այս ամենը դեռ ծաղիկներն են։ Թեեւ մի քանի օր փնտրելուց հետո տոմսը, այնուամենայնիվ, գտնվեց, բայց նյարդերս միեւնույն է մի քիչ քայքայվեցին։