Միրայի բոլոր մոտիվացիոն ելույթներին եւ իմ համայնքին միանալուն ի հավելումն՝ վաղ առավոտյան անհայտ համարից ստացված զանգը դարձավ իմ կյանքի «մեղրի տակառի մեջ գցված ձյութը»։ Ես հասկանում էի, որ ինձ զանգահարող չկա։ Ուստի որոշեցի հետ զանգահարել՝ զգալով, որ ինչ-որ բան այն չէ։ Իհարկե, պարզվեց, որ դա Ամերիկայի բանկի պարտքերի բաժինն է, որը սկսեց պահանջել իմ պարտքային գումարը։ Բայց որտեղի՞ց ես այն վերցնեմ։

Ընդ որում, նրանք իսկապես գիտեն, թե ինչպես «աջակցել», անիծյալ։

-Դուք տեղյա՞կ եք, որ ունեք այսինչ չափի պարտք։

-Այո։

-Եվ պատրաստվո՞ւմ եք այն մարել։

-Այո, իհարկե։

-Ե՞րբ։

-Դե, այսօր (իսկ դա հենց իմ առաջին աշխատավարձի օրն էր)։

-Որքա՞ն։

-Չգիտեմ։

-Մոտավորապես։

-Դե, կարծում եմ՝ 50%։

-Վստա՞հ եք։

-Դե, ոչ այնքան։

Այնուհետեւ նա բացատրեց ինձ, որ այս հարցուփորձը միայն իմ օգտին է, այն առումով, որ դա կարող է ինձ ներկայացնել որպես անձ, ով ցանկանում է մարել պարտքը, այլ ոչ թե անհետացել է։ Այսինքն՝ նա իմ պրոֆիլում ինչ-որ տեղ նշում արեց, որ իբր «այս տղայի հետ ամեն ինչ կարգին է։ Ես նրան ստուգել եմ»։ Բայց միեւնույն է, այդ ամենը տհաճ է։

Բացի այդ, ըստ խոսակցությունների՝ աշխատավարձը պետք է գար կեսգիշերին, իսկ այստեղ արդեն առավոտ էր, իսկ գումարը դեռ չկար։ Շատերն արդեն ստացել էին, իսկ ես՝ ոչ։ Եվ կրկին ինձ մոտ ամեն ինչ այնպես չէ, ինչպես հարկն է։ Ես գնացի մենեջերների մոտ՝ հարցնելու, թե արդյոք ամեն ինչ նորմալ է, թե ոչ։ Դե, իհարկե, դա տարօրինակ է հնչում։ Նրանք չեկը հանեցին չհրկիզվող պահարանից, ստուգեցին հաշվի համարը եւ գուշակեք, թե ինչ։ Իհարկե, նրանք սխալվել էին իմ հաշվի համարի մեջ։ Նրանք շփոթել էին 1 թվանշան... Եվ դրա շնորհիվ ես ստիպված էի մի քանի օր սպասել, մինչեւ գումարը սխալ հաշվից վերադառնա, իսկ հետո հասնի ինձ։ Իսկ բանկում սպասում են իմ 50%-ին։ Օյ։

Զանգահարեցի բանկ եւ բացատրեցի իրավիճակը։ Հնարավոր է՝ դրանով ես նրանց ցույց տվեցի, որ ես լավ պարտապան եմ, ով իսկապես անհանգստանում է։ Եվ նրանք այլեւս չճնշեցին, այլ պարզապես փոխեցին պարտքի մարման ամսաթիվը մինչեւ հաջորդ աշխատավարձը՝ 2 շաբաթով, ինչը ինձ լիովին բավարարում էր։ Նրանք կրկին նյարդային օր կազմակերպեցին ինձ համար, բայց ընդհանուր առմամբ, կարծես թե ամեն ինչ լավ է։

Առաջ անցնելով՝ գաղտնի կասեմ ձեզ, որ 2 շաբաթ անց, երկրորդ աշխատավարձով, ես այնուամենայնիվ մարեցի պարտքը։ Պատկերացրեք իմ երջանկությունը։ Հաշվի առնելով այն փաստը, որ ես պարանոիկ եմ, ով անընդհատ վերցնում էր հեռախոսը եւ ակնկալում տեսնել բանկից հերթական չպատասխանված զանգը։

Իսկ առաջին աշխատավարձը ինձ վերադարձրեցին միայն մի քանի շաբաթ անց, քանի որ Նահանգների ողջ բյուրոկրատական համակարգում շատ դժվար է սխալ հաշվից գումարը վերադարձնել, իսկ հետո նորից ուղարկել։ Սկզբում նրանք նույնիսկ ասում էին, որ ընդհանրապես ոչինչ չի ստացվի։ Եվ ի վերջո, որպեսզի եւս մեկ կամ երկու շաբաթ չսպասեմ, ես վերցրեցի դուրս գրված չեկը ձեռքով, որպեսզի ինքս կանխիկացնեմ քաղաքում։ Բայց այնուամենայնիվ, գումարի հետ կապված իրավիճակը կարգավորվեց, եւ այժմ ես կարող էի հանգիստ ծախսել այն, ինչ վաստակել էի խանութներում/Amazon/eBay-ում։

Բայց պարտքը իմ ամառային քվեստի վերջին մասը չէր, ուստի գնում ենք առաջ։