Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ Օվկիանոսից այն կողմ մեր առաջին օրն անմոռանալի էր։ Ժամային գոտիների տարբերության եւ երկար թռիչքի պատճառով ցերեկը խառնվեց գիշերվա հետ, մենք չէինք հասկանում՝ ժամը քանիսն է եւ որ ժամային գոտով կողմնորոշվել։ Մի երկար, անվերջանալի օր։ Բայց քնել բացարձակապես չէինք ուզում։

Մանհեթենը մեզ դիմավորեց, ինչպես եւ հարկն է, անհավանական բարձր երկնաքերերով եւ համեմատաբար նեղ փողոցներով։ Կարծում եք՝ Մոսկվայում աղմկոտ է, եռուզեռ, մարդիկ վազում են իրենց գործերով՝ ոչինչ չնկատելով շուրջը։ Հա, ինչպես չէ։ Նյու Յորքում մեկ վայրկյանում կարելի է տեսնել հարյուրավոր մարդկանց՝ տարբեր ազգությունների, մաշկի գույնի, ոճի եւ լեզվի։ Այստեղ քեզ զգում ես մրջյունի պես՝ այլ նմանակների եւ շուրջդ գտնվող հսկայական կառույցների մեջ։ Բայց դա քաղաքին հմայք է հաղորդում։

Մեր առաջին երեք օրն անցավ հենց ամերիկյան կյանքի այս սրտում։ Սկզբում մենք պարզապես ցնցված էինք այլ մտածելակերպից, անցորդներին «What's up, maaan???» ասող աֆրոամերիկացիների քանակից եւ սովորական մթերային խանութների բացակայությունից (ամեն օր զբոսանքից վերադառնալիս մենք կիլոմետրեր էինք կտրում Մանհեթենով՝ փնտրելով գոնե մի բան, որը նման չէր ֆաստ-ֆուդի)։ Վերադառնալով աֆրոամերիկացիների թեմային՝ հիշում եմ, որ առաջին մարդը, ում տեսանք Նահանգներում, վիզաների հսկողության կետում գտնվող տպավորիչ չափերի մի աֆրոամերիկացի տիկին էր, որը վազվզում էր հեռախոսով խոսող զբոսաշրջիկների հերթի երկայնքով եւ մարտական պատրաստվածության տեսքով գոռում էր. «Shut it down, man! Shut it down!»։ Սա մեզ երկար հիշվեց։

Նյու Յորքում առաջին իսկ օրը մեզ մեծ հիասթափություն էր սպասվում։ Մենք եկել էինք որպես թարգմանիչ ուսանողներ, մտածում էինք՝ հիմա արագ ամեն ինչ կհասկանանք, կսկսենք հասկանալ ամերիկացիներին եւ նոկաուտի կենթարկենք Work and Travel USA-ի մասնակիցներին։ Որտեղից։ Մենք ոչինչ չէինք հասկանում։ Նյու Յորքում, ինչպես արդեն ասացի, հավաքված են բոլոր հնարավոր բարբառներն ու արտասանության առանձնահատկությունները։ Հիշում եմ՝ սկզբում մենք նույնիսկ չէինք հասկանում «Hey, how are you doing, guys?» ողջույնի արտահայտությունը։ Նյու յորքցիները ջանասիրաբար կուլ են տալիս բոլոր հնչյունները, որոնք կարելի է եւ չի կարելի, թողնելով 1-2 վանկ եւ մի քանի տառ։ Գուշակիր, որ քեզ չեն ուղարկել, այլ հաճելի օր են մաղթել։

Դիտելով Ազատության արձանը, ֆոնին 100500 լուսանկար անելով՝ մենք ոչ այնքան հաջող մեկնեցինք China Town, նախապես 10-20 կիլոգրամանոց ճամպրուկներով մեկ ժամ թափառելուց հետո գտանք Վիրջինիա-Բիչ գնացող անհրաժեշտ ավտոբուսը եւ մեկնեցինք։