Երկու կետ.
-
Հուսով եմ, որ դուք ստիպված չեք լինի բախվել սրան։
-
Գրառումը կարող է դուր չգալ շատ տպավորվողներին։
Շարունակենք։
Հուլիսի 26.
Համեմ կտրատելիս ես հաջողացրի կտրել մատիս մի փոքր կտորը։ Այո, եղունգի անկյունի հետ միասին։ Այդ պահին ինձ, իհարկե, թվում էր, թե կտրել եմ մատիս կեսը, բայց առաջ անցնելով նշեմ, որ ամեն ինչ այնքան էլ սարսափելի չէր, որքան ինձ՝ պարանոիկիս, թվում էր։ Թեեւ այն ժամանակ, իհարկե, շոկ ապրեցի, գրեթե ուշաթափվեցի եւ այլն։ Մենեջերներից մեկը վիրակապեց ինձ, եւ կարծես թե ամեն ինչ լավ էր, բայց նրանք ասացին, որ անպայման պետք է հայտնել այդ մասին, ուստի գնացինք հիվանդանոց։ West Glacier-ում կար մի փոքրիկ կլինիկա, որը իմ բնակարանից էլ փոքր էր, որտեղ ես ակնկալում էի տեսնել ինչ-որ գյուղական հիվանդանոց եւ ֆելդշերի տիպի բժիշկ։ ՀԱ։ Ո՞ւր ես եկել, տղա։ Հիվանդանոց՝ բոլոր ժամանակակից տեխնոլոգիաներով, խելացի բժիշկ, որը սարսափելիորեն հիշեցնում էր Փոլ Մաքքարթնիին։ Դե, ամեն ինչ ինչպես հարկն է։ Բուժում, վիրակապում, քսուք եւ այլն։ Ինչպես նաեւ ապահովագրություն, որը կտրամադրվի իմ աշխատանքի կողմից, քանի որ դա արտադրական վնասվածք էր։ Ահա այսպես, ըստ էության, ամեն ինչ տեսք ուներ։
Իսկ հետո ամեն օր ինձ տանում էին բժշկի՝ վիրակապը թարմացնելու եւ վերքը զննելու համար։ Վերջիվերջո, մի քանի օր անց նա պարզապես տվեց ինձ քսուք եւ հատուկ սպեղանի, որպեսզի ես ինքս մշակեմ մատս։ Այժմ մատս արդեն նորմալ է, միայն եթե շատ ուշադիր նայես, կարող ես տարբերությունը տեսնել։ Շնորհակալություն կեղծ Փոլ Մաքքարթնիին իր հոգատարության համար։ Դե եւ, իհարկե, լուսանկար հիշողության համար։
P.S. Իսկ ընդհանրապես, 4 ամիս խոհարարի աշխատանքը հանգեցրեց նրան, որ ես հեշտությամբ կարող եմ դասախոսություններ կարդալ այրվածքներից/կտրվածքներից հետո մաշկի ապաքինման փուլերի մասին։ Ես դա շատ եմ տեսել։ Հատկապես այրվածքները։
