Դե, սա վերջիվերջո ինչ-որ կերպ պետք է ավարտվի, չէ՞։ Այս ամբողջ պատերազմը իմ եւ Շեֆ-խոհարարի միջեւ։
Մեզ համար մեծ ձեռքբերում էր այն օրը, երբ Ջուլիան եւ նրա ամուսինը մեկնեցին հանգստյան օրերին եւ խոհանոցը 2 օրով թողեցին մեր ձեռքերում։ Այսինքն՝ մենք ինքներս մեր տերն էինք։ Նրա հրահանգով ես պետք է ավարտեի աշխատանքս մոտավորապես ժամը 8-ին, բայց ծանրաբեռնվածության պատճառով ես ինձ թույլ տվեցի հեռանալ ժամը 10-ին։ Ոչ, ես չափազանց համարձակ կամ լկտի չէի, հաշվի առնելով, որ մենք իսկապես ծանրաբեռնված էինք, եւ գրասենյակի մենեջերը (ով սեփականատիրոջ հարազատն է) տեսավ դա եւ թույլ տվեց ինձ ուշանալ։ Այդ օրը, հավանաբար, ամենածանրաբեռնվածն էր ամբողջ սեզոնի ընթացքում։ Եվ դա հաստատվեց ռեստորանի պատմության մեջ ռեկորդային վաճառքներով՝ օրական մոտ 18.3 հազար դոլար, ինչը մեր խոհանոցի համար համարվում է լավ շահույթ եւ իսկապես հիանալի օր։
Օգոստոսին ես դառնում եմ ինքնուրույն խոհարար, որն արդեն կարող է ամեն ինչ։ Ես այլեւս կեղտոտ աշխատանք չեմ անում, հիմնականում զբաղվում եմ պատասխանատու գործերով, իսկ ծանրաբեռնված պահերին օգնում եմ գծի վրա։ Կամ ընդհանրապես կարող եմ պարզապես ցատկել գծի վրա՝ ինչ-որ մեկին փոխարինելու համար։ Ինչ-որ պահի ես դարձա անփոխարինելի աշխատող, որին բոլորը սկսեցին գնահատել։ Բոլորը, նույնիսկ Ջուլիան։ Թեեւ նա շարունակում էր ինչ-որ կերպ ծաղրել ինձ, բայց մեծ հարգանքով, որը վերջիվերջո հանգեցրեց իմ հաղթանակին։ Իմ սեզոնի հաղթանակին։ Բոլոր տանջանքները, խնդիրները եւ անհաջողությունները, որոնք պատահել են ինձ հետ, անցնում են, եւ ես ստանում եմ սա՝
Այո՛։ Հասկանո՞ւմ եք իմ երջանկությունը այդ պահին։
Ինչ-որ մեկը կատակեց ինձ հետ, որ «հիմա դու սա բոլորին ցո՞ւյց ես տալու»։ Ես պատրաստ էի այն պատին կախել։ Այն բանից հետո, երբ երկու Շեֆերն էլ չսիրեցին ինձ, այս բարձունքին հասնելը մեծ հաջողություն էր ինձ համար։
Սեզոնի վերջում մեր գրասենյակի մենեջերներից մեկը՝ Մեթը, նույնիսկ ասաց ինձ, որ ես արժանի կլինեի սեզոնի լավագույն աշխատողի կոչմանը, եթե նման բան շնորհվեր։
Իսկ նրա հարսնացուն, լսելով իմ զրույցը ինչ-որ մեկի հետ այն մասին, որ ինձ ստիպում էին աման լվանալ, ասաց. «Եթե նրանք այն ժամանակ իմանային, թե որքան լավն ես դու»։
Անկեղծ ասած, երբ Ջուլիան եւ Սալը (նրա ամուսինը) հեռանում էին, ես սարսափելի տխուր էի։ Ես արդեն սովորել էի նրանց, եւ տհաճ էր գիտակցել, որ նրանք այլեւս չեն լինելու իմ կյանքում։ Այնուամենայնիվ, Ջուլիայի հանդեպ զայրույթը մղում էր ինձ եւ ստիպում ավելի լավը լինել։ Եվ գիտե՞ք ինչ։ Ես շնորհակալ եմ նրան ամեն ինչի համար։ Թող նա ինձ կոտրեր ամբողջ սեզոնի ընթացքում, բայց նրան հաջողվեց ինձ ավելի լավը դարձնել։
Հիմա հասկանո՞ւմ եք այն ամենի էությունը, ինչ ես գրում եմ։ Ինչի՞ համար արժե պայքարել։ Ինչի՞ համար արժե չհանձնվել։
Ես չհանձնվեցի։ Եվ ես հաղթեցի։
