«Անհնար է պարզապես վերցնել ու չգնալ Մայամի, եթե դու Ֆլորիդայում ես» (c)
Կախարդական Օռլանդոյից հետո ուրախ եւ լիակատար վստահությամբ, որ գիշերելու տեղ ունեմ, հասա ավտոբուսի կայարան եւ հրաժեշտ տվեցի ընդունարանի աշխատակցին: Եվ հենց այդ պահին հասկացա, որ չունեմ նրա եղբոր հասցեն, այլ միայն հեռախոսահամարը, որին չեն պատասխանում: Երեւի, մտածեցի ես, այնքան էլ հաջողակ չեմ: Եվ ինքս ինձ խոստացա Վաշինգտոնում կացարան գտնել հենց որ հնարավորություն լինի:
Նստելով Օռլանդոյից Մայամի գնացող ավտոբուսը՝ ապշեցի. այն լիքն էր: Գրեթե լիքը՝ կար միայն մեկ ազատ տեղ կեղտոտ շապիկով եւ անխնամ մորուքով կասկածելի տղամարդու կողքին, որտեղ ոչ ոք չէր նստում: Ստիպված էի նստել:
Մենք սկսեցինք զրուցել: Հետո սկսեցինք շախմատ խաղալ նրա հեռախոսով: Հետո նա սկսեց ցույց տալ իր երեխաների, թոռների, կնոջ, տան, մեքենաների եւ մոտոցիկլետների լուսանկարները: Այո, նա ամենեւին էլ թափառաշրջիկ չէր, այլ 3 մեքենա, 4 մոտոցիկլետ, կին, երեխաներ, թոռներ եւ սեփական տուն ունեցող մարդ: Արտաքինը խաբուսիկ է)
Երբ սկսեցինք խոսել իմ մասին, ասացի, որ ուսանող եմ, ամբողջ ամառ աշխատել եմ Նահանգներում եւ հիմա ճանապարհորդում եմ, բայց Մայամիում գիշերելու տեղ չունեմ. եւ անմիջապես հարցրեցի, կարո՞ղ եմ գիշերել նրանց մոտ: Անմիջապես ավելացրեցի, որ պատրաստ եմ օրական $20 վճարել: Նա զանգահարեց կնոջը եւ ուղարկեց իմ լուսանկարը, որից հետո կացության թույլտվությունը ստացվեց)
Խորհուրդ. Մի ամաչեք օգնություն խնդրել եւ մի վախեցեք այն առաջարկել:
Այս տղամարդը պարզվեց նախկին զինվորական է: Հսկայական դանակներ, մաչետեներ, աղեղներ, հրացաններ, նետեր, Colt Python, ատրճանակներ, ծանր Desert Eagle, փամփուշտներ. դրանց կեսը կախված էր պատից, կեսը թաքցված էր պահարանում, իսկ աղեղը ընկած էր բակում, ինչից էլ ես օգտվեցի:
Անմիջապես Վաշինգտոնում ինձ համար կացարան գտա, որպեսզի ավտոբուսում տարբեր մարդկանց չանհանգստացնեմ:
Անկեղծ ասած, չգնացի այդ հայտնի պաթոսային ակումբները: Եվ ցավալի է, որ չհասցրեցի գնալ ալիգատորների որսի: Բայց Մայամի-Բիչ չգնալը հանցագործություն կլիներ:
Այո, եթե չգիտեք, Ֆլորիդայում դե ֆակտո հիմնական լեզուն իսպաներենն է. շատ, շատ, շատ իսպանախոսներ անգլերեն չգիտեն եւ չեն հասկանում, թե ինչու պետք է այն սովորեն. բոլորն առանց այն էլ խոսում են իրենց լեզվով: Նույնիսկ Մայամիի օդանավակայանում եւ «Գրեյհաունդ» կայարանում հայտարարությունները հնչում են նախ իսպաներեն, եւ միայն հետո՝ անգլերեն:
Իմ ներկայությամբ մի մեքսիկուհի մոտեցավ վաճառողուհուն, սկսեց արագ ինչ-որ բան ասել, վաճառողուհին պատասխանեց, որ իսպաներեն չգիտի, եւ մեքսիկուհին սկանդալ սարքեց ու կանչեց մենեջերին: Այսպիսի գործեր:
Գուցե ես շատ երկար էի Հարավային Կարոլինայի լողափերում, գուցե Հարի Փոթերի այգին դեռ պտտվում էր գլխումս, բայց Մայամիի ձյունաճերմակ ավազից ես առանձնահատուկ ուրախություն չզգացի: Արեւոտ քաղաք, հիանալի ավազոտ լողափ, բացարձակ դատարկ դաունթաուն. այս ամենը պետք է տեսնել, բայց 3-4 օրից ավելի այստեղ մնալու իմաստ չեմ տեսնում: Այդ պատճառով, հենց չորեքշաբթին եկավ, ես վճարեցի բենզինի համար ինձ ապաստան տված զույգին եւ մեկնեցի Վաշինգտոն:
