Ահա, ըստ էության, Eddie's Cafe and groceries-ի 2014 թվականի սեզոնի գրեթե ամբողջ կազմը։ Դե, չհաշված որոշ մարդկանց, ովքեր արդեն հասցրել են հեռանալ։

Այս մարդիկ դարձան իմ ընտանիքը։ Մենք տարվա այս գրեթե մեկ երրորդի ընթացքում իսկապես շատ բան ենք վերապրել։ Եվ սարսափելի չեմ ուզում, որ այս ծրագիրը ավարտվի։ Ուզում եմ ամեն ինչ սկսել սկզբից՝ հենց այն բեկումնային պահից, երբ ես ժամանեցի այստեղ եւ ծանոթացա իմ օտարերկրյա ընտանիքի առաջին մասի հետ։ Այժմ արդեն դժվարությամբ են հիշվում խոհանոցում արված առաջին քայլերը եւ շրջապատի հետ առաջին ծանոթությունները, բայց գլխումս անվերջ պտտվում են այս ամառվա ամենաուրախ պահերը։ Դրանք շատ են, եւ չեմ կասկածում, որ դեռ կլինեն։

Եվ, իհարկե, ամառը հիշվեց ոչ միայն աշխատանքով, այլեւ այս ֆրիկներով։ Այո-այո, հենց ֆրիկներով։ Մենք այստեղ մոտ 30 հոգի ենք՝ բացարձակապես տարբեր, իրար ընդհանրապես չնմանվող եւ յուրովի խելագար։ Այո, այստեղ երբեք ձանձրալի չէ, հատկապես խոհանոցում՝ ծիծաղ, երաժշտություն եւ զվարճանք գրեթե ամբողջ օրը։ Եվ իրականում, մենք այստեղ ներդաշնակության եւ սիրո մեջ չէինք ապրում։ Մենք անվերջ ծաղրում էինք միմյանց ամբողջ օրը, առանց դադարի, բայց հենց դրանում էր կայանում մեր թիմի բոլոր այդ համերաշխ հարաբերությունները։ Ոչ, ոչ թե թիմում, այլ ընտանիքում։ Այո-այո, հենց այդպես։ Ֆրիկների միջազգային ընտանիք։ Ի՞նչը կարող է ավելի քաղցր լինել։

Որպեսզի հասկանաք, ֆրիկներ՝ դա այն է, երբ մենեջերներից մեկը այնքան լավ էր վերաբերվում ինձ, որ առաջարկեց տեղափոխվել իր հայրենի Իլինոյս եւ ձեւակերպել մեզ կեղծ ամուսնություն, որպեսզի ես ստանամ կանաչ քարտ եւ մնամ ԱՄՆ-ում։ Ընդ որում, նա բացարձակապես ավանդական կողմնորոշում ունի։ Մենք պարզապես լավ ընկերներ էինք։

P.S. Իսկ ներքեւի արջը, ըստ էության, հենց Էդին է, ում պատվին, ըստ երեւույթին, անվանվել էր ռեստորանը։ (P.S. 2017 թվականից՝ ռեստորանը նրա պատվին չէր անվանվել, այլ, եթե չեմ սխալվում, դա պարզապես Էդիի տերն էր դեռ 20-րդ դարի կեսերին)։