Տանը ամեն ինչ նույնն է, ինչ առաջ։ Կարծես ոչ մի տեղ էլ չեմ գնացել։ Եկա տուն, հանդիպեցի հարազատներիս եւ լավագույն ընկերուհուս, իսկ հաջորդ օրն արդեն գնացի ուսման։ Եվ վերջ։ Ամեն օր ուսում, ուսում, ուսում։

Վերադառնալով սովորական կյանքին՝ հասկացա, որ այն արդեն անսովոր է դարձել։ Ռեժիմս դեռ ձգտում է դեպի ամերիկյան ժամային գոտին, իսկ երազումս անընդհատ տեսնում եմ այն, մյուս կյանքի մարդկանց եւ վայրերը։ Ամիսներ անց արդեն գիտակցում ես, որ կարծես թե խոհարար չես, այլ ուսանող, որ շուրջդ ոչ թե ռումինացիներ են կամ ամերիկացիներ, այլ ռուսներ եւ ուզբեկներ, որ դրամապանակիդ կանաչ թղթադրամները ոչ թե դոլար են, այլ սում։ Եվ եթե հիմա հնարավորություն ունենայի, ես կվերադառնայի հունիսի 4-ին, երբ այս ամենը սկսվեց։ Եվ, անկեղծ ասած, ոչինչ չէի փոխի։ Ես ամեն ինչ նորից կապրեի հենց այնպես, ինչպես եղել է։ Չէ՞ որ դրանք 18.5 եզակի շաբաթներ էին, որոնց ընթացքում ես շրջեցի 11 նահանգ, պարտք վերցրեցի եւ փակեցի այն, կտրեցի մատս եւ բուժվեցի, հանգցրեցի հրդեհ (այո, այս մասին ես չէի պատմել), լողացի երկու օվկիանոսներում, հանդիպեցի այնքան ազգությունների, տեսա շատ գեղեցիկ եւ պարզապես հետաքրքիր վայրեր։ Ինչպես նաեւ պարզապես իմացա, որ ամերիկացիները յուրովի տարօրինակ են նրանով, որ նրանց մոտ կարելի է սովորական խանութում գնել 45.7 սմ երկարությամբ մաչետե $8.99-ով։ Չէ, դե սա նորմա՞լ է։ :)

Չեմ ուզում ասել, որ այստեղ ավելի վատ է։ Ոչ։ Տունը տուն է։ Տունը միշտ կլինի քաղցր տուն։ Բայց կարող եք հարցնել, թե որտեղ կցանկանայի անցկացնել իմ կյանքի յուրաքանչյուր հաջորդ ամառը։ Թեեւ պատասխանը դուք առանց այդ էլ գիտեք։

I'd rather be in Glacier national park.

Իսկ ինչո՞ւ էի ես այս ամենը գրում։ Դե, գաղափար չունեմ։ Ցավոք, ես քիչ ժամանակ ունեի, քանի որ բլոգի մասին իմացա ընդամենը 2 օր առաջ, ուստի վերջին մեկ օրը անցկացրեցի նոութբուքի մոտ՝ անդադար տպելով եւ հիշելով իմ պատմությունները։ Ես հոգիս դրեցի այս իրադարձությունները պատմելու մեջ։ Թեկուզ ոչ ամբողջությամբ, բայց այնուամենայնիվ ինչ-որ մասը։ Եվ ուզում եմ հավատալ, որ իմ բոլոր սխալները՝ այն հուզմունքի պատճառով, որ ես զգում էի, կօգնեն ծրագրի նորեկներին ավելի զգույշ լինել եւ չկրկնել դրանք։

Հիշեք, որ դուք գնում եք օտար երկիր, որտեղ դուք ինքներդ ձեզ համար եք եւ պետք է պատասխան տաք ձեր արարքների համար։ Յուրաքանչյուր ձեր արարքի համար։ Սա է ինքնուրույնությունը։

Բայց այնուամենայնիվ, եթե հանկարծ ինչ-որ բան եք արել եւ զգում եք, որ թուլանում եք... Ահա ձեզ ամենագլխավոր խորհուրդը No21՝ Երբեք մի մտածեք հանձնվելու մասին։

To be Continued.