Եթե գոնե մեկը ինձ զգուշացներ, որ աշխատանք գտնելն ինքնուրույն այդքան էլ հեշտ չէ, ես ժամերով չէի նստի համակարգչի առաջ՝ ռեզյումեներ ուղարկելով՝ գոնե ինչ-որ պատասխանի հույսով, այլ այդ գործը կվստահեի IEC.Exchange-ին։

Ես իմ CV-ները եւ Cover Letter-ները ուղարկել եմ ավելի քան 80 գործատուի (ՈՒԹՍՈՒՆ, պատկերացրեք, թե դա որքան ժամանակ է խլել, մոտ երկու ամիս), եւ նրանցից ինձ պատասխանել է միայն ՄԵԿԸ։

Լսեք, թե ինչ եղավ հետո։

Դեյվիդ Վայնբերգ անունով մի գործատու՝ 42-ամյա ժպտերես մի տղամարդ, աշխատանք էր առաջարկում իր զբոսանավում՝ որպես օգնականի. փոշի մաքրել, աղցան կտրատել։ Հրաշալի է։ Իսկ ամենակարեւորը՝ որտեղ՝ ԱՄՆ-ի ամենահարավային կետում՝ Քի-Ուեսթ կղզում։ Այդ կղզու լուսանկարները հիշեցնում են Bounty-ի գովազդի տեսարանները։

Դեյվիդը խնդրեց գրել, թե ինչու եմ հենց ես լավագույն թեկնածուն այդ աշխատանքի համար եւ ուղարկել իմ մի քանի լուսանկար։ Դրանից հետո նա ինձ Skype-ով հարցազրույց նշանակեց։ Ժողովուրդ, այն տեւեց 40 րոպե։ Նա ինձ հարցնում էր ամեն ինչի մասին. ինչով եմ հետաքրքրվում, ինչպես է Պուտինը, որքան արժե հացը Ռուսաստանում, եւ արդյոք ես ընկեր (boyfrend) ունեմ (այդպես, խոսքի ընթացքում)։

Որպեսզի համոզվեր, որ ես իր երազանքի աշխատողն եմ, նրան պահանջվեց եւս երկու 40-րոպեանոց հարցազրույց եւ 2 շաբաթ մտորում, բայց ես, այնուամենայնիվ, ստացա այդ փափագած աշխատանքը։ Ուռա։

Ես անչափ գոհ էի ինձնից, որ հաջողվել է անվճար job-offer գտնել, ուղարկեցի այն հովանավորին հաստատման։ Եվ այն, բարեբախտաբար... ՉՀԱՍՏԱՏՎԵՑ։

Երբ ես այս տհաճ լուրը հայտնեցի Դեյվիդին, նա ասաց. «Տանյա, ինչ ափսոս։ Բայց ես շատ եմ ուզում քեզ տեսնել, արի Քի-Ուեսթ որպես զբոսաշրջիկ, ես կվճարեմ քո բոլոր ծախսերը։ Դու ինձ շատ դուր եկար, դու այնքան հմայիչ ես։ Ես այսօր երազումս տեսա, որ դու իմ ընկերուհին ես, ես այնքան ուրախ էի դրանից։ Իսկ դու ինձ հանդեպ ոչինչ չե՞ս զգում»։

Ի՞նչ կատակ է սա։ Ահա թե ինչու էր նա այդքան երկար եւ մանրակրկիտ ընտրում։ Նա փնտրում էր կամ սիրուհի, կամ ոտնձգությունների օբյեկտ, կամ էլի ինչ-որ մեկին... Հիմա, կարծում եմ, բոլորին պարզ է, թե ինչու է ԼԱՎ, որ հովանավորը չհաստատեց իմ օֆերը։ InterExchange, շնորհակալություն քեզ հսկայական։ Այլապես այդ ծեր հիմարը կփչացներ իմ ամառը նույնիսկ ամենադրախտային վայրում։ Ֆու, նույնիսկ պատկերացնելն է զզվելի։

Նոր job-offer ես երկու օրում գտա www.jobofer.ru կայքում, եւ այն հաջորդ իսկ օրը հաստատեցին։ Շատ խորհուրդ եմ տալիս այս կայքը։ Հուսալի տղաներ են, նրանց կարելի է լիովին վստահել ձեր գումարը, ոչ ոք ձեզ չի խաբի։

Զգույշ եղեք VK-ում job-offer վաճառողների հետ, մի համաձայնեք լրիվ կանխավճարի, որովհետեւ.

1. նրանք ձեզ ոչ մի երաշխիք չեն տալիս գումարը վերադարձնելու, եթե հովանավորը չհաստատի job-offer-ը.

2. դեռ փաստ չէ, որ ձեր աշխատատեղը արդեն զբաղված չի լինի ինչ-որ մեկի կողմից, երբ դուք ժամանեք ԱՄՆ։ Սովորաբար օֆերները վաճառում են մեծ թվով մարդկանց՝ հաշվարկով, որ ոչ բոլորը վիզա կստանան։ Արդյունքում աշխատանքը բաժին է հասնում նրանց, ովքեր պարզապես Ամերիկա են ժամանել մյուսներից շուտ։

Իհարկե, նման բան միշտ չէ, որ պատահում է, պարզապես զգուշավոր եղեք։

Այո, եւ մի ձգտեք դեպի խոշոր քաղաքներ, ինչպիսիք են Լոս Անջելեսը, Մայամին, Նյու Յորքը։ Հովանավորը ինչ-ինչ պատճառներով դժկամությամբ է հաստատում job-offer-ները խոշոր քաղաքներում։ Երեւի նրա համար, որ այնտեղ առանց այդ էլ լիքը էժան աշխատուժ կա, ինչպիսիք են մեքսիկացիները, եւ ուսանողներն այնտեղ առանձնապես պետք չեն։

http://www.jobofer.ru/