Շոկ!
Հենց ոտք դրեցի ամերիկյան հող, կարծես միանգամից մոռացա անգլերենի բոլոր բառերը եւ դրանք նախադասության մեջ դասավորելու կանոնները: Սա պարզապես աղետ էր: Ոչ միայն ես ինքս չէի կարողանում ոչ մի բառ արտաբերել, այլեւ սկզբնական շրջանում ընդհանրապես չէի կարողանում ականջով ընկալել ամերիկյան խոսքը: Սա պարզապես սարսափելի էր: Ես նույնիսկ օդանավակայանում լաց եղա իմ անօգնականությունից: Այս խնդիրն ինձ հետ էր մոտ երկու շաբաթ: Ընդ որում, Թաիլանդից եւ Չինաստանից իմ սենյակակիցների հետ ես հիանալի շփվում էի, հենց ամերիկացիներն էին ինձ համար որոշակի դժվարություն ներկայացնում: Եզրակացությունը մեկն է՝ սովորել, սովորել եւ եւս մեկ անգամ սովորել անգլերենը Միացյալ Նահանգներ ժամանելուց ԱՌԱՋ:
Ինչ-ինչ պատճառներով բոլորը կարծում են, որ լեզվակիրների միջավայրում դու սկսում ես այն յուրացնել թռիչքի ժամանակ: Հավանաբար, երբ քո անգլերենը արդեն բավականին բարձր մակարդակի վրա է, ամերիկյան միջավայրը կնպաստի նրան, որ բավականին արագ հղկես արտասանությունը եւ յուրացնես ամերիկացիների որոշ կայուն արտահայտություններ:
Բայց եթե անգլերենը թույլ է, նկատի ունեցեք, որ քերականությունը եւ նոր բառապաշարը օդակաթիլային ճանապարհով ձեր գլուխը չեն մտնի: Դիտեք ֆիլմեր, մուլտֆիլմեր ամերիկյան անգլերենով, փորձեք հասկանալ երգերի իմաստը ականջով, դիտեք տարբեր բլոգերների վիդեո-դասեր, օրինակ՝ Իրինա Շիպիլովայի (http://www.youtube.com/user/EnglishGermanSpanish) կամ կա հիանալի ալիք կենցաղային բառապաշարով ամերիկուհի Ռոննիից (http://www.youtube.com/user/EnglishLessons4U) - ամեն ինչ բացարձակապես անվճար է, կարճ ասած՝ improve your English, ինչպես կարող եք, որպեսզի չլացեք հուսահատությունից, ինչպես ես)):
Գնացի-գնացի եւ վերջապես հասա)
Պենզա - Մոսկվա - Միլան - Նյու Յորք - Չարլսթոն - Ֆոլլի Բիչ երկար ճանապարհից հետո ես վերջապես հասա աշխատավայր: Ինձ տեղավորեցին երկհարկանի հարմարավետ բնակարանում՝ բոլոր հարմարություններով, կահույքով, հեռուստացույցով, բացի այդ՝ գեղեցիկ համալիրում՝ լողավազանով, ծաղիկներով եւ արմավենիներով: Պատշգամբից ես ամեն օր նայում էի դելֆիններին եւ աշխատանքից առաջ գնում լողալու լողավազանում: Դրա համար ոչ այնքան քիչ էի վճարում՝ $450 երեք հոգանոց սենյակում մեկ տեղի համար: Բայց ընտրելու բան չկար...
Շփվում էի սենյակակիցներիս հետ. սկզբում նրանք Թաիլանդից ուսանողուհիներ էին, ամենաբարյացակամ մարդիկ, որոնց երբեւէ հանդիպել եմ, նրանք ինձ հյուրասիրում էին թայլանդական ուտեստներով եւ պատմում թայլանդական կենսակերպի մասին: Սուպեր աղջիկներ: Հետո թայլանդուհիները գնացին, եկան չինուհիները: Փոքրիկ, փխրուն աղջնակներ, յուրաքանչյուրը 13 տարեկանի տեսք ուներ, նույնպես շատ քաղցր աղջիկներ: Երբ փորձեցի նրանց չինական բաղադրատոմսով ապուրը, ականջներիցս գրեթե գոլորշի դուրս եկավ: Անտանելի կծու: Ռուսական խոհանոցը նրանց նույնպես դուր չեկավ՝ ամեն ինչ չափազանց անհամ էր) Իմ բերած հնդկաձավարը նրանք կյանքում առաջին անգամ էին տեսնում):
Ֆոլլի Բիչում մեզնից բացի J-1 ուսանողներ ընդհանրապես չկային, առավել եւս ռուսախոս, ուստի սկզբում ռուսերեն խոսելու ոչ ոք չկար, փոխարենը լիարժեք պրակտիկա էի անում անգլերենից՝ շփվելով սենյակակիցներիս հետ: Սա լիարժեք միջազգային մշակութային փոխանակում էր):
Երբեմն ձանձրալի էր դառնում. Ֆոլլիում ոչ գիշերային ակումբներ կան, ոչ կինոթատրոններ, ոչ էլ ջրաշխարհներ...
Միայն Ամերիկայի անկախության օրը Ֆոլլի Բիչ ժամանեց շատ երիտասարդություն, բարերից մեկում իսկապես թեժ էր: Ինչ-ինչ պատճառներով բարի մուտքի մոտ ինձնից փաստաթուղթ չպահանջեցին, եւ ես ամբողջ գիշեր այնտեղ զվարճանում էի Կանզասից եկած գեղեցկատես Ջեյքի հետ):
Նահանգներում գտնվելուս երրորդ շաբաթվա ընթացքում վերջապես ժամանեցին իմ երկար սպասված հայրենակիցները՝ Ալինան Յակուտսկից եւ Կատյան Մոսկվայից: Ահա այստեղից էլ սկսվեց. մենք անընդհատ զվարճանում էինք, զրուցում, փիլիսոփայում՝ գիշերը նստած օվկիանոսի ափին, ծանոթանում տեղի բնակչության հետ: Ա՜յո, նրանք նաեւ իմ 20-ամյակի համար քաղցր անակնկալ արեցին: Օ՜, իմ աղջիկներ: Նրանք հենց այն ամենահաճելի բանն են, որ կարող եմ հիշել Ֆոլլիում ապրած կյանքիցս)) Ի դեպ, մենք մինչ օրս շփվում ենք, բոլորս այժմ անբուժելի հիվանդ ենք Ամերիկայով:
