Glengariff road 4 հասցեում գտնվող հոսթելից (հնարավոր է՝ ձեզ այլ տեղ տեղավորեն), որտեղ մեզ պետք է տեղավորեին, ես ամենավատն էի սպասում, քանի որ բավականին շատ պատշաճ հոսթելներում եմ եղել, հատկապես ԱՄՆ-ում, եւ ընդհանրապես, ես չեմ սիրում ինձ կեղծ հույսերով սփոփել (հետո հիասթափությունն ավելի քիչ կլինի): Բայց ամենավատ սպասելիքները ցրվեցին, հենց մտանք հոսթել: Մեզ արդեն սպասում էր դրա հիանալի սեփականատերը, որն ավտոմատ կերպով դառնում է քո լավագույն ընկերը եւ կօգնի քեզ ամեն ինչում, ինչ էլ հարցնես: Նա պարզապես լցնում է օրդ իր անիրական դրականությամբ եւ ընկերասիրությամբ =D

Շատ լավ վայր է, ռեստորանում նախաճաշերով եւ ընթրիքներով, մաքուր ցնցուղներով եւ զուգարաններով, պահարանների համար կողպեքներով եւ եվրոպական տիպի վարդակներից աֆրիկյանի անցումներով:

Ի դեպ, անցումների մասին: Մի՛ համարձակվեք գնել փողոցում կամ որեւէ զբոսաշրջային խանութում: ԲՈԼՈՐԸ ՓՈՐՁՈՒՄ ԵՆ ՁԵՐ ՎՐԱ ՓՈՂ ԱՇԽԱՏԵԼ: Պարզապես ընդունեք դա որպես տվյալ: Զբոսաշրջային կրպակներում գնապիտակներ չկան, քանի որ ձեզ համար ամեն ինչ 3-4 անգամ ավելի թանկ կլինի, օրինակ՝ 80R մեկ անցումի համար: SPAR-ում (որոնք քաղաքում լիքն են) անցումը արժե 19-30R սահմաններում: Զբոսաշրջային կրպակներ դուք միեւնույն է պետք է գնաք հուշանվերների համար, բայց նախ լավ արեւայրուք ստացեք, ձեռք բերեք քեյփթաունյան ակցենտ, լկտիություն եւ սակարկելու հմտություն:

Հիանալի սեփականատիրոջից եւ հոսթելի պարզապես կախարդական տեղակայումից բացի, այնտեղ կային բազմաթիվ կամավորներ, հիմնականում Գերմանիայից, բայց նաեւ Շվեդիայից, Նորվեգիայից, Դանիայից եւ Իտալիայից: Նրանց հետ միասին մենք առաջին անգամ նվաճեցինք Քեյփի գիշերային հաստատությունները: Ամեն ինչ շատ հիանալի անցավ, նույնիսկ մնացինք մեր հեռախոսներով եւ փողերով XD (քանի որ ամեն ինչ թողել էինք հոսթելում կողպեքների տակ):

Հաջորդ օրը մեր առջեւ ծագեց քարտերից գումար հանելու եւ դոլարը ռանդի փոխելու հարցը: Հոսթելից ոչ հեռու կա 7eleven խանութ, այնպես որ մոռացեք դրա մասին: ԵՐԲԵՔ, լսո՞ւմ եք, ԵՐԲԵՔ գումար մի հանեք այդ խանութի բանկոմատից, ձեզ կթալանեն մինչեւ վերջին կոպեկը, աչք թարթելուց էլ արագ: Շուրջը լիքը բանկոմատներ կան, գումար հանեք միայն այն ATM-ներից (այդպես են կոչվում բանկոմատները, եթե չգիտեիք), որոնք գտնվում են օտար աչքերից հեռու: Գողերն այնքան պրոֆեսիոնալ են, որ դուք պետք է միշտ զգոն լինեք: Եվ այո, ավելի լավ է հայրենիքում գնել ինչ-որ էժան հեռախոս եւ դուրս գալ փողոց, հատկապես out, միայն դրանով եւ այն գումարով, որը ցանկանում եք ծախսել, ոչ ավելին: Ես դեռ չեմ հանդիպել ոչ մի քեյփթաունցու, որի դրամապանակը կամ սմարթֆոնը գոնե մեկ անգամ չգողանային:

SIM քարտ կարելի է գնել ցանկացած փոքր կրպակում, որոնք շատ են, հատկապես հոսթելի մոտ՝ Main Road-ում: Կամ պաշտոնական խանութներում, բայց այդ դեպքում անձնագիր վերցրեք: Ամենաէժան կապը Cell C-ն է, ամենալավը եւ թանկը՝ Vodacom-ը: Ես օգտագործում եմ Cell C, դեռ չեմ բողոքել =)) Հաշվեկշիռը լիցքավորելու համար պետք է նույն խանութներում հարցնել Air-time ցանկացած գումարի չափով, որը ձեզ հետաքրքրում է:

Հետո, կարծում եմ, դուք, սիրելի ընթերցող, արդեն հասկացաք, որ մթության մեջ կարող եք տեղաշարժվել միայն տաքսիով, հուսալի ծառայությունների ցանկը կստանաք SASTS-ի կողմնորոշիչ հանդիպման ժամանակ, մի անհանգստացեք: Տաքսիից բացի Քեյփում կա հասարակական տրանսպորտի երկու ծառայություն՝ պաշտոնական MyCity Bus ավտոբուսներ եւ ոչ պաշտոնական Mini Bus Taxi: MyCity ավտոբուսները գնում են ամենուր եւ բավականին հաճախ: Դրանց համար պետք է քարտ գնել, ինչը կարելի է անել գրեթե ցանկացած խանութում (սովորաբար ապակու վրա կան MyCity Bus կպչուն պիտակներ, գինը՝ 35R) եւ դրա վրա գումար դնել (սկզբի համար 50R-ը բավարար կլինի): Մինի ավտոբուսներից խորհուրդ չէի տա օգտվել, հատկապես երեկոյան ժամերին, ինչպես ասում են՝ զգուշին Աստված է պահում...