Քեյփթաունցիները մեծամասամբ շատ լավ եւ բարի մարդիկ են, բայց միայն մինչեւ այն պահը, երբ նստում են մեքենա։ Ես կասեի՝ keep your eyes peeled, քանի որ նրանք ավելի շուտ ձեզ կվրաերթեն, քան ճանապարհ կզիջեն։ Եվ այո, հետիոտները չեն սպասում լուսացույցի կանաչ ազդանշանին, այդ ճակատագրի նվերին սպասելը գրեթե անհնար է։

Հետո առաջացավ աշխատանք գտնելու հարցը, որը Քեյփթաունում լիքն է։ Որոնումների առաջին ժամվա ընթացքում (մենք պարզապես տպեցինք մեր CV-ների մի կույտ SASTS գրասենյակում եւ բաժանեցինք բոլոր այն բարերին ու ռեստորաններին, որոնք մեզ դուր էին գալիս Քեյփթաունի բոլոր զբոսաշրջային վայրերում) մենք արդեն ստացել էինք երկուական առաջարկ, եւ հաջորդ օրը ես սկսեցի վերապատրաստումը վայրերից մեկում, իսկ մի քանի օր անց՝ մյուսում։ Հետո զանգահարեցին եւս մի քանի տեղից, եւ ես, բնակչության շրջանում փոքրիկ հարցում անելով ;D, կանգ առա երկու բարերի վրա, եւ հիմա աշխատում եմ երկու աշխատավայրում՝ որպես մատուցողուհի «Neighbourhood» lounge and bar-ում եւ որպես բարմենուհի իտալական «Big Route» cocktail bar-ում։ Այստեղ հերթափոխերը ադեկվատ են, պաշտոնապես հերթափոխերը 8 ժամից ավել չեն (հակառակ դեպքում պահանջեք հավելավճար!), իսկ երբեմն էլ՝ ավելի քիչ։ Իսկ կոլեկտիվները պարզապես անիրական հիանալի են։ Ես պարզապես վայելում եմ աշխատանքս այստեղ, բոլոր մարդիկ պարզ են եւ այնքան պատրաստակամ են օգնելու, բացատրելու եւ քաջալերելու։