Ես առողջ սննդակարգի կողմնակից եմ։ Ճիշտ սնվելը հազվադեպ է ստացվում, հատկապես այս բոլոր ճամփորդությունների եւ նոր վայրերի հետ, բայց ես փորձում եմ։ Հիմա անցել եմ առողջ սննդակարգի ռեժիմի։ Այստեղ՝ Աֆրիկայում, դա շատ հեշտ է ստացվում (եթե զերծ մնաս ռեստորաններից, որոնցում սնվելը նույնքան արժե, որքան տանը առողջ սնվելը), քանի որ նույնիսկ սուպերմարկետներում շատ-շատ առողջ սնունդ կա։ Ամենատարածվածները SPAR-ն ու WoolWorth-ն են։ WoolWorth-ը բավականին թանկ է համարվում։ Ապրանքների մեծ մասը արտադրված է Հարավային Աֆրիկայում, այստեղ շատ մարդիկ կողմ են ճիշտ սնվելուն եւ մարզավիճակը պահպանելուն, դա անմիջապես զգացվում է։ Միայն հիմա հասկացա, թե որքան հազվադեպ կարելի է այստեղ իսկապես գեր մարդկանց տեսնել։ Սուպերմարկետները լի են թարմ մրգերի եւ բանջարեղենի խելահեղ քանակությամբ, հատկապես էկզոտիկ, ինչպիսիք են արքայախնձորը, մանգոն, ավոկադոն, եւ ամեն ինչ համեմատաբար ցածր գներով։ Ենթադրենք, այսօր գնել եմ 2 միջինից փոքր արքայախնձոր եւ տվել 20 ռանդ։ Դրանք իմ կյանքի ամենաքաղցր արքայախնձորներն էին։ Իտալիայում ես կախվածություն եմ ձեռք բերում մանդարիններից, իսկ այստեղ զգում եմ՝ իմ կյանքում սկսվել է արքայախնձորի շրջանը։ Մանգոն միջինում արժե 7 ռանդ, իմ սիրելի չերի լոլիկները՝ 10 ռանդ 200 գրամանոց տուփի համար։ Ի դեպ, այստեղ կարելի է էկզոտիկ կենդանիների պաշտետներ գնել հենց սուպերմարկետում՝ օրինակ զեբրայի կամ կոկորդիլոսի։ Երեկ փորձեցինք զեբրայի պաշտետ։ Սովորական պաշտետ էր։

Բայց կրկնում եմ, տան համար սնունդ գնելը նույնքան արժե, որքան ռեստորաններում եւ սրճարաններում սնվելը։ Իսկ ռեստորաններն այստեղ անհավանական գայթակղիչ են՝ իտալական ռեստորաններ, որոնք ղեկավարում են իտալացիները (ինչպես այն մեկը, որտեղ ես եմ աշխատում), իսկական աֆրիկյան խոհանոցով ռեստորաններ (եւ կենդանիների անհավանական բազմազանությամբ, որոնց միսը կարելի է այնտեղ փորձել), ինչպես նաեւ ռեստորաններ, որոնք առաջարկում են ամենաթարմ ծովամթերք եւ, իհարկե, սուշի։ Այսպես։ Ինքս էլ սովածացա։ Գնամ ճակնդեղ եփեմ...