Լոնդոն... Սա հիանալի քաղաք է: Բուքինգեմյան պալատ, Թաուեր, Բիգ Բեն, Վեսթմինսթերյան աբբայություն, Սուրբ Պողոսի տաճար... Այս ցանկը կարելի է գրեթե անվերջ շարունակել: Բայց Լոնդոն գալուս գլխավոր նպատակը լեզվի դպրոցում սովորելն էր:
Դպրոցը գտնվում էր Լոնդոնի հենց կենտրոնում՝ հայտնի Քովենթ Գարդեն շուկայի մոտ:
Այս վայրն իր անունը ստացել է դարեր առաջ, երբ տների եւ փողոցների փոխարեն այստեղ կանաչում էին Վեսթմինսթերյան աբբայության վանական այգիները: Ավելի ուշ այս բերրի հողերի վրա հրապարակ կառուցեցին: Իսկ 1654 թվականին Քովենթ Գարդենում հիմնվեց քաղաքային շուկա, որտեղ վաճառում էին մրգեր, բանջարեղեն եւ ծաղիկներ: Այժմ ապակե տանիքի տակ այնտեղ գործում է առեւտրի կենտրոն, որտեղ կան խանութներ, սրճարաններ, փաբեր, արհեստավորներն էլ վաճառում են իրենց արտադրանքը: Հրապարակում, պահպանելով հին ավանդույթները, ելույթ են ունենում երաժիշտներ, երգիչներ, ակրոբատներ, ժոնգլյորներ, պարանագնացներ:
Դպրոցում առաջին օրը պետք էր թեստ գրել, որի արդյունքներով որոշում են խումբը: Իմ խմբում 16 հոգի կար: Մի քիչ շատ է... Բայց փոխարենը զվարճալի է: Ուսուցիչները ամեն օր հետաքրքիր տեքստեր էին բերում եւ տարբեր առաջադրանքներ հորինում: Ուսուցումը հիմնականում անցնում էր զույգերով: Մեզ առաջադրանք էին տալիս, մենք քննարկում էինք գործընկերոջ հետ, հետո քննարկում էինք բոլորի հետ: Վատ գաղափար չէ, քանի որ դրա շնորհիվ ստեղծվում էր տպավորություն, որ մենք պարզապես զրուցում ենք ընկերների հետ: Բոլոր ուսուցիչները շատ զվարճալի եւ դրական են: Հատկապես ինձ դուր եկան Օլիվերը եւ Սառան:
Շաբաթվա վերջում բոլորը թեստ են գրում շաբաթվա նյութերի վերաբերյալ: Ես այն գրեցի խմբում բոլորից լավ եւ, չեմ թաքցնի, հպարտանում եմ դրանով!)
Դպրոցը դպրոց, բայց Լոնդոնում պետք է զվարճանալ: Այստեղ տեսնելու բան կա: Բիգ Բեն, Թաուերի կամուրջ, Լոնդոն Այ, Սուրբ Պողոսի տաճար... եւ իհարկե բրիտանական միապետների նստավայրը՝ Բուքինգեմյան պալատը: Թեեւ թագուհուն ես գտա բոլորովին այլ տեղում՝ Մադամ Տյուսոյի թանգարանում:
