Այսպիսով, մենք Լոնդոնում ենք։ Ոչ, ոչ թե մոխրագույն, մառախլապատ ու անձրեւոտ։ Դուք կհարցնեք. «Ինչպե՞ս կարող է այդպես լինել»։ Եվ ես կպատասխանեմ. «Ուրեմն պարզապես բախտս բերել է»։ Իսկ ընդհանրապես, գնացեք այնտեղ ապրիլի սկզբին, ինչպես ես արեցի։ Միգուցե դա է լավ եղանակի գրավականը։ Գրեթե ամբողջ ժամանակը, որ անցկացրել եմ այնտեղ, արեւոտ եւ տաք եղանակ էր։ Մյուս կողմից էլ, ի՞նչ Լոնդոն՝ առանց անձրեւի։ Որքան էլ բանալ հնչի, Լոնդոնի անձրեւը այնքան էլ դեպրեսիվ չէ, որքան այլ քաղաքներում։ Այն, կարծես, այնքան էլ չար չէ)) Լոնդոնյան անձրեւը ավարտվում է այնքան անսպասելի, որքան սկսվում է։ Դե, եւ պատկերացրեք, թե որքան գեղեցիկ է Լոնդոնը հմտորեն մանեւրող երկհարկանի ավտոբուսի թաց պատուհանից, թաց ասֆալտի վրա արտացոլվող լուսարձակներով, սեւ տաքսիներով եւ մշուշոտ Big Ben-ով։