Մայիսի 25-ին Լոնդոն վերադառնալիս ես հայտնվեցի ազգային տոնի՝ Bank Holiday-ի ժամանակ։ Չնայած դրան, շատ թանգարաններ աշխատում էին, մենք այցելեցինք դրանցից մի քանիսը, զբոսնեցինք Հայդ պարկում, ուսումնասիրեցինք քաղաքի կենտրոնի դեռ չբացահայտված արահետները։ Երեքշաբթի օրվանից դասերը վերսկսվեցին, որոնց ես նույնպես մեծ հաճույքով էի հաճախում։ Երբեմն Սառային փոխարինում էր Դեյվիդը, նրա հետ դասերը ոչ պակաս հետաքրքիր էին անցնում. Դեյվիդը հումորի հիանալի զգացում ունի եւ դասավանդման ոչ ստանդարտ ոճ։

Լոնդոնում անցկացրած օրերս արագորեն մոտենում էին ավարտին, իսկ ես այդպես էլ չհասցրի շրջել քաղաքի ինձ հետաքրքրող բոլոր վայրերը։ Ուրբաթ օրը՝ ուսմանս վերջին օրը, դպրոցում թեստավորում անցկացվեց, որի արդյունքները շատ ուրախացրին եւ՛ ինձ, եւ՛ Սառային, նա նշեց, որ եթե ես ավելի երկար մնայի, ապա միանշանակ կտեղափոխվեի հաջորդ մակարդակի խումբ։ Ամեն ուրբաթ դասախոսը անձամբ զրուցում էր յուրաքանչյուր ուսանողի հետ՝ վերլուծելով ուսումնական գործընթացը եւ օգնելով հասկանալ, թե որ կողմերի վրա է անհրաժեշտ շեշտադրում կատարել։ Ինձ նաեւ տվեցին դասընթացներն ավարտելու մասին վկայական, այս փաստաթղթով ես հիմա շատ եմ հպարտանում։ :)

Անհավանական տխուր էր հեռանալ Անգլիայից, այնուամենայնիվ, սա կարծես բոլորովին այլ աշխարհ լինի՝ անսովոր եւ գրավիչ, ես ուրախ եմ, որ մի օր որոշեցի գնալ, ոչ մի վայրկյան չեմ զղջացել դրա համար։ Եվ եզրափակելով՝ ուզում եմ ասել, որ այն փաստը, որ իմ հաջորդ արձակուրդը (այն կսկսվի բառացիորեն տասը օրից) ես անցկացնելու եմ հենց Լոնդոնում, շատ բան է ասում։ :)