Եվ այսպես, մի քանի խոսք բրազիլուհու մասին։

Նա լրագրող է աշխատում (!!), Մադրիդից գործուղման է եկել Հարավային Աֆրիկա։ Ապրում է Յոհանեսբուրգում, Քեյփթաուն է թռել միայն հանգստյան օրերին։

Շատ գեղեցիկ է։

Ես նրան մի փոքր օգնեցի, եւ նա ինձ նվիրեց աֆրիկյան գինու մի շիշ։ Անպայման այդ շիշը կտանեմ Ռուսաստան եւ կխմեմ ձեզ հետ, ընկերներ)

Հետո գնացինք ռեստորան փնտրելու, քանի որ սոված էինք։ Գտանք ինչ-որ մեկը (ժամը ընդամենը 11-ն էր)։ Waterfront-ի ողջ թաղամասում աշխատում էր ՄԻԱՅՆ ՄԵԿ ռեստորան։ Դա ժամանցային թաղամաս է։ Պատկերացնո՞ւմ եք։

Այսպիսով։ Նախ՝ ռեստորանում հանդիպեցի մի ուկրաինուհու) Բախտս բերում է սլավոն եղբայրների հարցում։

Երկրորդ՝ այնտեղ պատվիրեցի «դասական Կեսար» աղցան։ Եվ ի՞նչ եք կարծում, ինձ ի՞նչ բերեցին))

Հիմա կպատմեմ։

Կեսար սոուսով համեմված հազարի տերեւներ (առայժմ ամեն ինչ նորմալ է), այդ տերեւների վրա՝ կտրատած խաշած ձու եւ !ուշադրություն! հավի փոխարեն՝ չորացրած ձկան կտորներ!! Մի խոսքով՝ զարմանալի բան)

Հետո մենք գնացինք Jade անունով տեղական նորաձեւ ակումբ, որտեղ հինգշաբթի օրերին երեկույթներ են լինում։ Երեկ հենց հինգշաբթի էր)

Այնտեղ հանդիպեցինք մեր հոսթելի հարեւանին, նույնպես Բրազիլիայից։ Նրանք Լիժիայի հետ շատ զվարճալի էին խոսում պորտուգալերեն։ Ոչինչ չէի հասկանում, բայց ծիծաղելի էր)

Ակումբը ինչպես ակումբ, չափազանց գլամուրային։ Ես փորձում էի բացատրել, որ նման տեղեր հաճախ չեմ գնում, բայց դա ոչ մեկին չէր հետաքրքրում))

Այն լցված էր կիպ զգեստներով բարձրահասակ աղջիկներով, աշխարհի բոլոր ազգությունների տղամարդկանցով եւ մի խումբ անհասկանալի մարդկանցով)

Մենք այնտեղ էլի բրազիլացիներ գտանք։

Երեւի դա իմ ճակատագիրն է))

Ինձ ստիպեցին խմել Jägermeister-ի մի բաժակ։ Առաջին անգամ փորձեցի.. սարսափելի զզվելի բան է)

Մի խումբ մարդիկ էլ մեզ առաջարկում էին ամեն տեսակի ալկոհոլ, իսկ երբ իմացան, որ Ռուսաստանից եմ, ինչ-որ տեղից հանեցին օղու շիշ եւ ստիպում էին խմել հենց շշից։ Ես չէ՞ որ ռուս եմ։ Բոլոր ռուսներն այդպես են անում)

Եվ գիտե՞ք՝ ինչպես պրծա դրանից։

Ասացի, որ մենք՝ ռուսներս, խմում ենք միայն մեր օղին։ Ամենաորակյալը։ Իսկ նրանց օղին՝ աֆրիկյանը, վատն է))

Այսպիսի բաներ։