«Ժամանակը դանդաղ է մոտենում, բայց արագ հեռանում» ©

Օրեցօր աշխատելով՝ ես հաճախ էի բռնում ինձ այն մտքի վրա, որ դեռ շատ ժամանակ ունեմ, եւ կհասցնեմ եւ՛ ամերիկացիների հետ շփվել, եւ՛ լիարժեք հանգստանալ, եւ՛ Ամերիկան տեսնել։ Այս երեքուկես ամսվա ընթացքում ես, գուցե, չարեցի այն ամենը, ինչ պլանավորել էի, բայց հասցրեցի շատ բան անել։ Մասնավորապես, ծանոթացա ամերիկյան սննդին։ Եվ հիմա բոլոր նրանք, ովքեր կարծում են, որ Ռուսաստանում ձեզ վաճառում են անորակ ապրանքներ, ուշադրություն դարձրեք հաջորդ պարբերությանը։ Ժամանակն է կոտրել կարծրատիպերը։

Ամերիկյան սնունդը պարզապես սարսափելի էր։ Ամեն ինչ՝ մրգերից ու բանջարեղենից մինչեւ ռեստորանային կերակուրներ, ինձ համար բացարձակապես անտանելի էր թվում։ (Bullshit)։ Ես օգտագործում էի սոված չմնալու բոլոր միջոցները, այն է՝

· Սնվել ռեստորանում

· Սնվել ֆասթֆուդում

· Պատրաստել ինքնուրույն

Ես լավագույն խոհարարը չեմ, եւ հազիվ թե շեֆ Գորդոն Ռեմզին («MasterChef» հայտնի հաղորդման հաղորդավարը) ինձ վերցներ իր շոուի մեջ (No chance), բայց ես դա պատրաստում էի տանը, եւ կարծես թե ամեն ինչ համեղ էր, իսկ ԱՄՆ-ում նույն բաղադրիչներով ստացվում էր բացարձակ անհամություն։ Ռեստորանի սնունդն էլ առանձնապես չէր տպավորում, այն դեպքում, երբ արժեր պատկառելի գումար (Waste of money)։ Եվ կթվար, թե ֆասթֆուդի հայրենիքը չպետք է ձախողվեր այս կետում, բայց նորից ամեն ինչ այդքան էլ հարթ չէ։ Ես պաշտում եմ Subway-ը։ Սա իմ ամենասիրելի ֆասթֆուդն է Ռուսաստանում, եւ մտնելով ամերիկյան ֆրանշիզա՝ ես գիտեի իմ իդեալական սենդվիչի բաղադրատոմսը։ Բայց իմ իդեալական սենդվիչի համար բաղադրիչներ պարզապես չգտնվեցին։ Տխրություն (Sadness)։ Բայց ցանկացած մեդալ ունի երկու կողմ, եւ այն, ինչ իսկապես հիանալի է՝ քաղցրավենիքն է։ Դոնաթներ, պաղպաղակ, շոկոլադ, մարշմելոու, Oreo, միայն դրա համար արժե գնալ այնտեղ։ Ահա սա հիանալի է, ահա սրան լայք։

Ես ամերիկացիների հետ շփման պակաս չունեի։ Բանն այն է, որ մոթել, որտեղ ես ապրում էի, մի անգամ եկան երկու ամերիկացի եւ հրավիրեցին մեզ՝ օտարերկրյա ուսանողներիս, հյուր, շփվելու եւ ընթրելու։ Սկզբում ռուս Իվանը կասկածելի բան զգաց, չէ՞ որ ասված է՝ անվճար պանիրը միայն թակարդում է լինում (Dangerous)։ Բայց դա Ռուսաստանում է, իսկ այնտեղ... Ջոշը եւ Թրենթը, այդպես էին նրանց անունները, գալիս էին ամեն կիրակի եւ մեզ տանում հյուր՝ իրենց ծնողների մոտ։ Ոսկի մարդիկ։ Մենք խոսում էինք ամեն ինչի մասին, բողոքում, թե որքան վատն է մեր մոթելը, թե երբեմն որքան դժվար է աշխատելը, եւ դա հիանալի էր։ Ամերիկացիները միշտ կլսեն քեզ, չեն խուսափի անհարմար զրույցից։

Մենք խոսում էինք քաղաքականության, տնտեսության, սպորտի մասին։ Ես շատ մտերմացա Ջոշի հետ, եւ մենք սկսեցինք ավելի հաճախ հանդիպել՝ խաղային կոնսոլով խաղալու կամ ռուս լրտեսների մասին որեւէ ֆիլմ դիտելու համար։ Այս ամենը լրջորեն բարելավեց իմ անգլերենը։ Ես սկսեցի խոսել ավելի արագ, ավելի լավ, ավելի հստակ։ Իմ ակցենտը սկսեց հարթվել եւ ամերիկանանալ։ Ամենալավ գնահատականը այն պահն էր, երբ մի գնորդ չհասկացավ, որ ես օտարերկրացի եմ՝ հստակ արտասանության պատճառով։ Հենց այդ ժամանակ ես հասկացա, որ այս ամենը իզուր չէր, եւ այս ուղեւորությունը արդարացրեց իմ սպասելիքները։ Բայց օրացույցին արդեն օգոստոսի 28-ն էր...