Մի օր Ջեմը եւ Սաշան աշխատանքի եկան գեղեցիկ, նոր հեծանիվներով։ Նրանք մեծ հաճույքով պարծենում էին մեզ իրենց ձեռքբերումով։ Բայց որքան մեծ էր մեր զարմանքը, երբ Սաշան հայտնեց, որ չի պատրաստվում դրա համար ոչ մի ցենտ վճարել։ Նա այդ հեծանիվը գնել էր Walmart-ում (դա մեծ հիպերմարկետ է՝ O'Key-ի կամ Auchan-ի նման) 100 դոլարով։ Բայց երկու շաբաթ անց Սաշան պատրաստվում է վերադառնալ խանութ եւ այն փոխանակել նորով։ Այսպիսով, ամռան վերջում նա պարզապես հետ կվերցնի իր գումարը՝ այդպիսով ամեն երկու շաբաթը մեկ անվճար քշելով նոր հեծանիվ։
(Վերոնիկան Սաշայի «անվճար» հեծանիվի վրա)
Ամերիկայում կարելի է վերադարձնել բառացիորեն ամեն ինչ։ Խանութի հացահատիկը դո՞ւր չեկավ՝ այն հետ կընդունեն, գումարը կվերադարձնեն, կփոխարինեն նորով եւ մի կույտ էլ ներողություն կխնդրեն։ Ապրանքները պարտադիր չէ, որ փչացած լինեն, դրանք կարող են պարզապես սպառողի սրտով չլինել, եւ դա բավարար հիմք է ապրանքը խանութ վերադարձնելու համար։ Այս նույն մեթոդը, ի դեպ, աշխատում է նաեւ ռեստորաններում՝ ձեր չհավանած ուտեստը կփոխարինեն մեկ ուրիշով։
(Գնահատում եմ խեցգետինը՝ արդյո՞ք փոքր չէ)
(Ի դեպ, հատուկ Old Bay սոուսով պատրաստված խեցգետինները Մերիլենդ նահանգի այցեքարտն են)
Նույնիսկ ամենափոքր կրպակը, ինչպես եւ մեծ Walmart ընկերությունը, պահպանում է իր դեմքը հաճախորդի առաջ, եւ ապրանքների վերադարձը՝ թե՛ իրականում, թե՛ ինտերնետով, չի վերածվում գլխացավանքի, ինչպես դա հաճախ լինում է Ռուսաստանում, այլ դառնում է սովորական, նորմալ, առօրյա ընթացակարգ, որից այնքան հեշտությամբ օգտվում են ամերիկացիները։ Վերոնիկային հաջողվեց խանութ վերադարձնել մարմելադները, որոնք իրեն անհամ էին թվացել։ Նա նույնիսկ համոզեց մենեջերին համտեսել դրանք, թեեւ նա ամեն դեպքում կկատարեր փոխանակումը.
- «Դու ինքդ համտեսիր։ Սա ո՞նց կարելի է ուտել»։
- «Այո... ճիշտ է... հիմարություն է ինչ-որ...» - կծկվեց մենեջերը՝ կծելով մարմելադե արջուկի գլուխը։
(Մարմելադի խանութ)
(Վերոնիկան ընտրում է մարմելադ)
(Հաճախորդի արձագանքը)
