Երկար մտածում էի, թե ինչպես նկարագրել Նյու Յորքը։ Այս երգի բառերն ինձանից ավելի լավ կանեն դա։

In New York,

Concrete jungle where dreams are made of

There's nothin' you can't do

Now you're in New York

These streets will make you feel brand new

Big lights will inspire you

Let's hear it for New York

(Տեսարան Empire State Building-ից)

Այս քաղաքին հաջողվեց իր մեջ տեղավորել աշխարհի գրեթե բոլոր երկրները։ Նյու Յորքը ներգաղթյալների միջազգային Մեքքան է։ Նրանք գալիս են այսպիսի նոր, փայլուն աշխարհ եւ միեւնույն է՝ գտնում են իրենց հայրենիքի արտացոլանքը դրա մեջ։ Հայտնվելով Կորեա թաունում՝ ես ապշեցի թաղամասի նմանությամբ Սեուլին՝ փողոցներով, խանութներով, սրճարաններով, եւ ի վերջո՝ ինձ այնքան ծանոթ լեզվով խոսող մարդկանցով։ Մեզ ժամանակ չբավականացրեց հասնելու հայտնի ռուսական Բրայթոն Բիչ։ Բայց Դովլաթովի պատմվածքներից ես արդեն որոշակի պատկերացում ունեի Ամերիկայում ԽՍՀՄ-ի մի կտորի մասին։ Այնտեղ մենք կգնանք հաջորդ անգամ։

Կարծում եմ՝ շատերի համար սա այն քաղաքն է, ուր ուզում ես վերադառնալ նորից ու նորից՝ ինչ-որ նոր բանի հետեւից, որովհետեւ այն ամբողջությամբ ճանաչելն անհնար է։ Այն իմաստով, որ Նյու Յորքի կյանքի ռիթմը հմայում եւ կլանում է առաջին իսկ հայացքից։ Եվ դու հասկանում ես՝ սա սեր է։

(Կենտրոնական այգի)

Իննսունականներին ծնված սերունդը մեծացել է ամերիկյան ֆիլմերի, քաղցրավենիքի եւ խաղալիքների վրա։ Նոր տարին ես անցկացրել եմ Քեւինի հետ, որը մնացել էր «Տանը մենակ», սիրելի քաղցրավենիքս Սնիկերս բատոնն էր, իսկ Բարբի տիկնիկը ինձ համար ցանկալի նվեր էր ցանկացած տոնի համար։ Ամերիկյան մշակույթի, տեսարժան վայրերի եւ լեզվի մասին մենք հազար անգամ ավելին գիտենք, քան ամերիկացիները՝ մեր մասին։ «You're Russian? So where is your vodka?» - սա մեզ ուղղված ամենատարածված հարցն էր։

Այդ պատճառով Նյու Յորքի գրեթե բոլոր գլխավոր տեսարժան վայրերը ոչ մի անակնկալ չէին ներկայացնում, դրանք մանկուց դրոշմվել էին իմ հիշողության մեջ եւ պարտադիր այցելության ենթակա էին։ Նյու Յորք թռչելիս ինքնաթիռի պատուհանից ես կարողացա տեսնել Մանհեթենը՝ այս քարե ջունգլիները՝ կանաչ օազիսի սրտով՝ Կենտրոնական այգով։ Թռիչքի բարձրությունից նման տեսարանից շունչդ կտրվում է։ Հուզմունքից աչքերս լցվեցին։ Ակնհայտորեն ամերիկյան մշակույթն այնքան ուժեղ է ազդել մեզ վրա՝ վերակառուցման երեխաներիս վրա, որ երազանքների քաղաքի հետ հանդիպումից ստացված հույզերը հնարավոր չէր կանգնեցնել։

(Empire State Building-ի դիտահարթակ)

«Մեծ խնձորում» մենք որոշեցինք կրկին կացարան գտնել կաուչսերֆինգով։ Այս անգամ մենք կանգ առանք Մանհեթենում՝ հանրակացարանի սենյակում, Կոլումբիայի համալսարանի ուսանողի մոտ (նա, ի դեպ, մտնում է հայտնի Բաղեղի լիգայի մեջ)։ Նրա մոտ տեղը քիչ էր, ուստի մենք քնեցինք հատակին։ Իհարկե, չես համեմատի Մայամիի քինգ-սայզ մահճակալների հետ, բայց սա ՄԱՆՀԵԹԵՆ է եւ ԱՆՎՃԱՐ։ Նման համադրությունը արժե ծռմռված մեջքին։

Մեր հոսթ Դենիելը առաջին իսկ օրը մեզ տարավ Թայմս Սքվեր։ Եվ դա իդեալական վայր էր Նյու Յորքի հետ մեր ծանոթությունը սկսելու համար։ Գովազդային վահանակներ, գլխապտույտ ցուցափեղկեր, հազարավոր մարդիկ, որոնք գտնվում են հենց նույն հիացմունքի մեջ այս հրապարակի խելահեղ էներգիայից։ Մշտապես շարժվող ամբոխ, երգիչներ եւ մուրացկաններ, փողոցային սնունդ, ազդանշան տվող տաքսիներ, հարյուրավոր տեսախցիկներ, բռնկումներ։ Դու զգում ես այս մթնոլորտը բոլոր զգայարաններով եւ իսկապես վայելում ես։

(Փողոցային մուրացկան «Սաքս» լյուքս հանրախանութի ցուցափեղկի տակ)

«Աշխարհի խաչմերուկից» հետո Դենիելը մեզ տարավ առաջին հայացքից սովորական «Toms restaurant» կերակրարանը՝ Կոլումբիայի համալսարանի շրջանում։ Պարզվեց, որ այս ռեստորանը հայտնի էր իր հաճախակի այցելուով՝ Բարաք Օբամայով։ Ուսանողական տարիներին նա կանոնավոր կերպով այցելում էր այս հաստատություն։ Ասում են, որ նա հաճախ էր այնտեղ մտնում առավոտյան՝ ուսանողական երեկույթներից հետո։ Բացի ԱՄՆ ներկայիս նախագահից, այս ռեստորանում եղել են Փառքի ծառուղու շատ աստղեր, ինչի մասին վկայում են պատին կախված նրանց ինքնագրերով դիմանկարները։ Ախ այո, ամենակարեւորը՝ այս ռեստորանում շատ էժան է եւ համեղ։

Նյու Յորքում նման վայրերը շատ են։ Այստեղ «Ընկերներ» սերիալի գլխավոր զաստավկայի շատրվանն է, այնտեղ՝ «Նախաճաշ Թիֆանիի մոտ» ֆիլմի այն նույն խանութը, կամ Empire State Building-ը՝ իր գրեթե կենդանի Քինգ-Քոնգով։ Ամերիկան մեզ համար դարձել է հոլիվուդյան ֆիլմերի հսկայական նկարահանման հրապարակ։ Զբոսաշրջիկների շրջանում այստեղ ամենատարածված արտահայտությունը՝ «Լուսանկարիր ինձ»։

(Կենտրոնական կայարան։ Վերոնիկային հաջողվեց նորապսակների հազվադեպ հաջող կադր)

(Քինգ-Քոնգը կենդանի դուրս եկավ - կոստյումի մեջ նստած էր դերասան եւ վախեցնում էր Empire State Building-ի բոլոր այցելուներին)

(Շատրվան, որտեղ ցայտում են «Ընկերներ» սերիալի գլխավոր հերոսները)

(Հիշատակի հուշահամալիր երկվորյակ աշտարակների տեղում)

Եվ շատ ուրիշ բաներ մենք տեսանք Նյու Յորքում։ Եվ շատ բան այդպես էլ մնաց չբացահայտված։ Եվ շատ բան ես ձեզ այդպես էլ չպատմեցի՝

ինչպես ես հայտնվեցի տեղական ամերիկյան թերթում.

ինչպես մենք թրջվեցինք Նիագարայի ջրվեժի տակ.

վազում էինք Վաշինգտոնի թանգարանով՝ փնտրելով «Գիշերը թանգարանում» ֆիլմի Տիրանոզավր Ռեքսին.

ձայնագրում էինք երգ 80-ականների ռոք-աստղի հետ, որն այժմ երաժշտություն է գրում եւ աշխատում է որպես շեֆ-խոհարար ռեստորանում։ Շատ զվարճալի եւ հետաքրքիր պատմություններ պատահեցին ինձ, Վերոնիկայի եւ Քրիստինայի հետ այս ամառ։

Հաստատ յուրաքանչյուր J1 ուսանողի վայել է գրել սեփական հուշերը ամերիկյան ամառվանից հետո։ Ձերը կլինի այլ, ոչ պակաս հետաքրքիր եւ զարմանալի, յուրովի եզակի եւ հարյուր տոկոսով հիշվող։ Համարձակվեք եւ ոչնչից մի վախեցեք, նույնիսկ ոստիկաններից։