Մանուշակագույն

Կան բաներ, որոնք դու չես նկատում քո շուրջը եւ քո մեջ՝ օրերի հաջորդականության մեջ, որոնք միապաղաղ փոխարինում են միմյանց։ Երբ թվում է, թե չնայած ենթադրյալ շարժմանը, դու գտնվում ես հանգստի եւ լճացման մեջ՝ մտնելով քո հարմարավետության գոտի, քո բնի մեջ։ Եվ ինձ թվում է, որ իրականում ինչպես են գործերը, հասկանալու միակ հնարավորությունը ճամփորդության մեկնելն է եւ ամեն ինչին այլ կողմից նայելը, օրինակ՝ այլ մարդկանց եւ մշակույթների պրիզմայով։ Սա բացահայտում եւ դրսեւորում է իմաստները այլ լույսի ներքո, կարծես արեւը լուսավորել է վիտրաժները։

Ես այն կարծիքին եմ, որ այն ամենը, ինչ երբեւէ պատահել է քեզ հետ, անհրաժեշտ էր, եւ ես չեմ կարող ասել, որ ինչ-որ բան այլ կերպ կանեի։ Այն, ինչ ես արդեն արել եմ, բավարար նյութ է տալիս ռեֆլեքսիայի եւ մտքի համար, թույլ է տալիս եզրակացություններ անել եւ սովորել սեփական սխալների վրա, քանի որ ուրիշների սխալները, որոնց մասին ես լսել եմ, սովորաբար համոզիչ չեն լինում։ Եվ ես ճիշտ եմ համարում փնտրել իմ ուղին, գուցե երբեմն փշոտ, եւ պարտադիր չէ, որ լի լինի երջանկությամբ եւ հանգստությամբ, բայց իմը, նոր եւ հետաքրքիր։ Այսպիսով, հաստատ, ես կարող էի պարզապես կազմել խորհուրդների, life hack-երի, կարճ ճանապարհների ցուցակ, թե ինչպես կտրել ճանապարհը, բայց չեմ կարծում, որ դա կարող է իսկապես օգտակար լինել։ Որովհետեւ քանի դեռ դուք ինքներդ չեք փորձի, չեք հարվածվի, կանգ չեք առնի եւ վերջապես չեք մտածի, թե ինչու ինչ-որ բան այնպես չի ընթանում, ինչպես դուք եք ուզում, իմ խորհուրդները իսկապես արդյունավետ չեն լինի։ Միակ բանը, որով ես հաստատ կուզենայի կիսվել, այն է, որ ես երբեք չեմ զղջում բաց դռների համար։ Ամեն անգամ, երբ ես որեւէ որոշում եմ կայացնում, հազարավոր կասկածներից եւ որոնումներից հետո, մնում է եւս մեկ վերջին կարեւոր քայլ, այն պահանջում է ամբողջ քաջություն եւ վճռականություն, երբ դու արդեն կանգնած ես քո երազանքի շեմին, պետք է խորը շունչ քաշել եւ պարզապես բացել դուռը։ Դուք կկարողանաք ինքներդ հեշտությամբ ստուգել դա՝ բացելով հաջորդը, այսպես դուք գոնե կիմանաք, թե ինչ կա դրա հետեւում, եւ այնտեղ արդեն կկարողանաք որոշել՝ մտնել, թե ոչ։

Կարծրատիպերը եւ կեղծ պատկերացումները այս կամ այն երկրի մասին բնական են, եթե այն ամենը, ինչ դուք գիտեք դրա մասին, քաղել եք հեռուստատեսությունից եւ, գուցե, գրքերից, եթե բախտներդ բերել է թարգմանության հետ։ Միակ բանը, որ կարող է օգնել հասկանալ, թե իրականում ինչպես են գործերը, ամեն ինչին սեփական աչքերով նայելն է։ Ինչպես պարզվեց, ես նույնպես բազմաթիվ նախապաշարմունքների իշխանության տակ էի, որոնք ծնվել էին զանգվածային մշակույթի եւ քարոզչության կողմից։ Եվ այնտեղ անցկացրած ամառվանից հետո ես չեմ իդեալականացնում Ամերիկան, ինչպես յուրաքանչյուր երկիր, այնտեղ էլ կան իր խնդիրները, որոնց վրա արժե աշխատել։ Այսպես, օրինակ, մարդիկ, որոնց հետ ես շփվել եմ, գիտակցում են սննդի, էկոլոգիայի, կրթության, առողջապահության, տնտեսական եւ քաղաքական իրավիճակի խնդիրը, այն մասին, որ նրանք չունեն բավարար որակյալ տեղեկատվության աղբյուրներ եւ պակասում է քննադատական մտածելակերպը։ Նաեւ նրանք, չնայած նրան, որ Ամերիկան համարում են Երկրի վրա լավագույն վայրը, հարգանքի տուրք են մատուցում ռուս արվեստի եւ գրականության գործիչներին, եւ նրանց իսկապես ցավալի է, որ մեզ մոտ կարող է այդքան ցուրտ, մռայլ եւ տխուր լինել, ինչը սնում եւ ոգեշնչում է ստեղծագործելու՝ ի հեճուկս ամեն ինչի։

Օրինակ, ես, ինքս ինձ չգիտակցելով, սպասում էի, թե երբ նրանց դեմքերից կիջնի այդ ամերիկյան քաղաքավարի ժպիտը, եւ արհամարհանքի կամ չարության դիմախաղը կաղավաղի դրանք։ Բայց, իրականում, նրանք նույնպիսի մարդիկ են, նրանց օտար չեն հիասթափությունները եւ հուսախաբությունները, պարզապես նրանք սովոր են դրանք թաքցնել այդ երջանիկ տեսքի հետեւում, որպեսզի չվշտացնեն մյուսներին։ Թվում էր, թե նրանք մտածում են, որ եթե միշտ ժպտան միմյանց եւ իրենց խնդիրների մասին պատմեն միայն անձնական հոգեբաններին՝ թաքցնելով ամեն ինչ նույնիսկ մտերիմ ընկերներից, դժվարությունները ինքնաբերաբար կանհետանան, կամ գոնե չեն տարածվի հիվանդության պես։ Մեզ մոտ ընդունված է ամեն ինչ ուղիղ ասել՝ չթաքցնելով սեփական զգացմունքները կամ տառապանքները, ինչից էլ մենք հակված չենք այդքան հաճախ ժպտալ։ Եվ, երբ ես խոսում էի մտերիմ ընկերուհուս հետ Skype-ով, նա խստիվ արգելեց տուն վերադառնալու պահին այդքան բաց ժպտալ՝ կատակելով, որ կհայտնվեն միմիկական կնճիռներ, որոնք բնորոշ են երջանիկ մարդկանց, այլ ոչ թե ճակատին մտքի խորը ծալք։

Ես կարծում եմ, որ մենք կարող ենք շատ բանով կիսվել միմյանց հետ, եւ ես շատ բան եմ սովորել։ Եվ, քանի որ այս ծրագիրը ուղղված էր աշխատանքին եւ ճամփորդություններին, ես կցանկանայի նշել մի քանի բան, որոնք տարբերվում են Ռուսաստանում տեղի ունեցողներից։ Ես իմացա, որ քո աշխատանքը պետք է վարձատրվի, գոնե միայն այն պատճառով, որ դա իսկապես տրամաբանական է եւ դու դրան արժանի ես։ Դու գիտակցված ընտրություն ես կատարել՝ նվիրելու քեզ, քո ժամանակը եւ ուժերը որեւէ աշխատանքի, եւ բնական է, որ դու փոխարենը կստանաս դրան արժանի վարձատրություն։ Մարդիկ այնտեղ չէին փորձում բոլոր հնարավոր միջոցներով եւ հնարքներով խաբել միմյանց՝ անձնական շահի եւ ագահության նկատառումներից ելնելով։ Թեեւ, իհարկե, ինչպես ամենուր, դու ինքդ կարող ես «բթանալ», եւ այդ ժամանակ, հնարավոր է, չտեսնելով ամբողջ պատկերը լիարժեք, կարող ես կարծել, որ քեզ հետ անարդար են վարվել։ Բայց, այս կամ այն կերպ, դա չի ընկած նրանց՝ դեռեւս իրենց չսպառած կապիտալիստական հարաբերությունների հիմքում, եւ, ամենայն հավանականությամբ, դու ինքդ ես մեղավոր տեղի ունեցածի համար։ Իրականում, ինձ տրված էին ինքնաիրացման բոլոր հնարավորությունները, ինձ օգնեցին գտնել իմ լավագույն որակները եւ պայմաններ տրամադրեցին դրանք կատարելագործելու համար, ինչպես նաեւ ուշադրությունս հրավիրեցին թերություններիս վրա եւ օգնեցին հասկանալ, թե որտեղից են դրանք գալիս եւ իրականում որ խնդրի հետեւանքն են։

Ես հասցրեցի պատմել ամեն ինչի միայն մի փոքր մասը եւ, հավանաբար, պետք է ամփոփեի ինչ-որ արդյունք։ Բայց դա տրամաբանական չէր լինի, ինձ կարծես արթնացրել են խորը քնից, եւ ես շարունակում եմ սկսածը, իրականացնում եմ ամառային երազանքները, դրանք դառնում են իրականություն, եւ աշխարհը կրկին ոգեշնչում է ինձ նոր բան ստեղծելու եւ արարելու։ Բացի այդ, ես կապ եմ պահպանում բոլոր այն մարդկանց հետ, որոնք ինձ համար թանկ են դարձել այս կարճ ժամանակահատվածում, որոնք չէին կարողանում մինչեւ վերջ հավատալ, որ մենք ֆիզիկապես այդքան հեռու ենք միմյանցից, բայց այդքան մոտ՝ հոգով։