Նա ինձ պատմեց մեր Միջազգային փոխանակման կենտրոնի մասին, որտեղ աշխատում են հրաշալի տղաներ ու աղջիկներ, որոնք պատրաստ են «100%-ով» օգնել քեզ ցանկացած բարդ իրավիճակում, պարզաբանել բոլոր անհասկանալի դեպքերը՝ լինի դա որեւէ թղթաբանության մանրակրկիտ լրացում, ավիատոմսերի ձեռքբերում, թե վիզա ստանալու համար հյուպատոսություն այցելություն։ Ես անչափ շնորհակալ եմ ընկերուհուս, որը հայտնվեց իմ կյանքի ճանապարհին ճիշտ պահին, եւ Միջազգային փոխանակման կենտրոնի թիմին, որոնք միշտ փորձում էին հեշտացնել խնդիրը եւ աջակցում էին։ Ուսումնական տարին կարծես լցվեց ինչ-որ յուրահատուկ, նոր եւ վառ բանով։ Չէ՞ որ ներսումս եռում էր ԱՄՆ մեկնելու ամառային երազանքը։ Օ՜, Աստված, որքան հաճելի էր ապրել այդ զգացումով՝ հասկանալով, որ շուտով դու կկարողանաս տեսնել Նյու Յորքը, Ազատության արձանը, հանդիպել ամերիկացիների, շոշափել նրանց, իսկ գուցե նաեւ գրկել։ Եվ նույնիսկ քննաշրջանը հանձնելն ավելի ուրախ էր անցնում, երբ հասկանում էի, որ սա ոչ միայն գիտելիք եւ բարձրագույն կրթություն ստանալու ճանապարհին հերթական փորձությունն է, այլ նաեւ իմ մեծ երազանքին տանող ուղին։
Ամենաստրեսային պահը, ինչպես վստահ եմ՝ ամերիկյան մայրցամաքը նվաճելու մասին երազող ուսանողների մեծամասնության համար, Մոսկվա՝ ամերիկյան դեսպանատուն մեկնելն էր։ Շատ սարսափելի էր, չէ՞ որ վտանգված էր ոչ թե պարզապես ամառային ճամփորդությունը, այլ քո երազանքը։ Մինչեւ դեսպանատուն ճանապարհին ես տագնապով կրկնում էի հյուպատոսի կողմից հնարավոր բոլոր հարցերի պատասխանները, անգիր էի արել ԱՄՆ տարածքում գտնվելու իմ իրավունքները եւ շատ ուրիշ բաներ։ Բայց, զարմանալիորեն, ամեն ինչ շատ հարթ եւ նույնիսկ դրական անցավ։ Ինձ հանդիպեց մի երիտասարդ կին հյուպատոս, որը ջերմ ողջունեց ինձ, տվեց մի քանի սովորական հարց եւ ժպիտով հայտնեց, որ իմ վիզան հաստատված է։ Սա անհավանական զգացում էր, անսահման ուրախությունը պարզապես տարածվեց ամբողջ մարմնովս։ Սկզբում առաջացավ հիստերիկ հրճվանք, իսկ հետո եկավ հանգստություն, եկավ գիտակցումը, որ ես, այնուամենայնիվ, հասա նրան, ինչին այդքան բուռն ցանկանում էի, եւ հիմա ոչինչ չի կարող կանգնել ճանապարհիս եւ խանգարել ճամփորդությանը դեպի մի երկիր, որի մասին ես ունեի չափազանց շատ կարծրատիպեր, որոնք ցանկանում էի ցրել իմ սեփական փորձով։
«Ձեր առջեւ մեծ նպատակներ դրեք, քանի որ դրանց ավելի հեշտ է հասնել»։
Ֆրիդրիխ Շիլլեր
Եվ ահա, վերջապես, եկավ երազանքներիդ երկրում վայրէջք կատարելու այդ քաղցր, երկար սպասված պահը։ Ուզում եմ ասել, որ դա այնքան անմոռանալի զգացողություն էր, որ մինչեւ հիմա, հիշելով այդ առաջին պահը, երբ ինքնաթիռի պատուհանից տեսա Ատլանտյան օվկիանոսի ափերին գտնվող փոքրիկ ամերիկյան տնակները, սիրտս կանգ է առնում եւ շունչս կտրվում է։ Սկզբում դա նույնիսկ դժվար էր գիտակցել։ Մոտ երկու շաբաթ ընկերուհուս հետ քայլում էինք կարծես տրանսի մեջ կամ մի երազում, որը շատ էր նման իրականությանը, եւ անընդհատ ասում էինք միմյանց. «Մենք Ամերիկայում ենք», որպեսզի վերջնականապես հավատանք դրան։
