ԱՄՆ ժամանելուն պես մենք անմիջապես ուղեւորվեցինք դեպի մեր փոքրիկ Wildwood քաղաքը, որը գտնվում է Ատլանտյան օվկիանոսի ափին՝ Նյու Ջերսի նահանգի հարավ-արեւելքում, որտեղ մենք job offer ունեինք պիցցերիայում։ Քաղաքն անմիջապես զարմացրեց մեզ իր մաքրությամբ եւ գեղեցկությամբ։ Ամեն ինչ ճիշտ ինչպես ֆիլմերում, ինչպես նկարներում եւ մեր պատկերացումներում։ Մարդիկ ժպտում էին, բարեհամբույր ձեռքով անում մեզ, հետաքրքրվում, թե ինչպես են մեր գործերը. ընդհանուր առմամբ, ցուցադրում էին բարյացակամության այն բոլոր դրսեւորումները, որոնք, ցավոք, հաճախ մեզ պակասում են հայրենիքում։

Մեր կացարանում տեղավորվելուց հետո առաջին բանը, որ արեցինք, վազեցինք դեպի օվկիանոս։ Դա աներեւակայելի էր. 10 տարի անց ես նորից թրջում էի ոտքերս Ատլանտյան օվկիանոսում եւ ինձ բացարձակ երջանիկ էի զգում։ Երբեք չեմ մոռանա ընկերուհուս ոգեշնչված աչքերը, ով առաջին անգամ էր հանդիպում օվկիանոսին։

Պիցցերիայում մեզ շատ լավ, ընկերաբար դիմավորեցին, քանի որ այդ ռեստորանի մենեջերներն արդեն փորձ ունեին աշխատելու տարբեր երկրների օտարերկրյա ուսանողների հետ եւ փորձում էին օգնել մեզ բոլոր դժվարություններում։ Աշխատելը հեշտ չէր, բայց միեւնույն ժամանակ շատ զվարճալի էր։ Ես երբեք չէի առնչվել այսքան շատ օտարերկրյա երիտասարդների հետ, ուստի ագահորեն հարցուփորձ էի անում նրանց իրենց երկրներում կյանքի, մշակույթի, ավանդույթների եւ այն մասին, թե ինչու են նրանք, ինձ պես, որոշել այս ամառն անցկացնել Նահանգներում։ Ի վերջո, գրքերում կարդալը եւ հաղորդումներում դիտելը մի բան է, իսկ ինքդ լսելը՝ բոլորովին այլ։ Ես ծանոթացա հսկայական թվով ուսանողների հետ Ղազախստանից, Թուրքիայից, Չեխիայից, Ճամայկայից, Ռուսաստանից, Ուկրաինայից, Իռլանդիայից, Լեհաստանից, Ամերիկայից, Ադրբեջանից եւ շատ այլ երկրներից։ Լավ եմ հիշում աշխատանքի ժամանակ հազվադեպ հանգստի պահին ամերիկացի ուսանողի հետ զրույցը, երբ նա զարմանքով եւ ուրախությամբ աչքերում ասում էր, թե որքան հիանալի է շփվել մեկ այլ մայրցամաքից, կարծես թե մեկ այլ աշխարհից եկած մարդու հետ եւ հասկանալ միմյանց, գիտակցել, թե որքան նման ենք մեր ձգտումներով եւ հետաքրքրություններով։

Ամերիկյան խոշոր քաղաք կատարած ամենաառաջին ուղեւորությունը դեպի Ատլանտիկ-Սիթի էր՝ իր շքեղ խաղատներով, boardwalk-ով եւ ավազոտ լողափով, բարձր շենքերով եւ բրենդային խանութների անչափելի քանակով, ինչը անձամբ ինձ՝ որպես աղջկա, գլխապտույտ էր պատճառում։ Քանի որ Ատլանտիկ-Սիթին մեզ ամենամոտ քաղաքն էր, մենք հաճախ էինք այնտեղ գնում ընկերների հետ աշխատանքից ազատ օրերին։