Յուրաքանչյուր մարդ ունի երազանք։ Ո՞ւր են տանում մեր երազանքները։ Միշտ տարբեր կերպ։ Ասել, որ ես երազում էի գնալ Ամերիկա միայն նրա համար, որ պատմեմ, թե եղել եմ այնտեղ, նշանակում է ոչինչ չասել։ Իմ նվիրական ցանկությունը այդ բոլորովին այլ աշխարհը սեփական աչքերով տեսնելն էր եւ բացահայտել այն, ինչի մասին կարելի է միայն ենթադրել։ Եվ ահա ես օտար լեզուների ֆակուլտետի 2-րդ կուրսի ուսանողուհի եմ։ Ուղղակի փետրվարին ես որոշեցի, որ ինչ էլ լինի, պետք է մասնակցեմ Work and Travel USA ծրագրին։ Ես վճռական էի տրամադրված եւ հաստատ գիտեի, որ շատ եմ ուզում ամառն անցկացնել օվկիանոսից այն կողմ։ Ժամանակն այնքան արագ էր անցնում, որ եկավ հարցազրույցի գնալու պահը։ Սա ինձ համար գլխավոր եւ որոշիչ փուլն էր, որը հիմք դրեց ամբողջ ուղեւորությանը։ Արդեն հարցազրույցի ժամանակ ես խոսում էի լեզվակիրների հետ եւ հասկանում, թե որքան եմ ուզում խոսել այդ լեզվով ամբողջ ամառվա ընթացքում։ Հուզմունքը մեծանում էր, հյուպատոսարանի դրսում ինձ սպասում էին ծնողներս, անհամբեր սպասում էին արդյունքին։ Բոլորին հուզում էր միայն մեկ հարց՝ «Այո՞, թե՞ ոչ...»։ Ես դուրս վազեցի երբեք չզգացած երջանկությամբ, եւ գլխումս մնաց միայն մեկ բառ, իսկ ձեռքերումս՝ մեկ թուղթ այդ նվիրական «Congratulations» բառով։ Էմոցիաները հեղեղում էին ինձ, բայց մինչեւ հիմա չէի հավատում, որ ուղեւորությունն այդքան մոտ է։ Հետո ես անհամբեր սպասում էի անձնագիրս ստանալուն, որպեսզի սեփական աչքերով տեսնեմ Ամերիկայում գտնվելու ժամկետները։ Երբ այդ նվիրական ծրարը եկավ, ես ուրախությամբ բացեցի այն եւ արդեն վստահությամբ կարող էի ասել, որ ես J-1 Student եմ։ (Հետագայում այս ծրագրի բոլոր մասնակիցներին անվանում են J-1 Students)։ Արդեն մայիսին ես փակեցի քննաշրջանը, եւ մնացել էին հաշված օրեր մինչեւ իմ ճամփորդությունը։ Երկու օրվա ընթացքում հավաքվեցին ճամպրուկները եւ գնվեցին բոլոր անհրաժեշտ իրերը։ Եվ ահա կայարանը։ Հետո օդանավակայանը։ Ինձ ճանապարհում էին ինձ ամենամոտ մարդիկ՝ իմ ընտանիքը։ Հրաժեշտ տալը միշտ էլ դժվար է, թեկուզ ոչ ընդմիշտ։ Ցանկացած բաժանում անվերջ կարոտ է, բայց երբ դու որոշում ես նման մի բան, պետք է դա նախապես կանխատեսել։
Եվ ահա ես մենակ ուղեւորվեցի ինքնաթիռ։ Ես այլեւս հետ չէի նայում, որովհետեւ առջեւում ինձ սպասում էր հրաշալի ամառ։ 10-12 ժամ տեւողությամբ թռիչքը այդքան էլ երկար չթվաց։ Պատուհանի մոտ հարմարավետ տեղը եւ ժամանակը՝ մտածելու այն մասին, թե ինչ ես ակնկալում հեռավոր երկիր կատարած ուղեւորությունից։
