Հաճախ մենք ապրում ենք եւ չենք մտածում այն մասին, թե ինչպես աշխատել եւ ինչպես ճիշտ ծախսել վաստակած գումարը, բայց դա մինչեւ այն պահը, երբ ինքներս ենք մեծահասակ դառնում։ Ամերիկա ժամանելով՝ բոլորովին մենակ, ես հսկայական փորձ ձեռք բերեցի, որովհետեւ ամեն օր ինքնուրույն ինչ-որ բան փնտրելը հեշտ չէ, բայց շատ հետաքրքիր է։ Առաջին իսկ օրը ես որոշեցի քայլելով հասնել այն հյուրանոց, որտեղ իմ Job offer-ն էր, եւ ես գաղափար չունեի, թե ուր գնալ եւ որքան ժամանակ դա կպահանջի։ Իհարկե, ես արեւահարվեցի, բայց 40 րոպե անց տեղում էի։ Այն ժամանակ ինձ անիրական էր թվում հիշել այն ամենը, ինչ գտնվում էր հյուրանոցում։ Ես մոլորվում էի եւ փորձում էի հարմարվել ամեն ինչին։

Ուսուցման օրերը կամ այսպես կոչված մարզումներն անցան լեհ աղջկա հետ, ես դժվարությամբ էի պատկերացնում, որ երբեւէ կսովորեմ այդքան արագ ամեն ինչ անել, ինչպես հարկն է, եւ որ կկարողանամ օգտվել Ամերիկայում փոշեկուլից, որը երեք անգամ մեծ է մեր սովորականից։

Ժամանակն անցավ, առաջին շաբաթներին ես տուն էի գալիս եւ ուժ չէի ունենում նույնիսկ նստելու։ Չեմ կարող ասել, որ housekeeping-ը ծանր է։ Այն ավելի շուտ հոգնեցուցիչ է եւ խլում է բոլոր ուժերը։ Բայց ինձ համար դա պարզապես աշխատանք էր, եւ արդեն ամռան վերջին ես նույնիսկ սովորեցի դրան։ Նույնիսկ նման աշխատանքում հետաքրքիր էր հանդիպել Ամերիկայի տարբեր մասերից ժամանած զբոսաշրջիկների։ Նրանցից յուրաքանչյուրն ուներ իր շեշտադրումը եւ իր սովորությունները։ Անձնակազմի հետ ընկերական հարաբերություններ ձեւավորվեցին։