Նայելով այս լուսանկարին՝ ծրագրի նորեկները հավանաբար մտածեցին. «Բլին, հենց ստանամ J-1 Visa-ն, պետք է գնամ ու դրոշ գնեմ»։ Այո՛, ընկերներս։ Անպայման։ Իմ առաջին տարում ես չէի մտածել այս գաղափարի մասին եւ եկել էի առանց ատրիբուտների, եւ միայն այս տարի բերեցի իմ Հայրենիքի մի մասնիկը։ Անցյալ մրցաշրջանում մեր մոտ կախված էր ընդամենը երկու դրոշ։ Ամերիկյան եւ ռումինական։ Մարիուսը՝ անցյալ տարվա մատուցողը, բերել էր երկուսն էլ, իսկ հետո, իմանալով, որ հաջորդ տարի չի վերադառնալու, ամերիկյանը փոխանցեց ինձ՝ որպես էստաֆետ։ Այս տարի ես կարեւոր առաքելություն ունեի։ Ոչ միայն բերել իմ սեփական դրոշը, այլեւ վերադարձնել ամերիկյանը, որը, ինչպես պարզվեց, կախված է եղել մի քանի տարի անընդմեջ։ Նույնիսկ մինչեւ իմ այստեղ հայտնվելը։ Ես ավելի ուշ տեսա այստեղի ուկրաինացի J-1-ականների հին լուսանկարները։ Նաեւ այս տարի Եվգենին ժամանեց իր դրոշով, իսկ Միխաելան ինչ-որ մեկին հանձնարարեց բերել ռումինականը։ Իսկ մնացածները հայտնվեցին պատահաբար։ Եվ ստացվեց այսպիսի միջազգային հանրակացարան։ Ցավոք, այստեղ դեռ պակասում են հայկական եւ նիգերիական դրոշները, բայց միեւնույն է, այս աստիճանավանդակը ստիպում էր կայանատեղիում գտնվող բոլոր հետաքրքրասերներին կանգ առնել եւ փորձել գուշակել՝ ում դրոշներն են սրանք։

Այս տարի այնպես ստացվեց, որ հանրակացարանում ռուսախոս մարդիկ մի փոքր ավելի շատ էին, քան անցյալ տարի (անցյալ տարի ինձնից բացի 2-ն էին, այս տարի՝ 3-ը), թեեւ մենք միեւնույն է փորձում էինք խոսել անգլերեն։ Եվ, իհարկե, սա ամեն ինչ օգտին է աշխատում։ Ինչո՞վ։ Նրանով, որ տուն ես վերադարձա ռուսերեն խոսելով շեշտադրությամբ։ Մայրիկս վախենում էր իմ յուրաքանչյուր արտահայտությունից, քանի որ ես ստիպված էի մտածել նախքան ասելը։ Եթե չեմ սխալվում, ես արդեն խոսել եմ այս մասին ավելի վաղ։ Եվ պատրաստ եմ կրկնել։ Ընկերնե՛ր, փորձեք գնալ այնպիսի վայրեր, որոնք ավելի քիչ հայտնի են J-1 համայնքների շրջանում։ Մի՞թե դուք ինքներդ չեք ցանկանում հայտնվել այսպիսի միջազգային շրջապատում։ Ուսումնասիրել տարբեր մշակույթներ, ճանաչել մի փոքր այլ լեզուներ (օրինակ՝ գոնե սովորել հայհոյել ձեզ անհայտ լեզվով), գտնել ընկերներ այլ երկրներից։ Ես անընդհատ տեսնում եմ, թե ինչպես են մարդիկ ձգտում այնտեղ, որտեղ հետխորհրդային J-1 տարածքից ուսանողների մեծամասնությունն է։ Իսկ իմաստը։ Մի՞թե ծրագրի էությունը ձեր անգլերենի կամ շփման հմտությունների բարելավումը չէ, հա՞։

Սա, իհարկե, ձեր գործն է, բայց հավատացեք ինձ, նման իրավիճակում հայտնվելով՝ գուցե ձեզ համար դժվար լինի, բայց հետո դուք կհասկանաք, թե դա ինչ երջանկություն է։