Մի օր սեզոնի կեսին, երբ ես դրսում էի կարճ ընդմիջման ժամանակ, մեր մենեջերը կանչեց ինձ «լուրջ զրույցի»։ Անկեղծ ասած, նույնիսկ մի փոքր վախեցա, քանի որ թեեւ պաշտոնապես մեզ թույլատրվում էր երկու 5-րոպեանոց «ծխելու ընդմիջում», որից ես օգտվում էի, բայց նա միեւնույն է կարող էր կպչել։ Զրույցը սկսվեց նախապատմությունից այն մասին, որ մենք հիմա ունենք թույլ prepcooks, կամ այլ կերպ ասած՝ նախապատրաստողներ, որոնք քիչ փորձ ունեն եւ բավականին դանդաղ են աշխատում։ Բացի այդ, նրանք պարզապես քիչ էին։ Նա շարունակեց՝ հիշեցնելով ինձ, որ անցյալ սեզոնի գրեթե ողջ ընթացքում ես աշխատել եմ հենց այդ պաշտոնում։ Թեեւ վերջում ինձ սովորեցրել էին աշխատել գծի վրա, ես նախընտրում էի նախապատրաստական աշխատանքը, քանի որ ինչ-որ չափով դա ինձ ավելի էր դուր գալիս։ Եվ միեւնույն ժամանակ ես խոհանոցի մի տեսակ հերոս էի, որը մշտապես փրկում էր գիծը ամենամեծ ծանրաբեռնվածության պահերին՝ անցնելով պատվերների պատրաստմանը, երբ դրա կարիքը կար։ Ամանդան (մենեջերը) ասաց, որ ռեստորանի սեփականատերը քննարկման է դրել իմ պաշտոնը փոխելու եւ միեւնույն ժամանակ՝ բարձրացնելու հարցը։ Այսպիսով, ես կրկին դարձա նախապատրաստող, բայց միեւնույն ժամանակ՝ մյուսների ղեկավարը։ Այսպիսով, իմ 2-սեզոնային փորձը ես պետք է փոխանցեի նոր խոհարարներին։

Սա սեզոնի շատ հետաքրքիր պահ էր։ Ինչո՞ւ։

Նախապատմություն։

Ուելդոնի հեռանալուց հետո խոհանոց ընդունվեց նոր առաջատար գծային խոհարար՝ իտալական ծագումով ամերիկացի Մայքը, որի հետ իմ հարաբերությունները միանգամից չստացվեցին։ Հենց Ուելդոնը գնաց, Մայքը սկսեց նոր կարգեր մտցնել, որոնք ինձ դուր չէին գալիս։ Դրա պատճառով մենք նրա հետ մի քանի անգամ լուրջ վիճել ենք։ Ընդ որում, ես 100% գիտեի, որ այդ իրավիճակներում ես եմ ճիշտ։ Դա հաստատում էր նաեւ մեր խոհանոցի մենեջերը։

Գծի վրա Մայքը շատ սխալներ էր անում՝ դրանք բարդելով ինձ վրա։ Հատկապես հիշում եմ հիմարագույն մի պահ, երբ մեզ զգուշացրել էին սեփականատիրոջ ընտանիքի համար մեծ պատվերի մասին՝ վերանդայի համար։ Իսկ եթե սեղանը դրսում է, նշանակում է՝ ուտելիքը պետք է լինի հատուկ զամբյուղներում։ Այնպես որ, մենք հսկայական ուշադրություն դարձրինք այդ պատվերին։ Բայց երբ ես պատուհանի մոտ ստացա գրեթե պատրաստ (!) ափսեները, դրանցից գրեթե յուրաքանչյուրը ուներ ինչ-որ թերություն։ Մինչ մենք ուղղում էինք դա, հաճախորդների նոր հոսք եկավ, եւ մենք ստիպված եղանք կանչել Ուելդոնին։ Այդ պահին նա դեռ այնտեղ էր։ Իսկ երբ նա գնաց, բոլոր նման իրավիճակները թվում էին աղետներ։

Վերադառնանք հետ։ Ստացվում է այնպես, որ նախապատրաստողներից մեկին դնում են գծի վրա, իսկ ինձ վերադարձնում են նախապատրաստական աշխատանքների։ Երբ ես այդ մասին հայտնեցի Ուելդոնին եւ Եվգենիին, նրանք միայն շնորհավորեցին ինձ նույնիսկ ոչ թե բարձրացման, այլ նրա համար, որ ես ազատվեցի գծից։ Ինչո՞ւ։ Որովհետեւ գիծը ամենանյարդային աշխատանքներից մեկն է ընդհանրապես։ Թեեւ ես հասկանում էի, որ ինչ-որ չափով ինձ պարզապես «ջրեցին», եւ դա Մայքի գաղափարն էր, որովհետեւ նրա կարծիքը հիմա այստեղ հարգի է։ Այո, այստեղ այդպիսի ինտրիգներ կան։ Բայց դա ինձ իսկապես քիչ էր հուզում, քանի որ այդ փոփոխությունը քիչ բան էր փոխում։ Ինձ հետաքրքիր էր տեսնել, թե ինչպես են նրանք սեզոնի կեսին աշխատելու առանց փորձի նոր գծային խոհարարի հետ։

Անձամբ ես ստացա իմ սիրելի աշխատանքը, որը ես անում եմ բոլորից լավ այս խոհանոցում։ Ես գիտեմ բոլոր նախապատրաստական աշխատանքների բաղադրատոմսերը, որոնք պետք է նախապես անել։ Գիտեմ, թե ինչպես պետք է ճիշտ պաշարներ հավաքել, ինչպես կտրատել, պահել, տեսակավորել, մաքրել եւ այլն։ Այդ առումով, իհարկե, դա հաճելի էր։ Մի փոքր պլյուս այն բանի, որ դու այստեղ երկրորդ տարին ես եւ ստանում ես փոքր բարձրացում։ Այսպիսով, ես ոչ միայն մարզում էի խոհարարներին, այլ կարող էի նրանց ցուցումներ տալ եւ այլն։