Նախ եւ առաջ, կղզուց դուրս գալով եւ հասնելով մոտակա Նորֆոլկ քաղաք՝ աղջիկները գնացին շոփինգի։ Մենք 30 րոպե աղաչում էինք առեւտրի կենտրոնի անվտանգության ծառայությանը՝ մեր ճամպրուկները պահպանության հանձնելու համար։ (Ամերիկայում ոչ մի տեղ չի թույլատրվում թողնել ճամպրուկներ եւ անձնական իրեր)։ Բողոքում էինք, որ 4 ամիս անցկացրել ենք առանց խանութների եւ զվարճանքների։ Արդյունքում՝ նրանք խղճացին եւ, այնուամենայնիվ, վերցրին մեր ճամպրուկները։
Ի դեպ, Նորֆոլկում աֆրոամերիկացի բնակչության տոկոսը ամենաբարձրն է, այնպես որ որոշ գրեթե բոլոր թաղամասերը (բացի քաղաքի կենտրոնից) նման են գետտոյի, այնպես որ զգույշ եղեք այնտեղ։
Մինչեւ ինքնաթիռի ժամանակը սպանելու համար որոշեցինք գնալ նավահանգիստ, որը փողոցի մյուս կողմում էր, եւ նայել ձյունաճերմակ զբոսանավերին։ Լրիվ պատահաբար, մինչ մենք նստած էինք նստարանին եւ զրուցում էինք, զբոսանավերից մեկի սեփականատերը սկսեց մեզ հետ զրուցել (չգիտեմ՝ ինչպես է նրանց մոտ այդքան հեշտ ստացվում խոսել անծանոթի հետ)։ Պարզվում է՝ յուրաքանչյուր զբոսանավ արժեր ոչ պակաս, քան 2 միլիոն դոլար...
Norfolk Marina - ԱՄՆ-ի խոշորագույն առեւտրային եւ ռազմական նավահանգիստներից մեկը
20 դոլարով տաքսի վերցնելով եւ մեր բոլոր գնումներն ու ուղեբեռը բարձելով՝ մենք ուղեւորվեցինք օդանավակայան։
Որոշեցինք սկսել Օռլանդոյից՝ այցելել Disneyland եւ պարզապես մի քանի օր հանգստանալ ու քնել, քանի որ երկու աշխատանքի պատճառով մենք գիշերվա ընթացքում քնում էինք առավելագույնը 4-5 ժամ, եւ լուրջ ճամփորդությունից առաջ հանգիստը պարզապես անհրաժեշտ էր։ Առավել եւս, որ Օռլանդոյում ապրում էր իմ ծանոթ ամերիկացին, որը խոստացել էր to show us around։ Եվ բնակարանի ու տրանսպորտի խնդիրը, բնականաբար, վերացավ։
Օռլանդոյում դիտելու առանձնապես բան չկա։ Ամեն ինչ արված է երեխաներ ունեցող զբոսաշրջիկների համար՝ միայն ատրակցիոններ եւ զվարճանքի այգիներ։ Հասարակական տրանսպորտ ընդհանրապես չկա։ Այնպես որ՝ առանց մեքենայի այստեղ հնարավոր չէ։
Մեր զվարճանքները բարբեքյուն, լողավազանը եւ ամեն տեսակի տնային երեկույթներն էին։
Orlando Eye - չարժե իր 20 դոլարը ;)
Երրորդ օրը մենք վերջապես գնացինք Disneyland!!! Բայց ազնիվ ասած, երբ 14 տարեկանում ես Փարիզի Disneyland-ում էի, երջանկությունս շատ ավելի մեծ էր)) Երեւի մեծացել եմ արդեն... Թեեւ միեւնույն է՝ դա աննկարագրելի հույզեր են՝ լինել մանկությանդ երազանքի մեջ։ Այնտեղ մտածված է յուրաքանչյուր անկյունը։ Ամեն ինչ փայլում է, երգում եւ պարում։ Բայց ես այնուամենայնիվ խորհուրդ կտայի ձեզ Universal այգին, այնտեղ մեծահասակների համար ավելի շատ զվարճանքներ կան, եւ ատրակցիոններն ավելի զվարճալի են։ Disney-ը բոլորովին փոքրիկների համար է նախատեսված։
Անհնար է քաղցրավենիքի, պաղպաղակի եւ հուշանվերների վրա մի կույտ գումար չծախսել։ Ի դեպ, Disney-ում նույնիսկ Starbucks-ն է էքստրա քաղցր եւ սիրուն)
Օռլանդոյում հանգստանալուց հետո թռչում ենք LA!
