Վախը, տագնապը եւ դժգոհությունը զուր են, երբ ճակատագիրը քեզ տանում է դեպի խավար.
դժբախտության մեջ միշտ կա նոր փորձ, որն օգտակար է ոգու եւ մտքի համար։
Իգոր Գուբերման
Work and Travel USA ծրագրի մասնակցի պատմությունը, ինչպես էլ նայես, միշտ սկսվում է մեկ պահից՝ մասնակցության գրանցումից։ Ես, ինչպես եւ դու, եկա International Exchange Center՝ ինձ հետ բերելով մի շարք հույսեր եւ հույզեր, քանի որ ես գնում եմ իմ վաղեմի երազանքի հետեւից՝ ես մեկնում եմ ԱՄՆ!!!
Սկզբում ամեն ինչ բավականին պարզ էր թվում, եւ ես նույնիսկ չէի հավատում, որ երազանքն այդքան մոտ է, պարզապես պետք է ձեռք մեկնել։ Ես նստած էի իմ համակարգողի հետ, գլխումս պտտվում էր մի պատկեր, որի մեջ կարելի էր մտնել, եթե միայն ցանկանայիր։ Այո, ես արդեն պատկերացնում էի, թե ինչպես եմ հաջորդ ամառ հանգստանալու Ֆլորիդայի ավազոտ լողափերում եւ ազատ ժամանակ բուրգերներ թխելու, հիանալի է։
Բայց հանկարծ լսում եմ նորությունը, որ ԱՄՆ մեկնելու համար անհրաժեշտ է ստանալ ամերիկյան վիզա, որը տրվում է ԱՄՆ դեսպանատանը հարցազրույցի արդյունքներով։ Մի պահ գլխումս պատկերը անհետացավ... Դե, ինչու ոչ, մտածեցի ես այն ժամանակ, եթե պետք է, ուրեմն հարցազրույցի էլ կգնամ) բայց այստեղ պարզվեց եւս մեկ «կետ»՝ հարցազրույցը անգլերենով է... oh my God!, մտածեցի ես այն ժամանակ... ինչպե՞ս... չէ՞ որ ես չգիտեմ այդ f*cking English-ը։ Այո, հենց այստեղ՝ ամենասկզբում, սկսվեցին բոլոր դժվարությունները, նյարդերը, անհանգստությունները եւ այլն։
Այո, հիմա ես արդեն անցել եմ ողջ ճանապարհը եւ ինձ հանգիստ եմ զգում ու այլեւս ոչնչից չեմ անհանգստանում։ Բայց հետ նայելով, հիշելով, թե ինչպես էր ինձ համար անցնում հարցազրույցի պատրաստման եւ անցկացման գործընթացը, իհարկե, հասկանում եմ այն տղաներին, ում դա դեռ սպասվում է։
Այժմ, երբ ես արդեն ամեն ինչ փորձել եմ սեփական փորձով, կարող եմ կիսվել ձեզ հետ եւ վստահությամբ ասել, որ ՀԱՐՑԱԶՐՈՒՅՑԸ հեշտ է!!! Հուսով եմ՝ այս բլոգը ձեզ համար հետաքրքիր եւ անպայման օգտակար կլինի)
Այս բլոգում ես հետապնդում եմ մեկ նպատակ՝ խորհուրդներ տալ մասնակիցներին ամերիկյան վիզա ստանալու հարցերի վերաբերյալ։ Այստեղ դուք կարող եք գտնել տեղեկատվություն ոչ միայն ԱՄՆ դեսպանատանը հարցազրույց անցնելու, այլեւ դրան նախապատրաստվելու փուլի մասին։ Հիմա, հիշելով վիզա ստանալու իմ ճանապարհը, կարող եմ ասել, որ դա բավականին պարզ էր եւ միանգամից խորհուրդ կտամ՝ ավելի քիչ հուզմունք) Այժմ, երբ մենք գիտենք, որ անհանգստանալու եւ նյարդայնանալու իմաստ չկա), հետեւեք ինձ՝ դեպի վիզա (դեպի Ֆլորիդայի լողափեր եւ թխվածքներ))
