Ողջույն բոլորին, ովքեր կարդում են այս բլոգը!!!

Մաս առաջին - Ինչքան դժվար է մեզ համար!!!

Նախապատմությունը պատմեմ, որ պարզ լինի։ Հիմա քննաշրջանիս երկրորդ շաբաթն է, ստիպված եմ գիշերները սովորել, ուստի ցերեկը ստիպված եմ լինում քնել։ Երեկ հաղորդագրություն էի ուղարկել գործատուին եւ սպասում էի էլփոստի պատասխանին։

Մաս երկրորդ - Ալլոոո!!!

Ահա ժամը 15:00-ին արթնանում եմ, քանի որ բնության կանչը կա, եւ գնում եմ «WC» կոչվող ոչ այնքան հեռու վայր։ Ոտքերս չեն պահում, աչքերս փակ են, ուրեմն պետք է ընդունել «արծվի» դիրքը եւ 180 աստիճանով շրջվել։ Նստած եմ, օրգանիզմս թուլացրել եմ, եւ հանկարծ զանգում են։ Մտածում եմ՝ ո՞վ է դժոխքի անունից զանգում, եւ սովորության համաձայն՝ աչքերս չբացելով վերցնում եմ զանգը եւ բասով՝ «ԱԼԼՈՈՈ», ու լսում եմ՝ «Hello, this is...»։ Մտածեցի՝ Ամերիկայից են զանգում՝ IEC.Exchange-ից, ասում եմ՝ խոսեք, խոսեք։ Հետո հարցնում են՝ սա ԱՆԴՐԵՅ Պավլենկոն է, իմ անունը արտասանելու ձեւից երկար ու ձանձրալի ծիծաղում եմ, բայց այն ժամանակ ծիծաղելու ժամանակը չէր, քանի որ դեռ քնած էի։ Ասում եմ՝ «yes», հարցնում է՝ ռեզյումե ուղարկե՞լ եք, ես էլ բացի «yes»-ից ոչինչ չեմ կարողանում ասել։ Հիշեցնեմ՝ ես «WC»-ում եմ, արձագանքը հիանալի է, եւ ես գործընթացի մեջ եմ։ Հարցնում է՝ երբ եք գալիս, ես ավտոմատ, ինքս ինձնից չսպասելով, ասես խանութում ծխախոտ խնդրեի, ասում եմ՝ «I'll go to the USA on MAY 17»։ Հարցնում է՝ երբ եք պատրաստվում մեկնել, ուզում եմ մի բան ասել, բայց նա իմ փոխարեն պատասխանեց, որ սեպտեմբերին, ես էլ համաձայնեցի, միայն ասացի «yes»։ Հետո հարցնում է՝ տեսնում եմ՝ արդեն աշխատել եք որպես անվտանգության աշխատակից գիշերային ակումբում, ես էլի՝ «yes»։ Եվ ամենածիծաղելին՝ հարցնում է՝ ինչո՞վ է ձեզ դուր գալիս այդ աշխատանքը, իսկ ես 5-րդ դասարանցու պես ստանդարտ արտահայտությամբ՝ «London is the capital of Great Britain», ասում եմ՝ «I like this job, because I like sports»։ Միայն հետո հասկացա, թե ինչ հիմարություն եմ դուրս տվել։ Նա ավելացնում է, թե ինչու եմ սիրում այդ աշխատանքը, ես էլի՝ «yes», եւ սկսում եմ դանդաղ անջատվել նրա խոսակցության տակ, եւ «Thank you»-ից ու արդյունքից հետո կտրուկ սկսում եմ ուշքի գալ եւ հասցնում եմ որսալ «Thank you, goodbye» արտահայտությունը, ես էլ՝ «bye»։

Փուլ երեք - իրավիճակի ըմբռնում!!!

Խոսակցությունից հետո աչքերս վերջապես բացվում են, եւ սկսում եմ մտածել։ Կարծես թե նորմալ է անցել, բայց միեւնույն ժամանակ այնպիսի հիմարություն եմ դուրս տվել, որ ուղղակի... Սկսում եմ դառը ծիծաղել, մի քանի րոպե անց սեղմում եմ ջրի կոճակը եւ գնում մտածելու՝ ի՞նչ պետք է ասեի։

Մտածեցի - քնեցի)))

Փուլ չորրորդ - բլոգ եմ գրում!!!

Երեկոյան ընկերոջս խորհրդով որոշեցի բլոգ գրել, որ մարդիկ էլ ծիծաղեն։

Փորձեք կրկնել, իսկ ում դուր չեկավ՝ գնացեք... ԱԼՅԱՍԿԱՅԻ շրջան։