Երրորդ օրը։
Երրորդ օրը ես ուղեւորվեցի Mandalay Bay հյուրանոց, որտեղ կա Shark Reef ակվարիում, ինչպես նաեւ անցկացվում էր Sea Monsters Revealed ստորջրյա տարբեր հրեշների ցուցահանդեսը։ Ինչպես ավելի վաղ ասել էի, բոլոր հյուրանոցները տարբերվում են իրենց յուրահատկությամբ, ավելի ճիշտ՝ ոճերով, բայց դրանից բացի, նրանք փորձում են առանձնանալ նմանատիպ ցուցահանդեսներով, ներկայացումներով, բոնուսներով եւ այլն, քանի որ նրանք պետք է հնարավորինս շատ մարդկանց գրավեն իրենց մոտ, գուցե նաեւ կազինո։
Ակվարիում մուտքը արժեր $20 + $5 ցուցահանդեսի տոմսի համար։ Ակվարիումում ներկայացված էին ստորջրյա աշխարհի տարբեր կենդանիներ՝ ութոտնուկ, կոկորդիլոսներ, ձկներ, կատվաձկներ, իսկ գլխավոր հնարքը խորտակված նավի տեսքով հսկայական դահլիճն էր՝ շրջապատված տարբեր տեսակի շնաձկներով։ Իսկ ցուցահանդեսը մի քանի դահլիճ է՝ հնագույն ստորջրյա հրեշների մնացորդների տեսքով ցուցանմուշներով։ Անկեղծ ասած, դա իսկապես սարսափելի է։ Պարզապես պատկերացնել այդ բոլոր... ձկնիկներին... կենդանի վիճակում...
Ես սիրում եմ մեծ ակվարիումներ եւ օվկիանարիումներ, ուստի խորհուրդ եմ տալիս բոլորիդ այցելել նաեւ սա, եթե լինեք Վեգասում։ Վստահ եմ, որ չեք զղջա։
Ի դեպ, ես չպատմեցի, որ մինչ այստեղ գալը ես հասկացա, որ ինձ մի փոքր բախտ է ժպտացել, ավելի ճիշտ՝ ես Facebook-ում տեսա մի գրառում, որ Քելսին եւ Մեթը՝ նրանք, ում հարսանիքին ես անցյալ տարի գնացել էի, նույնպես գնում են Վեգաս՝ ինձ հետ նույն օրը։
Հիշեցնեմ, որ հարսանիքից հետո նրանք մեկնել էին Ավստրալիա՝ trainee ծրագրով։ 2016-ի գարնանը նրանց մոտ ինչ-որ խնդիրներ սկսվեցին, ավելի ճիշտ, եթե չեմ սխալվում, Քելսին կորցրել էր անձնագիրը, եւ նրանք երկար ժամանակ չէին կարողանում այն վերականգնել։ Եվ հետո նրանք ստիպված եղան վերադառնալ հայրենիք։ Եվ նրանք ուղիղ Ավստրալիայից գնացին Վեգաս, որտեղ մենք պետք է հանդիպեինք։ «Աշխարհը փոքր է»՝ ինչպես ճշգրիտ նշել էր մեր ընկերության HR Մարտան, որի մասին ասել էի, որ նա վարել է նրանց հարսանիքը, Վեգասի մասին իմ գրառումներից մեկի մեկնաբանություններում։
Քննարկելով առաջիկա օրերի պլանները՝ մենք որոշեցինք, որ կարող ենք միասին գնալ Cirque du Soleil։ Այո, պատկերացրեք։ Ես մանկուց երազում էի այնտեղ հայտնվել, եւ հենց նրանք պատրաստվում էին գնալ դրանցից մեկին, ավելի ճիշտ՝ արդեն տոմսեր էին վերցրել։ Այստեղ, եթե չեմ սխալվում, կա 10 կամ 12 տարբեր շոու, որոնք ներկայացվում են Կրկեսի կողմից, դրանցից յուրաքանչյուրը տարբեր հյուրանոցում։ Այսինքն՝ այնտեղ արդեն կա պատրաստի հարթակ՝ հենց այդ շոուի համար նախատեսված բոլոր տեղադրումներով։ Իսկ դրանք տարբեր են՝ Մայքլ Ջեքսոնի, Բիթլզի, Mystere-ի թեմաներով եւ այլն։ Ցանկացած շոուի տոմսերը կարող եք նայել այստեղ՝ Vegas Shows։ Իմ տոմսը B հատվածի համար (այսինքն՝ բեմին բավականին մոտ) արժեր մոտ 140 դոլար, բայց ինչ-ինչ պատճառներով մեր Mystere շոուի համար կար $41.50 զեղչ, ուստի այն արժեցավ $100.18։
Շոուից մեկ օր առաջ (ավելի ճիշտ՝ Վեգասում իմ գտնվելու երկրորդ օրը) մենք հանդիպեցինք Քելսիի եւ Մեթի հետ՝ վերցնելու այն շոուներից մեկի տոմսերը, որին նրանք երկուսով են գնում, ինչպես նաեւ հետո վերցնելու մեր տոմսերը։ Ցավոք, մեզ չհաջողվեց միասին նստել, բայց դրանից ես ավելի մոտ նստեցի :)
Ակվարիումից հետո հաջորդ օրը ես գրեթե անմիջապես նրանց մոտ ուղեւորվեցի։ Նրանք ինձ ցույց տվեցին մի շատ հետաքրքիր վայր, որի մասին ես նախկինում, խոստովանեմ, չգիտեի։ Դե ընդհանրապես, կարծում եմ, շատերը լսել են Ghirardelli շոկոլադի մասին, դե այնտեղ կան նաեւ խանութներ՝ լցված այդ ապրանքանիշի տարբեր տեսակի շոկոլադներով, ինչպես նաեւ շեյքերով, պաղպաղակով եւ այլն՝ Ghirardelli Las Vegas։ Հիանալի վայր՝ հաշվի առնելով, որ Վեգասում բավականին շոգ է։ Հենց այն, ինչ պետք է նման եղանակին։
Այնտեղ, ի դեպ, մոտակայքում կան նաեւ այլ հետաքրքիր հյուրանոցներ։ Օրինակ՝ ահա Վենետիկը՝
Այնտեղից մենք արդեն ուղեւորվեցինք Treasure Island հյուրանոց, որտեղ անցկացվում էր Mystere ներկայացումը։ Սա, ի դեպ, Կրկեսի ամենահայտնի շոուներից մեկն է, իսկ այն բեմադրել է Ֆրանկո Դրագոնեն, որը կարող է հայտնի լինել այժմ ԱՊՀ-ում նրանով, որ ոչ վաղ անցյալում բեմադրել է Ֆիլիպ Կիրկորովի «Յա» շոուն։ (Այս շոուն, ի դեպ, ես նույնպես տեսել եմ։ Եվ այն նույնպես շքեղ է։ Երեւում է, որ Դրագոնեն հանճար է։)
Եթե խոսենք անմիջապես շոուի մասին՝ հմայք, կախարդանք, էմոցիաներ։ Պարզապես հնարավոր չէ բառերով նկարագրել այն ամենը, ինչ ես տեսա այդ օրը։ Բանն այն է, որ Cirque du Soleil-ում ես երազում էի հայտնվել դեռ մանկուց, եւ ահա... Երբ դուրս եկավ ինչ-որ կոնֆերանսյե, ես սառեցի սպասումից՝ կարծես երեխա, որին առաջին անգամ բերել են կրկես։
Սա պարզապես կրկես չէ, սա շոու է, 1.5-ժամյա ներկայացում՝ հսկայական մասշտաբով, տաղանդավոր արտիստներով, անհավանական կոստյումներով, կենդանի վոկալով եւ ամբողջ շոուի պարզապես հետաքրքիր, իսկ երբեմն էլ զվարճալի կատարմամբ։
Բեմի մասին կարելի է անվերջ խոսել։ Այն փոխվում էր վայրկյանների ընթացքում՝ երբեմն վերածվում էր աստիճանի, երբեմն՝ փոսի, երբեմն՝ ոլորտի։ Եվ այդ շարժումներից յուրաքանչյուրին պարզապես հետեւում ես շունչդ պահած եւ անկեղծ հետաքրքրությամբ։
Արժե՞ արդյոք ասել, որ ոչ ժամանակը, ոչ էլ տոմսի համար վճարած գումարը այստեղ ընդհանրապես չես ափսոսում։
Ես արդեն մի քանի էջ առաջ պատմել էի, որ ԱՄՆ-ում բավականին հեշտ է ընկերներ ձեռք բերել (ինչպես եւ խնդիրներ :), իսկ Վեգասում, ինձ թվում է, առավել եւս։ Մարդկանց մեծամասնությունը այստեղ գալիս է արկածների եւ հաճախ նոր ծանոթությունների, ինչպես նաեւ իր համար նոր բան գտնելու համար։ Այսպիսով, ես պարզապես կանգնած էի Strip-ի խանութներից մեկի մոտ եւ հիանում էի անցորդներով, երբ իմ կողքին մի ամերիկուհի սկսեց բարձրաձայն վրդովվել տարբեր խնդիրներից։ Իհարկե, մեր մեջ զրույց սկսվեց։ Ամեն ինչի մասին միանգամից։ Եվ քաղաքականության, տնտեսության, աշխատատեղերի մասին։ Իսկ հետո մենք արդեն գնացինք զբոսնելու, նա ինձ տարավ հյուրանոցներից մեկը, որտեղ նա, պարզվում է, խաղում է պինբոլ։ Պատկերացրեք, կան դեռ այնպիսի մարդիկ, ովքեր խաղում են պինբոլ։ Հիշո՞ւմ եք Windows XP-ի խաղը։ Ահա նման մի բան, միայն թե ավտոմատը 2 մետր չափի է, ընդ որում՝ թեմատիկ։ Այսինքն՝ դրանք բոլորը տարբեր են պատրաստված։ Այնտեղ նույնիսկ կարելի է գումար շահել եւ մասնակցել առաջնությունների։ Ահա նա մասնակցում է։
Նրա հետ անցկացրինք երեկոն, բաժանվեցինք եւ պայմանավորվեցինք հանդիպել հաջորդ օրը։
Չորրորդ օրը։
Սա խոստանում էր լինել ամենահոգնեցուցիչ օրը, քանի որ ես պատրաստվում էի գնալ մինչեւ Արիզոնա՝ տեսնելու հայտնի Գրանդ Կանյոնը։
Ինչպե՞ս։
Այստեղ կրկին կարեւոր է նախնական ամրագրումը։ Ես օգտվեցի Papillon ընկերության ծառայություններից, որոնք ինձ տրամադրեցին $149 դոլարով 12-ժամյա տուր, ավտոբուսով վերցրին մոտակա մեծ հյուրանոցից, արեւմտյան կողմի զննում եւ այսպես կոչված skywalk՝ Կանյոնի վրայի ապակե հատակով կամուրջ։ Տարան ինչ-որ գրասենյակ, այնտեղ տվեցին թեւնոց՝ «անհրաժեշտ տուրով», այնտեղից մենք նստեցինք այլ ավտոբուսներ եւ ուղեւորվեցինք։ Ճանապարհը մոտ 3 ժամ է, 4 ժամ Կանյոնում՝ տարբեր վայրերում, ընդ որում՝ սնունդը ներառված է։ Ժամը 5-6-ին հետ կբերեն։
Այստեղ, ըստ էության, խոսելու բան չկա։ Այստեղ պետք է գալ եւ տեսնել ամեն ինչ սեփական աչքերով՝ աշխարհի այս հրաշքի ողջ մասշտաբը։ Հարկ է նշել, որ սակավաթիվ (կամ միակ?) վայրերից մեկն է, որը մինչ օրս Ամերիկայի բնիկների վերահսկողության տակ է։ Գրանդ Կանյոնի դեպքում դա Վալապայ ցեղերն են։ Ուղեւորության ընթացքում կարելի է ավելին իմանալ նրանց մասին։ Հետադարձ ճանապարհին մենք նաեւ կանգ առանք Արիզոնայի անապատի մեջտեղում գտնվող ինչ-որ խանութում, որտեղ կարելի էր արագ սնվել, ինչպես նաեւ գնել բրդից պատրաստված ամեն տեսակի իրեր կամ 51-րդ գոտու հետ կապված հուշանվերներ (այո, այստեղ դա հայտնի է)։
Դե, իսկ հետո արդեն ուղեւորվեցինք տուն։ Այստեղ 12 ժամը ֆանտաստիկ արագ կանցնի։
Երեկոյան, ի դեպ, ես փորձեցի կապ հաստատել այն Նիկոլի հետ, որի հետ ծանոթացել էի երեկ, բայց ինչ-որ տարօրինակ բան պատահեց նրա հետ։ Ավելի ճիշտ՝ նա պարզապես անհետացավ։ Չէր պատասխանում հաղորդագրություններին, իսկ հյուրանոցից դուրս էր եկել։ Այնպես որ, միշտ պետք է պատրաստ լինել այն բանին, որ նման հանդիպումները կարող են լինել մեկ երեկոյի համար։ Մանավանդ պինբոլ խաղացող նման տարօրինակ աղջիկների հետ :)
Սկզբունքորեն, Վեգասում ամեն ինչ շատ տարօրինակ է։ Հատկապես շատ են անսովոր անցորդները։ Զգալիորեն ավելի շատ, քան այլ քաղաքներում։ Փողոցներում ավելի շատ ալկոհոլ, եւ ֆրիկություն, այսպես ասած։ Եվ հետո, եթե այլ քաղաքներում հայտնի է լուսանկարվել Ազատության արձանի կամ սուպերհերոսների հետ, ապա այստեղ շատ են ներքնազգեստով աղջիկները՝ ա լյա վատ ոստիկաններ՝ մտրակներով եւ գլխարկներով։ Նմաններին ես շատ եմ հանդիպել։
Բարեր, որտեղ կարելի է պարզապես նստել եւ հանգստանալ, ի դեպ, նույնպես քիչ չեն, բայց ես ինձ համար առանձնացրել եմ մեկ շատ լավը։ Գները նորմալ են եւ ընդհանուր առմամբ ամեն ինչ ընդունելի է՝ Heart Bar։ Կլինեք Վեգասում, փորձեք :) Լավ վայր է։
Այո, ի դեպ, բոլորովին մոռացել էի պատմել, որ, իհարկե, ես չէի կարող բաց թողնել Bellagio հյուրանոցի մոտ գտնվող հայտնի շատրվանները։ Տեսարանը հիանալի է եւ շունչը կտրում է։ Բառերով չես նկարագրի։ Ներողություն :) Կրկին այն թեմայի շուրջ, թե որքան շատ են Վեգասում էժան եւ անվճար զվարճանքները, որպեսզի առավելագույնս գրավեն իրենց հյուրանոց, չէ՞։
Սրանով, սկզբունքորեն, ես ավարտեցի ճանապարհորդությունը Վեգասով։ Թեեւ ես շատ բան չեմ տեսել այն ամենից, ինչ կարող էի տեսնել, եւ շատ բան չեմ պատմել այն ամենից, ինչ կարող էի պատմել։ Բայց դրանք մանրուքներ են։ Ես կարող եմ միայն խորհուրդ տալ, որ պետք է Վեգաս գնալ լավ ընկերակցությամբ, որպեսզի զվարճալի լինի, իսկ հետո գուցե նույնիսկ ամոթալի։
Կանյոնից հետո հաջորդ օրը ես ուղեւորվեցի օդանավակայան։ Հարկ է նշել, որ այն նույն շաթլը, որի մասին ասել էի, եկավ շատ ժամանակին եւ չհուսախաբ արեց։ Ինձնից բացի այնտեղ, կարծես, միայն մեկ ուղեւոր կար, ուստի մենք նույնիսկ մի փոքր ավելի շուտ հասանք։ Իսկ Վեգասից հետո ես պետք է թռչեի Սիեթլ։ Ամեն ինչ ավելի մոտ է իմ հարազատ Մոնտանային։
http://www.papillon.com/las-vegas-tours/bus-tours/grand-canyon-west-rim-bus-tour-with-skywalk
