Ցտեսություն, Սանկտ Պետերբուրգ

Ես ինձ բռնացրի այն մտքի վրա, որ արդեն Ատլանտյան օվկիանոսի մեջտեղում եմ եւ թռչում եմ ԱՄՆ։ Հետդարձի ճանապարհ չկար։ Հիշում եմ այն բառերը, որոնք սովորել էի դպրոցում անգլերենի դասերին, փորձում եմ պատկերացնել զրույցը ամերիկացու հետ, չեմ մտածում այն մասին, որ պետք է աշխատեմ, քանի որ ուզում եմ մտածել միայն լավ բաների մասին։ Աջ կողմումս նստած է ընկերուհիս, ավելի ճիշտ՝ նա արդեն քնել է, իսկ ես նստած մտածում եմ, թե ինչի եմ ի վերջո համաձայնել։ Պատկերացրեք, երբ թռչում եք մեկ այլ մայրցամաք, անծանոթ մի վայր, լեզվին լավ չեք տիրապետում, գրպանում 400 դոլար է, իսկ առջեւում ամբողջ ամառն է, որը, ինչպես այն ժամանակ էի կարծում, պետք է հաղթահարեի։ Այնքան անհայտ բաներ կան, իսկ ինքդ քեզ հանգստացնելու համար, բացի նախկին մասնակիցների պատմություններից, ուրիշ ոչինչ չկա։ Լավ, մտածեցի ես, կպարզենք, եւ ստյուարդուհուց խնդրեցի մի բաժակ նարնջի հյութ։ «Աերոֆլոտ»-ի ինքնաթիռները, ի դեպ, այն ժամանակ ինձ այնքան հարմարավետ թվացին, այնտեղ նույնիսկ հողաթափեր եւ ծածկոց էին տալիս։

Մայրիկ, ես հասա։

Այս երկար թռիչքի ժամանակ այդպես էլ չկարողացա քնել, իսկ ափսոս, քանի որ դեռ առջեւում առնվազն 16 ժամ չքնելու հեռանկարն էր։ Դուրս ենք գալիս ինքնաթիռից, որը վայրէջք կատարեց Նյու Յորք քաղաքում, եւ անմիջապես հայտնվում ենք ձմռան մեջ։ Օդորակիչների ցրտից ցնցվում եմ, ակամայից նկատում եմ, որ մաշկիս վրա «սագի մաշկ» է առաջացել, սկսում եմ փնտրել բաճկոնս, որով թռչել էի Պետերբուրգից։ Փաստաթղթերը ցույց ենք տալիս սահմանապահ ծառայության աշխատակցին, որը, ի տարբերություն մեր խիստ աշխատակիցների, ժպտում եւ կատակում է յուրաքանչյուր նոր մարդու հետ։

Առաջին հաջողությունը պատահական էր։ Պետերբուրգի օդանավակայանի աշխատակցուհին մեզ ասաց, որ չվերթը դեպի Բոստոն է, ուստի ուղեբեռը պետք է հանձնել միայն մեկ անգամ՝ Սանկտ Պետերբուրգում, իսկ ստանալ՝ արդեն Բոստոնում։ Նյու Յորքում եւ Մոսկվայում դրա մասին անհանգստանալու կարիք չկա։ Ուրախությունից եւ թեթեւացած՝ մենք գնացինք զբոսնելու օդանավակայանում եւ պատահաբար տեսանք, որ մեր ուղեբեռը վաղուց արդեն ընկած է ստացման ժապավենի վրա։ Պարզվեց, որ Նյու Յորքում այնուամենայնիվ պետք է ստանալ, ուստի բախտներս բերեց, որ նկատեցինք։

Նյու Յորքի օդանավակայանը կտրուկ տարբերվում է մերինից, այն հսկայական է, այնտեղ շատ դարպասներ կան, որոնց միջեւ գնացք է շրջում։ Երկար որոնումներից հետո մենք հասկացանք, թե ուր գնալ, եւ սկսեցինք սպասել մեր ինքնաթիռին, որը մեկնում էր 7 ժամից։ Զարմացրեց այն, որ օդանավակայանում գրեթե նստատեղեր չկային, եւ մարդիկ քնած էին հատակին կամ պարզապես քայլում էին։ Մենք երկար չքայլեցինք, որովհետեւ դրսում շատ շոգ էր եւ անելու բան չկար, իսկ օդանավակայանում արագ ձանձրացանք։ Արդյունքում, անհարմար, բայց այնուամենայնիվ պառկեցինք։

Կարճ քնից հետո մենք այնուամենայնիվ նստեցինք Բոստոն թռչող ինքնաթիռը, որտեղ անմիջապես ընկղմվեցինք ամերիկյան մշակույթի մեջ։ Նախաճաշին սովորական մրգերի եւ բանջարեղենի փոխարեն մեզ տվեցին չիպսերի տուփ եւ գազավորված ըմպելիք՝ ընտրությամբ։ Թռանք։

Բոստոնից մենք ուղեւորվեցինք մեր նշանակետի վերջնակետ՝ West-Yarmouth քաղաք, որտեղ պետք է ամբողջ ամառ աշխատեինք բատուտների այգում։

Առաջին տպավորությունները

Ժամանելուն պես մեզ անմիջապես տեղավորեցին այն սենյակում, որտեղ պետք է ապրեինք, եւ ցույց տվեցին աշխատանքը։ Աշխատանքը սկզբում շատ լավ թվաց։ Մենք պետք է նստեինք բատուտի սահիկի մոտ եւ երեխաներին հերթով ներս թողնեինք՝ ապահովելով շարժման անվտանգությունը։ Կարծես թե ամեն ինչ հեշտ եւ պարզ էր, այն, ինչ պետք էր։

Հաջորդ օրը ես դուրս եկա իմ առաջին աշխատանքային օրվան, որտեղ ծանոթացա բոլոր ռուս տղաների հետ, որոնք շատ շփվող եւ բարյացակամ էին։ Եվ հենց առաջին աշխատանքային օրը ես հոգնեցի իմ աշխատանքից։

Ամպամած էր, եւ այգում գրեթե մարդ չկար, ուստի ստիպված էի պարզապես նստել եւ նայել երկնքին։ Մի քանի անգամ գրեթե քնեցի, վեր կացա եւ քայլեցի՝ թարմանալու համար։ Քայլում էի այս ու այն կողմ, հետո նորից նստում։ Ընդմիջմանը գնացի ընկերուհուս՝ Լյուբայի մոտ, որը մեզ համար ամերիկյան պիցցա էր գնել։ Պիցցան ինձ շատ դուր եկավ, որովհետեւ լիովին համապատասխանում էր իմ բոլոր սպասումներին՝ մեծ, ձգվող պանիր, տապակված՝ ամեն ինչ այնպես էր, ինչպես պետք է։ Համեղ ճաշից հետո ես նորից վերադարձա աշխատանքի, որտեղ էլ նստեցի օրվա մնացած մասը։

Աշխատանքային օրվանից հետո մենք հավաքվեցինք գնալու խանութ, որը, ինչպես ասացին տղաները, մոտ էր։ Այդ «մոտ»-ը մենք անցանք 40 րոպեում, բայց արդյունքում վերջապես հասանք մեծ սուպերմարկետ։ Մտնելով առեւտրի սրահ՝ ես, ներողություն արտահայտությանս համար, «ապշեցի»։ Այնտեղ ամեն ինչ կար՝ մրգային աղցաններից մինչեւ մրգերից կտրված ֆիգուրներ, կոլայից մինչեւ ռուսական «Բայկալ», որն այնտեղ կոչվում է «root beer», առողջարար հացահատիկներից մինչեւ 5 կգ-անոց նաչոսի տուփեր, մի խոսքով՝ բառերով չես նկարագրի։

Գները գնահատելով՝ ես անմիջապես հասկացա, որ «մաքուր» սնունդը՝ organic food-ը, զգալիորեն ավելի թանկ է սովորականից, եւ օգտակար սնվելը շատ թանկ կարժենա։ Այսպես, օրինակ, երկու խնձորն արժեր մոտ 1,75 դոլար, հատապտուղներով մեծ աղցանը՝ 12 դոլար, երբ խնձորի սոուսը՝ 0,99 դոլար, իսկ ինչ-որ հատապտուղներով հացահատիկներ՝ 3 դոլար։ Բացի այդ, անմիջապես աչքի զարնեց դարակներում մեծ քանակությամբ տարբեր ԳՁՕ մթերքների եւ արագ պատրաստվող մթերքների առկայությունը։ Դրանք ամբողջական շարքերով էին, շատ համեղ էին թվում, եւ դրանք էլ էժան էին։ Ես չդիմացա եւ գնեցի։ Նաեւ մենք անմիջապես գնեցինք պաղպաղակ, որն այնտեղ պարզապես ծով էր։ Ամենալավը մրգային սառույցի տուփն է (80 հատ), որը սառեցված չէր, կարելի էր տանը դնել եւ կամաց-կամաց ավելացնել սառցարանին, ինչպես վառելափայտը՝ բուխարիին։ Հիանալի է։

Ընդհանուր առմամբ, մթերային խանութը ինձ շատ տպավորեց, ես նույնիսկ դրա մասին առանձին տեսանյութ նկարեցի, որը կարելի է դիտել ստորեւ նշված հղումով։ Նաեւ ձեր ուշադրությանն եմ առաջարկում աշխատանքի մասին իմ տեսանյութը, որը նկարել եմ մի փոքր ավելի ուշ։

1. Տեսանյութ խանութի մասին;

2. Տեսանյութ ԱՄՆ-ում աշխատանքի մասին։

Մի փոքր խանութների մասին

Քանի որ խոսեցի խանութների մասին, ապա կխորանամ այս թեմայի մեջ։ ԱՄՆ-ում խանութները շատ են, եւ դրանց տեսականին նույնիսկ Պետերբուրգից հետո ինձ միշտ զարմացնում էր։ Կա ամեն ինչ, ինչի մասին կարող եք մտածել, եւ այդ ամենը կա առնվազն 10 տարբեր տեսակներով։ Միայն Powerrade-ի 8 տարբեր համ եմ հաշվել, եւ դրանք բոլորը մեկ խանութում էին։ Բայց մեզ՝ ուսանողներիս, միշտ հետաքրքրում էր տեխնիկայի եւ հագուստի հարցը։

Կպատմեմ առաջինի մասին։ ԱՄՆ-ում էլեկտրոնիկան նույնպես շատ է, եւ այն դուրս է գալիս զգալիորեն ավելի շուտ, քան Ռուսաստանում։ Կենցաղային տեխնիկայի բրենդների մեծ մասը նրանցն է՝ ամերիկյան։ Հեռախոսների վերաբերյալ կարող եմ ասել, որ iPhone-ի կամ Apple-ի այլ տեխնիկայի վրա մեծ զեղչեր չեմ նկատել։ Ոչ, իհարկե, այն ավելի էժան է, քան մեզ մոտ, բայց, օրինակ, ինձ համար՝ Սանկտ Պետերբուրգի բնակչիս համար, ավելի շահավետ կլիներ գնալ Ֆինլանդիա եւ այնտեղ գնել նույն iPhone-ը՝ հետագայում հարկային վերադարձով։ Էլեկտրոնիկայի այլ ֆիրմաների վերաբերյալ ոչինչ չեմ կարող ասել, բայց ընդհանուր առմամբ, ինձ թվաց, որ գները շատ չեն տարբերվում։

Հագուստի հարցերում ամեն ինչ բոլորովին այլ է, այստեղ կարելի է այն գնել շատ եւ էժան, բայց մեկ փոքր վերապահումով՝ եթե լավ փնտրես։ Այո, այո, հենց փնտրես, մտնելով Nike-ի պաշտոնական խանութ՝ գները կլինեն նույնը, ինչ Ռուսաստանում, կամ գուցե նույնիսկ ավելի թանկ։ Սա գիտակցելով՝ սկսեցի փնտրել ավելի էժան գնելու ուղիներ։

Առաջին եղանակը ինտերնետով գնումներ կատարելն է։ Որքան էլ դա բանալ հնչի, հենց այս եղանակն է ամենաէժանը եւ աշխատողը՝ երկու գործոնների շնորհիվ՝ առաքում եւ մրցակցություն։ ԱՄՆ-ում առաքումը իսկապես շատ արագ է եւ էժան, հիշում եմ, թե ինչպես պատվիրեցի Puma մարզակոշիկներ Լոս Անջելեսից, եւ 4 օր հետո դրանք արդեն ինձ մոտ էին՝ իմ գյուղում։ Փոստը աշխատում է շատ բարձր մակարդակով, եւ նույնիսկ եթե իրը ձեզ չի սազում, այն հանձնելը շատ հեշտ է։ Պարզապես պետք է գնալ փոստ եւ հանձնել վերադարձի թուղթը՝ վերջ։ Ոչ մի անգլերենով թղթեր լրացնել, ոչ մի տուփեր կամ վճարում, այն ժամանակ նույնիսկ անձնագիրս չպահանջեցին։ Բացի այդ, նույն իրը կարելի է գնել հարյուրավոր տարբեր խանութներում։ Ուստի կցանկանայի ձեզ խորհուրդ տալ չկենտրոնանալ ընկերության պաշտոնական կայքի, Amazon-ի եւ eBay-ի վրա, այլ փնտրել ամենուր։ Թեեւ հաճախ նույնիսկ Amazon-ում, վաճառողների միջեւ մրցակցության շնորհիվ, զեղչերը լինում են զգալի։

Ստորեւ կբերեմ այն իրերի որոշ լուսանկարներ, որոնք հաջողվեց էժան գնել։

TH բաճկոն 40 դոլարով։

Ճամպրուկ, որը գնել եմ 30 դոլարով Amazon-ից, քանի որ այն քերծվածքներ ուներ։

Երկրորդ եղանակը ֆիզիկական խանութում օֆլայն գնումներ կատարելն է։ Ո՞րն է այս եղանակի թերությունը։ Առաջինը եւ ամենակարեւորը՝ հարմար դիսկաունտերը կարող է պարզապես մոտակայքում չլինել։ Երկրորդը՝ անկանխատեսելիությունը։ Մտնելով խանութ՝ դուք չգիտեք, թե ինչ է ձեզ սպասվում՝ կամ հիանալի նորաձեւ մարզակոշիկներ, կամ դատարկ դարակներ։ Ուստի անհրաժեշտ իրերը գնելու համար երբեմն կարելի է շատ ժամանակ ծախսել։ Բայց Calvin Klein, Tommy Hilfiger եւ այլ ֆիրմային իրերի գները հաճախ լինում են շատ ցածր։

Ահա, օրինակ, իմ զամբյուղը այն ամենի, ինչ գնել եմ օֆլայն խանութում 60 դոլարով։ Սա շատ էժան է, եթե հաշվի առնենք, որ այստեղ կան եւ՛ CK, եւ՛ Levi's, եւ՛ այլ ֆիրմաներ։

Նաեւ կցանկանայի ձեզ խորհուրդ տալ գնումները հետոյի չթողնել, ինչպես ես արեցի։ Ապրելով գրեթե ամբողջ ամառը փոքր քաղաքում՝ Հայանիսում, ես շատ իրեր չգնեցի՝ հույս ունենալով, որ Նյու Յորքում կգնեմ ավելի էժան եւ ավելի մեծ քանակությամբ։ Բայց շրջելով Նյու Յորքի խանութներով՝ ես արագ հասկացա, որ այնտեղ ոչինչ չեմ գնելու, որովհետեւ բոլոր դարակները դատարկ էին, կամ իմ չափսը չկար, կամ պարզապես ավելի թանկ էր։ Ուստի պետք չէ այս հարցը հետոյի թողնել։

Ամփոփելով՝ կցանկանայի ասել, որ պետք է համեմատել գները եւ՛ ինտերնետում, եւ՛ սովորական խանութներում։ Որովհետեւ նույնիսկ մեծ ճամպրուկը, որը տեղադրել եմ վերեւում, ես ինտերնետում գնել եմ շատ ավելի էժան, թեեւ կթվար, թե առաքումը պետք է թանկ լիներ։ Ընտրությունը միշտ ձերն է, գլխավորը հիշեք, որ օֆլայն եւ օնլայն սպասարկումը նույնն է եւ գտնվում է շատ բարձր մակարդակի վրա։

Իմ սիրելի օֆլայն խանութներն են դարձել՝ Sears-ը եւ Marshalls-ը։

!Շարունակելի!

http://savefrom.net/?url=https%3A%2F%2Fyoutu.be%2FjRwq9vz5oXg&utm_source=chameleon&utm_medium=extensions&utm_campaign=link_modifier

http://savefrom.net/?url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DsC1kI4rJv6w&utm_source=chameleon&utm_medium=extensions&utm_campaign=link_modifier