Մայամիում մեր կարճատեւ հանգստից հետո մենք ապահով վերադարձանք «տուն» եւ ամառվա մնացած մասն անցկացրինք Cape Cod-ում: Եթե «Քեյփի» մասին երկու խոսքով ասեմ, ապա սա հանգիստ եւ հարմարավետ վայր է ամերիկացի թոշակառուների համար: Ծովային թարմ օդ, տեղացիների չափանիշներով ոչ շոգ ամառ, զարգացած ենթակառուցվածք, Բոստոնին մոտ լինելը. մի խոսքով, այստեղ կա ամեն ինչ հարմարավետ ժամանակ անցկացնելու համար: Բնակիչների հետ խոսելով՝ հասկացա, որ այստեղ շատ թանկ է, եւ ամռանը հիմնականում հարուստներն են ապրում: Հանդիպեցի շատ մարդկանց, ովքեր Մայամիից էին եկել այստեղ ամառն անցկացնելու, քանի որ այնտեղ շատ շոգ է: «Քեյփում» լողափեր կան, թեեւ մեզ թվաց, որ այնքան էլ կահավորված չեն (խոսքը West-Yarmouth-ի մասին է): Լողանալ եւ արեւայրուք ընդունել, իհարկե, կարելի է, բայց շեզլոնգներ այնտեղ չկան: Փոխարենը կան ցնցուղներ, զուգարան եւ գեղեցիկ կիսավայրի բնություն + քիչ մարդիկ: Վստահ եմ, որ ոմանց դուր կգա:
Hyannis-ում շատ հիանալի է: Կան բազմաթիվ փոքր խանութներ, բարեր, նույնիսկ ակումբներ: Ծայրամասում կա Cape Cod mall, որտեղ կարելի է գտնել գրեթե բոլոր հայտնի խանութները: Կան նաեւ մի քանի Subway, KFC, Burger King եւ այլ արագ սննդի կետեր:
Ուտելիքից խորհուրդ եմ տալիս փորձել Tasty Buffet-ը՝ լավագույն ռեստորանը, որը ես կարոտում եմ նույնիսկ Պետերբուրգում: Կարճ ասած՝ այս ռեստորանը գործում է շվեդական սեղանի համակարգով, վճարում ես 15$ + 1,5$ ըմպելիքի համար եւ կարող ես ընտրել ցանկացած ուտեստ: Ռեստորանը չինական է, ուստի ամեն ինչ չինական ոճով է, կա նույնիսկ սուշի: Ընդհանուր առմամբ, բոլոր ուտեստները շատ համեղ են, եւ ես որեւէ առանձնահատուկ էկզոտիկա չտեսա, որը շատ տարբերվեր Եվրոպայից: Շատ մրգեր եւ, ամենահաճելին, անսահմանափակ եւ համեղ պաղպաղակ: Մի խոսքով՝ հիանալի է:
Բայց չշեղվենք թեմայից. վերադառնալուց հետո մենք հաջողությամբ աշխատեցինք մինչեւ ամառվա վերջ եւ այդ ընթացքում այցելեցինք եւս մեկ փոքրիկ քաղաք՝ Provincetown:
Provincetown-ը քաղաք է, որը գտնվում է հրվանդանի ամեն ծայրում, եթե հիշողությունս չի դավաճանում, հենց դրանից է սկսվել անգլիացիների կողմից Արեւելյան ափի յուրացումը: Այս քաղաքը հետաքրքիր է նաեւ նրանով, որ գրեթե բոլոր բնակիչները ոչ ավանդական կողմնորոշում ունեն: Մեր շատ ընկերներ եւ երկրորդ տարվա մասնակիցներ խորհուրդ էին տվել անպայման այցելել այս քաղաք, եւ վերջապես մենք հավաքվեցինք:
Այնտեղ կարելի է հասնել կամ տաքսիով, կամ ավտոբուսով, որը գնում է առանց կանգառների՝ 20$+ արժողությամբ, կամ սովորական երթուղային ավտոբուսներով՝ երկու փոխանցումով՝ 4$-ով: Ակնհայտ է, որ մեր ընտրությունը կանգ առավ երրորդ տարբերակի վրա: Մենք երկար եւ ձանձրալի 3 ժամ ճանապարհ անցանք, բարեբախտաբար, ամերիկյան ավտոբուսները շատ հարմարավետ են եւ հագեցած օդորակիչներով:
Քաղաք ժամանելուն պես մենք հայտնվեցինք գլխավոր հրապարակում, որը շողշողում էր ծիածանի բոլոր գույներով, շատ վառ էր եւ կոնտրաստային: Բայց քաղաքում որոշ ժամանակ ման գալուց հետո մենք հասկացանք, որ շատ արագ ձանձրացանք այս ամենից եւ ուզում ենք տուն վերադառնալ:
Ինչու ձանձրացանք, ինչ հետաքրքիր բան կա քաղաքում եւ առհասարակ ինչու պետք է գնալ այնտեղ՝ այս ամենը կարող եք տեսնել մեր տեսանյութում, որը կցում եմ ստորեւ:
Տեսանյութ Provincetown-ի մասին
շարունակելի...
