• Դե ինչ,
  ինչպե՞ս անցավ ուղեւորությունը։

• Էմմ... լավ։

• Իսկ ինչպիսի՞ն են նրանք այնտեղ՝ այդ ամերիկացիները։

• Նորմալ։

Արդեն գրեթե 3 ամիս է՝ ես նման երկխոսություններ եմ վարում բոլոր նրանց հետ, ովքեր բաժանորդագրված են ինձ Instagram-ում։ Անկեղծ ասած, ես պարզապես չգիտեմ, թե որտեղից սկսել պատմությունս եւ ինչպես պատասխանել այնպիսի հարցերի, ինչպիսիք են՝

Ա) Ինչո՞ւ գնացիր։ Ես չէի վերադառնա։

Բ) Այնտեղ ավելի լա՞վ է, քան մեզ մոտ։

Գ) Ռուսերենը չե՞ս մոռացել։

Դ) Ի՞նչ են այնտեղ ասում Պուտինի մասին։

Եվ ամեն ինչ այդ ոճով։

Չորս ամսվա ընթացքում այնքան պատմություններ են կուտակվել, որ սարսափելի է մտածելը։ Պարզապես մի բան է՝ գնալ արձակուրդի 14 օրով, որտեղ հյուրանոցը ամրագրված է, ռեստորանում քեզ համար ընթրիք են պատրաստում, իսկ լողափում քո համարի համար «ամրագրված» է շեզլոնգ։ Եվ մի փոքր այլ բան է՝ միայնակ թռչել օտար երկիր եւ առաջին 14 օրը չիմանալ, թե որտեղ ես ապրելու, ինչ ես ուտելու եւ ինչպես ընդհանրապես շփվել մարդկանց հետ, ովքեր միշտ ժպտում են եւ հարցնում, թե ինչպես են գործերդ (այո, դուք ծանոթ չեք, բայց դա չի փոխում իրավիճակը)։

Chap.1: «Ready. Steady... Smile»

Հավանաբար, յուրաքանչյուրը գոնե մեկ անգամ լսել է, թե ինչ կենսուրախ մարդիկ են ապրում օվկիանոսից այն կողմ։ Կարելի է, իհարկե, որքան ուզում եք խոսել այն մասին, որ այդ ամենը կեղծավորություն է եւ սուտ, եւ որ «դեմքիդ ժպտալով՝ նրանք մի օր քար կնետեն մեջքիդ»։ Դե ինչ... Հնարավոր է՝ դա ճիշտ է, բայց ուրախ դեմքեր տեսնելը միեւնույն է հաճելի է։ Իսկ քարեր, փառք Աստծո, ոչ ոք ինձ չի նետել։ Այնուամենայնիվ, եթե դուք, օրինակ, Ռուսաստանից եք, պատրաստ եղեք «փոքրիկ շոկ» ապրել Ամերիկայի փողոցներում գոհ դեմքերի ահռելի քանակից։

Chap.2: I’m so sorry!

Նրանք միշտ ներողություն են խնդրում։ Ամենուր։ Պարզապես այնպես։ Ամենայն հավանականությամբ, ձեզ չեն դիպչել, չեն հրել, ոտքի չեն կոխել եւ նույնիսկ հերթում չեն շրջանցել, բայց ամեն դեպքում ավելի լավ է ներողություն խնդրել։ Ծիծաղելի են։

Իսկ նաեւ, ինչպես արդեն ասել եմ, ամերիկացիները միշտ հարցնում են, թե ինչպես են գործերդ։ Դա ամենեւին չի նշանակում, որ նրանք իրականում ուզում են իմանալ, թե ինչ է կատարվում ձեր կյանքում։ Հակառակը՝ «How are you?» հարցը ոչ ավելին է, քան ողջույնի հավելում։ Եվ վերջ։ Բայց! Եթե դուք Ռուսաստանից եք, Ամերիկա մեկնելուց առաջ օգտակար կլինի սովորել այդ հարցին մի քանի ճիշտ պատասխան.

· Good. And you?

· Fine. And you?

· Ok. And you?

Եվ հիշեք՝ ոչ մի ապատիա։

Chap.3: Oh, darling!

Նաեւ շատ ժամանակ է պահանջվում սովորելու համար, որ անծանոթ մարդիկ կարող են դիմել ձեզ՝ «Hi dear!»։ Պարզապես... Ի՞նչ «dear» (սիրելի) եմ ես քեզ համար։ Օլգա Ալեքսանդրովնա, խնդրում եմ։ Իսկ անվան մասին ավելի լավ է ընդհանրապես չհիշել))

• Ի՞նչ է անունդ։

• Օլյա։

• Ի՞նչ։

• Օլգա։

• Ա՜, ՕԼԳԱ։

Ընդհանուր առմամբ, եթե ստացվում էր գոնե մի բան, որը հեռավոր կերպով հիշեցնում էր անունս, ես չէի վիճում։ Մի չինացի ինձ անվանեց ԷԼՋԻ։ Այո-այո, հենց միկրոալիքային վառարանի պես։ Բայց դա դեռ ոչինչ։ Կսյուշան ավելի լուրջ խնդիրներ ուներ։ Այսպիսով, եթե ձեր անունը Քսենյա է, ապա Ամերիկայում ձեզ ամենայն հավանականությամբ կանվանեն.

ա) Կիսենիա

բ) Կասինիա

գ) Իքսինիա

դ) Քսինա

ե) Սուշա

Չինացիների համար՝ ԿԱՍԻՄԻՆԱ։

Այդպես էլ ապրում էինք՝ Էլջի եւ Կասիմինա։ Ճիշտ ինչպես չինական ժողովրդական հեքիաթից։

#usatoday #tobecontinued