Մեղանչե՞լ ես գիշերը, Դեզդեմոնա։
Այս հարցը կարելի էր, նույնիսկ պետք էր տալ ինքս ինձ ամեն անգամ, երբ քնելու էի պառկում Նանտակետ կղզում՝ կիսագնդի այդ կողմում։
Ոչ, ես երբեք չեմ առանձնացել ճիշտ սնվելու հանդեպ վայրի ձգտումով։ Հավասարակշռված՝ իհարկե։ Ամեն ինչ փոխվեց Նահանգներում անցկացրած առաջին ԵՐԿՈՒ ՇԱԲԱԹԻՑ հետո։ Ամերիկա՛, Ամերիկա՛, ի՞նչ ես անում։ Իսկ այն անում է, ավելի ճիշտ՝ այս երկիրը արտադրում է այնքան շատ համեղ եւ մեզ՝ ռուսներիս համար անհայտ բաներ, որ ինքդ էլ չես նկատում, թե ինչպես է մարմինդ սկսում խելագարվել ամերիկյան մթերքների այդ բոլոր համտեսներից։
Պետք է սկսել ակունքներից, այսպես ասած։ Չմտածեք, թե ես ընդհանրապես չեմ եղել մեծ սուպերմարկետներում, սխալ մի հասկացեք։ Ամբողջ խնդիրը հենց նրանում է, թե ինչ կարելի է գտնել դրանցում։
Սրտի արագ բաբախյուն, ափերը սկսում են քրտնել, իսկ աջ աչքը՝ կամաց-կամաց ջղաձգվել։ Ո՛չ, սա աշխատանքի առաջին հարցազրույցից առաջվա զգացողությունները չեն, եւ նույնիսկ այն զգացմունքները չեն, որ ես ունեցել եմ դեսպանատանը հարցազրույցից առաջ։ Հենց այսպես էի ես մոտենում կղզում իմ սիրելի հակադեպրեսանտին, որտեղ աշխատում էի ամռանը՝ Stop and Shop։ Երկու բառ, մեկ սուպերմարկետ, միայն ես եւ ամերիկյան համեղ ուտեստները։ (դե եւ գնումների սայլակը ձեռքիս, իհարկե)
ԲԱՅՑ ես չեմ շտապում պատմել այն ամենահրապուրիչ շոկոլադների կամ պաղպաղակի այն ԼԱՅՆ տեսականու մասին (թեեւ ոչ, ասեմ, որ Ben & Jerry's պաղպաղակը դուք պարզապես պարտավոր եք փորձել)։
Հ.Գ. ճշտեմ՝ Phish food համը իմ սիրելին է :))))
Կամ ահա այն զեֆիրները խարույկի վրա տապակել չե՞ք ուզում։ Եվ դա համտեսել լեգենդար Hershey's շոկոլադով։ Yumm!
Այսպիսով, ինչի՞ մասին էի ես։ Ահա, այո, իմ պատմության նպատակը բոլորովին էլ սուպերմարկետներում մթերքներ խորհուրդ տալը չէ (դա դուք առանց ինձ էլ կպարզեք Նահանգներ ժամանելուն պես առաջին իսկ պատահած grocery store-ում)։ Ես ուզում եմ պատմել, թե ինչպես էի իմ հետագա ուղեւորությունների ժամանակ փորձում խուսափել այդ ամբողջ առատությունից։
Չեմ վիճում, դժվար էր.. Փաստն այն է, որ ճիշտ սնվելը Ամերիկայում, եւ ի՞նչ թաքցնենք, նաեւ Ռուսաստանում, ոչ բոլորը կարող են իրենց թույլ տալ։ Դե, օրինակ, եթե ես ուզում էի ինձ համար ընթրիք պատրաստել, լիարժեք ընթրիք, ապա ծախսերը կազմում էին ոչ պակաս, քան 15 դոլար (ուզում եմ նշել, որ գործողության վայրը Նանտակետ կղզին է, Մասաչուսեթս նահանգ, որտեղ ես անցկացրել եմ երեք ամառ Work and Travel ծրագրով)։
Քանի որ աջ կողմի նկարում երեւում էր իմ (եւ ընկերուհուս) «weekend» նախաճաշը, կամ հանգստյան օրվա նախաճաշը։ Ծախսատար գործ է.. բայց դա արժե։ «Island kitchen» կոչվող շատ սիրուն, մթնոլորտային վայրը պարզապես հոգատարության եւ սիրո մեծ կուտակում է, որը այնքան պակասում է տնից հեռու։ Բայց, իհարկե, ամեն օր այդպես չես կերակրվի։
Ձախ կողմի լուսանկարը՝ արագ եւ առողջ նախաճաշի ինքնուրույն փորձեր։ Իհարկե, վարսակի փաթիլներ, սըր, եւ շատ-շատ դարչին (հենց ՇԱՏ-ՇԱՏ, մենք չէ՞ որ Ամերիկայում ենք ;)։ Այնտեղ այն շատ են սիրում։ Հաստատ միայն ես չեմ նկատել)։
Վերադառնանք «գին-որակ» մթերքների թեմային։ Համեմատության համար, ինչ-որ բան «չոր փայ»-ի կամ կիսաֆաբրիկատների նման ինձ արժեցել է 4-5 դոլար։ Էական տարբերություն է, չէ՞։
Ճիշտ է։ Բայց, հիմա մի վայրկյան պետք է նշել.
ա) մի քանի աշխատանք ունենալու դեպքում պատրաստման վրա ժամանակ ծախսելը բավականին էական էր
բ) պիցցան, սենդվիչները, պատրաստի տապակած հավը եւ կրեկերները որոշ ժամանակ անց սկսեցին վառ արտահայտվել ոչ պետք եղած տեղերում։
Այսպիսով, բոլոր այն պատմությունները, որոնք լսել եք ձեր Work and Travel ընկերներից՝ ճշմարտություն են։
Ամերիկայից հավելյալ կիլոգրամներ բերելը՝ ուղեւորությունից ստացած լավ տպավորությունների բոնուսով, շատ հնարավոր է։
Երկրորդ եւ երրորդ անգամ կղզի ժամանելիս ես մի փոքր սառեցի իմ հակադեպրեսանտի՝ սուպերմարկետի հանդեպ եւ այլեւս ծանր աշխատանքային օրվանից հետո գլխապատառ չէի վազում դեպի այն։ Ելքը գտա պատրաստի սննդի առաքման շատ հարմար եւ բոլորի համար հասանելի հավելվածներում։ Ամերիկայում դրանք շատ են։ Այնքան շատ, որքան պաղպաղակի տեսակները։ (օյ)
Բայց այնուամենայնիվ, չեմ թաքցնի, որ հենց Ամերիկայի հետ ծանոթության առաջին տարվա իմ դառը փորձը ինձ դրդեց գտնել հարցի պատասխանը՝ ինչպես թույլ տալ արագ, ճիշտ եւ մատչելի սնունդ։ Եվ ես բացահայտեցի պատրաստի սննդի առաքման բազմաթիվ առաջարկներ, ավելի ճիշտ՝ նախապատրաստուկների եւ բաղադրիչների։ Պատրաստի սննդի առաքման բոլոր ծառայություններն ունեն հեռախոսային հավելվածներ, որտեղ դուք կարող եք ընտրել ձեր սնունդը մեկ շաբաթվա համար։ Սա խնայում էր ժամանակը, սա խնայում էր դրամական միջոցները առաջին հերթին եւ օգնում էր ինձ հանդարտեցնել ամերիկյան սուպերմարկետներում քաղցրավենիքի եւ «վնասակար» բաժինների կողմը գնալու պոռթկումները։ Որպես տարբերակներ ապագայի համար, ձեզ կարող եմ թվարկել սննդի առաքման ծառայության ընկերություններ՝ Hello Fresh, Black Aiprin, Green chef եւ շատ ուրիշներ։ Նրանք բոլորը սիրով կտրամադրեն ձեզ փորձնական հավաքածու՝ բաժանորդագրություն ձեւակերպելիս կամ նրանց ծառայությունում գրանցվելիս։ Դուք ինքներդ եք պատրաստում ձեր տուն առաքված բաղադրիչներից։ Մենյուն մտածված է մեկ շաբաթվա համար եւ մանրամասնված է մինչեւ մանրուքները։ Պատրաստման գործընթացը հեշտ է եւ տեւում է առավելագույնը 30 րոպե (հիմնականում 15 րոպե)։ Աղցաններ, թռչնի միս, տակոս՝ դուք կգտնեք հենց ձեզ համար ինչ-որ բան եւ ինքներդ կկազմեք ձեր մենյուն։ Ահա, այո, նման ծառայություններին բաժանորդագրվելը արժե շաբաթական 50 դոլարից (մենյուն հաշվարկված է երկուսի համար)։ Ինձ համար, որպես Նանտակետ կղզու բնակիչ, նման տարբերակը իդեալական էր (այնտեղ սուպերմարկետներում գները բավականին տպավորիչ են)։
Մի խոսքով, չտրվենք Ամերիկայում սննդի իմպուլսիվ գնումներին, իսկ առավել եւս՝ չխնայենք մեր առողջության հաշվին։ Իհարկե, աշխատանքային գրաֆիկը ուժեղ ազդեցություն ունի։ Երբեմն ընդհանրապես չես ուզում մտածել սննդի մասին։ Այսպես էլ կլինի, հենց այդ սուպերմարկետը կօգնի։ (օ՜, հիշողություններից նորից դող անցավ.. այնտեղ շատ համեղ պաղպաղակ կա)։ Եվ ի դեպ, նկատի ունեցեք, որ ոչ մի գործատու ձեզ չի նախատի այն բանի համար, որ դուք կհեռանաք ջուր խմելու կամ նախուտեստ ուտելու (կամ յուրաքանչյուրը հերթափոխի ընթացքում հաստատ ունի փոքրիկ ընդմիջումներ նման նպատակների համար)։
Stay Hydrated!! Ձեզ համար ձեռք բերեք կոֆե-կապ կամ water bottle (ջրի համար ամենատարբեր շշեր եւ սուրճի համար բաժակներ)։ Ամերիկայում դրանք պարզապես այնքան շատ են, ամենատարբեր դիզայններ եւ բրենդներ։ Հավատացեք, Work and Travel սեզոնի ավարտին դուք ինքներդ ձեզ շնորհակալություն կհայտնեք ամերիկյան գայթակղությունների նկատմամբ խելամիտ վերաբերմունքի համար ;).
